ZEVEN CIRKELS

Dr. F.A. van Lieburg is hoogleraar geschiedenis van het Nederlands protestantisme aan de VU in Amsterdam.

Langs de Zuidas van Amsterdam ligt de campus van de Vrije Universiteit. In de zijvleugel van het hoofdgebouw huist de Protestantse Theologische Universiteit. En in die vleugel bevindt zich de filmzaal, die de vorm heeft van een bijna gesloten cirkel. Onlangs, op een hete middag, was deze zaal gevuld met aandachtige luisteraars, onder wie de afscheid nemende hoogleraar G. van den Brink. Drie hoogleraren reflecteerden over het eigene van de gereformeerde godgeleerdheid. Het ging over zeven cirkels, waaronder een cirkel die eigenlijk een lijn was. Over drie punten waar die cirkels toch eigenlijk op neer kwamen. Over twee lijnen waar je allerlei dogmatieken bij kon indelen, een bewarende en een vernieuwende lijn. Over belijdenissen die zowel terug naar het verleden als vooruit naar de toekomst moeten grijpen. Ook over het kruis, waar alles eigenlijk om draaide.

De lezingen markeerden het afscheid van een hoogleraar van de Gereformeerde Bond, die als vierde briljant het weerwoord voerde. Tegelijk was de bijeenkomst een afsluiting van het academisch jaar. Een jaar waarin een belangrijk rapport verscheen over de droevige staat van de godgeleerdheid in Nederland. Een jaar waarin de welhaast vergeten teloorgang van de theologische faculteit in Utrecht bezegeld werd met de toekenning van overheidsmiljoenen aan een topper in de religiewetenschap op een steenworp afstand van de Domtoren. Een jaar waarin – ook dat nog – de oprichting van een Gereformeerde Theologische Universiteit dichterbij kwam, die het tij in eigen kring wil keren.

Wat pas echt zorgen baart, is de geslotenheid van het gereformeerde discours

Waar dat (neo)calvinistische universiteitje moet komen, maakt niet uit, al was het bij Mennorode, op de hei van de bijbelgordel. Het blijkt immers mogelijk om zelfs in de buurt van Schiphol, aan een brede universiteit, in een hypermodern zaaltje, in de hitte des daags, verhalen te houden die even verderop, zeg maar in de grachtengordel, volslagen abacadabra zouden zijn. Wat dus pas echt zorgen baart, is de geslotenheid van dat gereformeerde discours, het taalcircuit dat in een wolk van woorden en beeldspraken op zoek is naar de kwadratuur van een cirkel, het kruis op formule.

De halfronde filmzaal heeft achterin twee klapdeuren. Na hun toehoorders vonden ook de hoogleraren de uitgang. Op weg naar de zomer de wereld in.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen