GLOBAAL BEKEKEN

‘Verstoorde dienst in Dirksland’, kopte een bijdrage in het Nederlands Dagblad onlangs.

Op zondagmorgen 19 april 1936 gingen de hervormden van Dirksland als gebruikelijk naar de dorpskerk aan de Ring, in het hart van het dorp. Het gebouw vulde zich met honderden mensen. Ze kwamen luisteren naar dominee Cornelis van der Wal, sinds acht jaar predikant te Dirksland. Het was niet zo maar een dienst. Van der Wal zou de doop bedienen en nieuwe lidmaten aannemen.

De dienst was ruim een uur aan de gang toen er twee kinderen bewusteloos uit de bank vielen. De huisarts van Dirksland, dr. Boot, die ook in de kerk zat, schoot op hen af, droeg hen de kerk uit en bracht hen met mond-op-mond beademing weer bij bewustzijn. Toen hij bezig was, kwam er een vrouw naar buiten die zich ook niet lekker voelde. Er volgden nog meer mensen die het niet uithielden in de kerk en verlichting zochten buiten het gebouw. Ook de organist hield het niet vol en werd bewusteloos afgevoerd. Ds. Van der Wal zag in dat het zo niet ging en maakte met enige moeite een einde aan de dienst. De doop was niet bediend, de nieuwe lidmaten waren niet aangenomen.

Na afloop van de dienst bleek meer dan de helft van de kerkgangers niet op eigen kracht naar huis terug te kunnen keren. Ze moesten met taxi’s naar huis worden gebracht. Een vrouw was er zo ernstig aan toe dat ze in het ziekenhuis moest worden opgenomen.

In de week voorafgaand aan de dienst was er centrale verwarming aangelegd in het kerkgebouw. (…) Door ‘de Telegraaf ’ werd het als volgt beschreven: ‘Door de trek in de nieuwe buizen, die eveneens in het kerkgebouw waren aangelegd en die communicatie hadden met den ouden schoorsteen werden de dampen beneden in het kerkgebouw gezogen, dat zodoende geheel gevuld raakte met kolengas.’ Veertig mensen raakten onwel door het inademen van kolengas of kolendamp.

***

Een luthercitaat over het ‘Lam van God’, rondgezonden door Hugo C. van Woerden:

Zie, dat is het Lam van God, dat de zonde der wereld draagt (Johannes 1:29, weergave DB 1545). (…) Daarom is het wel waard dat wij zonder ophouden over deze woorden zouden zingen, deze overal verkondigen en daar alleen nog over zouden spreken. Bovendien ook, dat wij God voor deze weldaad altijd zouden liefhebben en dankzeggen. Ja dat niet alleen, maar dat wij naar de dood zouden verlangen en allerlei lijden blijmoedig zouden ondergaan. Want wat is dit, dat de Zoon van God mijn Knecht wordt, en Zich zo diep vernedert dat Hij mijn ellende en zonde, ja de zonde van de hele wereld en de dood op Zijn hals wil nemen en die wil dragen? Dat Hij tegen mij zegt: ‘Jij bent nu voortaan geen zondaar, maar Ik, want Ik ga in jouw plaats staan – jij hebt niet gezondigd, maar Ik.’ ‘De hele wereld ligt in zonden, maar jij hebt geen zonde meer, maar Ik; niet op jou, maar op Mij zullen al jouw zonden liggen.’

Niemand kan dit begrijpen! Wij zullen ons aan deze liefde van God eeuwig zalig zien, daar in het andere leven. En wie wilde dan niet graag sterven om Christus’ wil, de Zoon des mensen, Die voor ons het aller-vuilste en schandelijkste werk verricht? Want Hij trekt niet slechts de oude en verscheurde kleren van een bedelaar aan. Hij wast en reinigt ons niet lichamelijk, zoals een moeder het vuil van haar kind afwast. Maar Hij draagt onze zonden, onze dood en onze hel; ja al onze ellende naar ziel en lichaam heeft Hij op Zich genomen (vgl. Jesaja53:4).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen