INGEZONDEN
HOMOSEKSUALITEIT (I)
In De Waarheidsvriend van 3 juli staat een Open brief, waarin vier toonaangevende broeders aandacht vragen voor de homoseksuele medechristen. Met duidelijke handhaving van het bijbels-principiële uitgangspunt worden er lijnen getrokken naar de pastorale praktijk, die niet altijd eenvoudig is. Met de strekking van deze brief stem ik van harte in.
Het ligt echter gedeeltelijk anders met het artikel in De Waarheidsvriend van 24 juli, waarin ds. G. van Meijeren een en ander doorgeeft uit een artikel over homoseksualiteit in het tijdschrift Onderweg. In dit artikel komen achtereenvolgens Herman van Wijngaarden en Johannes ten Hoor aan het woord. Beide gesprekken én de reactie van ds. Van Meijeren hierop geven mij aanleiding om op enkele dingen in te haken.
Herman van Wijngaarden kiest voor een leven zonder homoseksuele relatie en verwijst daarbij naar Romeinen 1. Deze keus en de motivering hiervoor maakt indruk en verdient diep respect. Dit wil ik nadrukkelijk vooropstellen. Genoemde broeder relativeert echter zijn eigen overtuiging wanneer hij ruimte wil laten voor gemeenteleden die in een homoseksuele relatie leven. Hij doet dit onder verwijzing naar de Galatenbrief en komt dan tot de stelling: ‘Geloven is geloven in Jezus en niet in Jezus-plus-het-juiste-homostandpunt.’ Het komt me voor dat deze stelling niet op een serieuze exegese te funderen valt. De door Paulus aangeroerde kwestie over het al dan niet noodzakelijk zijn van de besnijdenis ligt op een geheel ander vlak dan de zaak van homoseksualiteit. Laten we geen karikaturen maken van wat Paulus bedoelt. De apostel (die ook de schrijver van Romeinen 1 is) zou er zijn ogen bij uitwrijven. Een verwijzing naar Galaten 6:7 en 8 zou meer op zijn plaats zijn. De Heere Jezus heeft de Zijnen duur gekocht – met de prijs van Zijn bloed –, daarom moeten zij God verheerlijken in hun lichaam en geest, die van God zijn (1 Kor.6:20). Hij Zelf vernieuwt de gelovigen door de Heilige Geest tot Zijn evenbeeld (vgl. Heid.Cat., antw. 87). En de waarschuwing van 1 Timotheus 1:9–11 is strikt ernstig en laat geen ruimte voor misverstand.
Als Van Wijngaarden persoonlijk homorelaties als onbijbels afwijst – en dat doet hij -, dan verzwakt hij dit standpunt helaas door de toevoeging: ‘zonder overigens iemand iets op te leggen’. Het gaat erom dat wij samen met anderen naar de Schrift luisteren en ons aan de Schrift onderwerpen. Dat we dit niet uit uiterlijke dwang doen, maar uit liefde tot de Heere en tot Zijn gebod, dat heilig en heilzaam, wijs en goed is. ‘Wat vrede (en wat vreugde) heeft elk die Uwe Wet bemint!’
In een gesprek met Johannes ten Hoor komt een eerlijk levensverhaal van een jongeman naar voren die geleidelijk aan gekomen is tot aanvaarding van zijn geaardheid als zodanig en (in een later stadium) van homoseksuele relaties. Het tweede moet op bijbelse grond afgewezen worden. Om deze reden stemt dit interview me verdrietig. Overigens weet Ten Hoor zijn verhaal op een prettige toon te brengen. Maar juist dit feit maakt me huiverig voor de voorlichting die hij op scholen brengt. Zijn verhaal kan jongeren op het verkeerde been zetten. Christelijke scholen, let op uw zaak!
Een punt dat telkens terugkeert in de discussie, ook in deze gesprekken, is dat van een ‘veilig of onveilig klimaat’ in de kerk. Dit is niet iets onbelangrijks. Waar een onveilig klimaat heerst, wordt niet of althans onvoldoende uit de barmhartigheid van Christus geleefd. Het ligt voor de hand dat iemand met een homoseksuele gerichtheid zich wel duizend keer zal bedenken voordat hij ermee voor de dag zal komen. Gelukkig wanneer de situatie gunstiger ligt in dat opzicht.
Vanuit mijn pastorale praktijk als (nu emeritus) predikant binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken weet ik dat er homoseksuele christenen zijn die een open en hartelijk gesprek met een ambtsdrager en/of met enkele intimi wel waarderen, maar die geen enkele behoefte hebben om hun geheim met de ganse wereld en ook niet met de ganse kerk ter plaatse te delen. Naar mijn mening is dit hun goed recht en een bijbels legitieme keuze. Ook al heerst er een sfeer van openheid in die gemeente, geef aan deze broeders en zusters toch niet het gevoel dat zij eigenlijk ‘uit de kast’ zouden moeten komen! Het gaat om tere en hoogst persoonlijke zaken. Een bepaalde terughoudendheid hierbij is niet misplaatst. Zulke medechristenen zullen ook niet te lichtvaardig klagen over een ‘onveilig klimaat’.
Het stelt teleur dat ds. Van Meijeren de verwijzing van Van Wijngaarden naar Galaten en het exegetisch onhoudbare verhaal over ‘geloven in Jezus en niet in Jezus-plus-het-juiste homostandpunt’ kritiekloos overneemt en zelfs als essentieel beschouwt. Laat de bazuin toch een helder geluid geven, dan tonen we respect voor Gods Woord én voor de homoseksuele medemens.
W. VAN SORGE, VEENENDAAL
HOMOSEKSUALITEIT (II, SLOT)
Het bezwaar van ds. Van Sorge (h)erken ik, vooral nadat ik deze zomer heb boek What Does the Bible Really Teach about Homosexuality van Kevin DeYoung gelezen heb (aanrader). Ik vind dan ook dat een christelijke gemeente een homoseksuele relatie niet kan en mag goedkeuren. Mijn punt is dat we niet de indruk moeten wekken dat iemand behouden wordt door het bijbelse standpunt over homoseksualiteit. Ik denk dat we dat in het verleden te veel hebben gedaan. Hoe belangrijk dit standpunt ook is – reden waarom ik er vaak over spreek en schrijf –, onbedoeld kan door discussie hierover het allerbelangrijkste op de tweede plaats komen te staan, namelijk de vraag: hoe denk je over Jezus Christus? Natuurlijk hebben die twee alles met elkaar te maken, maar wel in de goede volgorde: eerst Christus, en dan (in navolging van Hem) een houding ten aanzien van homoseksualiteit.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 september 2015
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 4 september 2015
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's