BRIEF

Harderwijk, 22 augustus 2015

Broeders en zusters,
Het is mij een behoefte om u het volgende in de vorm van een brief te schrijven. Daarmee laat ik in mijn hart kijken.

Op mijn artikelen over Heart Cry in twee laatste uitgaven van De Waarheidsvriend kreeg ik veel reacties. Dat betreft vooral het artikel over de wedergeboorte. Ik kreeg bijval, maar ook de nodige tegenspraak. Dat had ik wel verwacht. Ik denk dat het goed is dat we in alle openheid met elkaar communiceren over zulke wezenlijke onderwerpen als wedergeboorte en heiliging. Allen die gereageerd hebben, wil ik bedanken. Veel reacties, ook die afwijzend staan tegenover mijn artikelen, waren goed en zuiver van toon.

Verschillende personen die reageerden, soms in de vorm van een heel artikel, vroegen om plaatsing van hun opvattingen in De Waarheidsvriend. Daar zou ik dan weer op kunnen reageren. De vraag is echter of het wijs is om dat te doen. Leert de ervaring niet dat wij onze standpunten niet zo gemakkelijk opgeven? Zeker als het om deze onderwerpen gaat. Ik weet uiteraard dat er in onze traditie verschillende opvattingen over de wedergeboorte bestaan. Met name dat deze een eenmalig gebeuren is, als het begin van het werk van de Heilige Geest in ons leven. Ik heb daar respect voor en voel me verbonden met de diepere motivatie ervan. Tegelijk moet ik eerlijk zeggen dat de jarenlange omgang met en bestudering van onze gereformeerde belijdenis me tot de overtuiging heeft gebracht die ik verwoord heb ik mijn artikelen. Wie meer over mijn gedachten hier-over wil weten, verwijs ik naar het boek Kostbaar en Breekbaar. Over zondag 1 in catechismuspreken door de eeuwen heen (Boekencentrum 2015), vooral het eerste hoofdstuk. Maar wie ben ik dat ik zou menen de waarheid in pacht zou hebben? Ik blijf levenslang leerling.

Een andere zaak is Heart Cry. Over de koers van deze beweging ben ik ernstig bezorgd. Ik zal de laatste zijn om broeder Baan - zoals gesuggereerd werd - als gelovige te beoordelen, laat staan te veroordelen. Die gedachte komt niet bij mij op. Laat het duidelijk zijn dat het mij gaat om gedachten die ik in het materiaal van Heart Cry aantref Dan denk ik niet alleen aan de visie op wedergeboorte en het scherpe oordeel over andere kerkleden, maar ook aan de gedachte van het overwinningsleven, de kritiek op vraag en antwoord 114 van de Heidelbergse

Catechismus, het ontbreken van de sacramenten en het compleet afwezig zijn van het genadeverbond. Ook het vervloeien van gedachten van kinderdoop als teken en zegel van Gods verbond richting de volwassendoop als teken en zegel van de wedergeboorte. Waar kan dit toe leiden? Dit is geestelijk gezien een andere wereld dan die van onze liturgische formulieren en belijdenisge-schriften. Een hoofdstuk over ons klassieke doopformulier zou in Basislessen geestelijke groei niet passen. De invloed van deze gedachten, met name op de jongeren, weegt mij zwaar. Dat is mijn zorg. Ik acht het als oudere predikant en hoogleraar mijn opdracht om jongeren en ouderen te wijzen op het goud van onze gereformeerde belijdenis, ook voor ons geloof en kerk-zijn vandaag.

Broeders en zusters, de Heidelberger, de eenvoudige Heidelberger, houd daaraan vast, zeg ik met Kohlbrugge, ook als het gaat om wedergeboorte en heiliging. Ik wens u allen Gods rijke zegen toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen