GEREFORMEERDE BOND BIEDT VRIENDENBUNDEL AAN

Hooggeleerde en hooggeëerde professor Hoek,

Met de afscheidsrede die u zojuist hebt uitgesproken, komt een einde aan bijna tien jaar hoogleraarschap vanwege de Gereformeerde Bond. Daarbij hoort, wat het hoofdbestuur betreft, een passend cadeau. Ik heb heel serieus overwogen om u een pendule te geven. Een bescheiden klok die dapper en onvermoeibaar zijn tik laat horen; die op zijn plaats blijft en toch met de tijd meegaat. Een klok waarvan het leven bestaat uit het pendelen tussen de uitersten.

Uw leven heeft voor een groot deel uit pendelen bestaan. Talloze keren pendelde u op de lange as tussen Groningen en Leuven. U ging tot het uiterste, tot de grens, soms over de grens. U noemde altijd een enerzijds en een anderzijds. Maar u bleef precies in het midden wonen. Zo doet een gereformeerd theoloog dat. Je bent mens tussen twee uitersten, en hebt daarom geleerd met twee woorden te spreken. Simul iustus et peccator, hoewel en nochtans, reeds en nog niet. Een christen pendelt − tussen rust en onrust, tussen vrees en verlangen - maar zijn houvast vindt hij in het midden. In het midden van de geschiedenis, dat is: In de heilsfeiten van kruis en opstanding. Ook dat is de les van de pendule: zijn slinger hangt in het midden en wordt van bovenaf vastgehouden zodat zij niet ter aarde valt. Over gereformeerde spiritualiteit gesproken.

Toch bied ik u vanmiddag geen pendule aan. Een pendule is maar een dood ding. Het is veel boeiender om een levend heen-en-weer cadeau te krijgen. Een gesprek van woord en antwoord, woord en tegenwoord. Op thema’s die u zelf hebt aangeslingerd. Thema’s waarbij je de klok erop gelijk kon zetten of u daarover zou publiceren. Dat laatste hebt u op velerlei wijze gedaan. U hebt daar velen mee mogen dienen. Namens het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond mag ik u, die een vriend van boeken bent, een boek van vrienden aanbieden. Met een titel die u eveneens als een pendeltheoloog typeert: Jan Hoek. Theoloog tussen preekstoel en leerstoel. Daarmee willen wij onze hartelijke dank uitdrukken voor uw theologische arbeid, en meteen ook de klok weer opwinden, zodat het gesprek nog een tijdje zal voortduren.

We zijn de Heere zeer dankbaar dat Hij u kracht, gaven en liefde gaf om niet alleen tien jaar bijzonder hoogleraar, maar ook ruim veertig jaar dienaar van Zijn Woord te kunnen zijn. Namens het hoofdbestuur wens ik u bij dit afscheid, met allen die de Heere u gaf, Zijn zegen en genade toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen