BIJBELTEKSTEN DIE STOREN

Ds. A.J. Sonneveld is predikant van de hervormde gemeente te Lopik.

In deze vraag hoor ik een hartstochtelijk pleidooi om de Bijbel het in ons leven voor het zeggen te laten hebben — en dan wel de gehele Bijbel. Tegelijk hoor ik in deze vraag zorg om selectief gebruik van bijbelteksten. Wat in de Bijbel opvalt, is dat de Heere ons door Zijn Woord direct aanspreekt. Hij wandelt voorafgaand aan de zondvloed met mensen, verschijnt aan aartsvaders, spreekt door profeten en verkondigt door apostelen. Vaak is Zijn Woord een woord van de andere kant. Het is er ineens. Het raakt, concreet en direct. Het bevestigt. Nog vaker confronteert het.

Hetzelfde spreken van de HEERE komt door de Bijbel tot ons. Op dat moment is de vraag: hoe lezen we? Zoeken we alleen maar bevestiging? Of zijn we ook bereid een vermaning ter harte te nemen?

BEVESTIGEN

Een gevaar is om losse teksten uit de Bijbel te gebruiken bij beslissingen die we nemen: associatief (woorden die spontaan bij je opkomen of woorden die je leest en gelijk verbindt met de situatie die zich op dat moment voordoet). Je hoort wat je graag wilt horen. De HEERE vraagt om Zijn Woord te onderzoeken. Dit betekent dat we thuis zijn in het Woord van God, Schrift met Schrift vergelijken, ons afhankelijk weten van en bidden om de leiding van de Heilige Geest en ons laten onderwijzen door middel van de erediensten en contacten in de gemeente van Christus.

Doet een bijbelgedeelte ons pijn, we duwen het Woord al gauw van ons af. Het schuurt. Of het vraagt een verandering in ons leven (bekering). De vraag is hoe het komt dat teksten ons storen of irriteren. Staan ze ver van ons af omdat de cultuur van toen en die van nu verschillen? Of is het vanwege hun inhoud?

VERWENCULTUUR

Onze cultuur kent slechts één gebod: gij zult genieten. Misschien kan onze cultuur ook een verwencultuur genoemd worden. We kunnen minder goed dan generaties in het verleden omgaan met dingen die tegen zitten of die anders gaan dan we willen. Dat heeft onder andere te maken met de keuzevrijheid. Bijgevolg zoeken we bevestiging in plaats van tegenspraak. Deze tendens is ook merkbaar en zichtbaar in het leven van het geloof. We zoeken troost en bemoediging. Vermanende woorden negeren we liever.

PIJN

Toch zijn er woorden die tegen ons eigen verlangen ingaan. Op dat moment komt het eropaan om onze leden en onze gedachten onder de gehoorzaamheid van Christus te brengen (2 Kor.5:10). Dat doet nogal eens pijn. Nodig is om gelovig te luisteren. ‘Spreek, want uw knecht hoort’ (1 Sam.3: 10). Doe je je eigen zin, dan zijn de gevolgen schokkend.

Rebekka en Izak krijgen van de HEERE te horen dat hun oudste zoon de jongste zal dienen (Gen. 25:23). Izak negeert deze woorden en wil Ezau de eerstgeboortezegen geven. Rebekka voert haar eigen plan uit, omdat ze weinig vertrouwen heeft in Gods belofte. Jakob werkt met het bedrog van zijn moeder mee, terwijl hij weet dat hij het eerstgeboorterecht heeft. Ontfutselt Jakob zijn broer Ezau het eerstgeboorterecht, Ezau legt er zich niet bij neer en vraagt een zegen. Hij weigert zijn broer te dienen en weigert de HEERE te dienen. In de woorden die hij van zijn vader ontvangt, ontbreekt de Naam van God.

Izak, Rebekka, Jakob en Ezau -alle vier gaan ze af op hun eigen antenne (hun gevoel). De bijbelse geschiedenissen leren ons dat we ons schikken onder Gods gezag, ook als dat tegen ons vlees ingaat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen