ALS DANKEN ZWAAR VALT

Ds. J.C. Breugem is predikant van de hervormde gemeente te Sommelsdijk.

Er is altijd meer dan genoeg om te danken. Maar ergens kunnen knagende vragen dat toch moeilijk maken. Er zijn tegenvallers in ons leven, moeilijkheden in de wereld en het kerkelijk leven is ook niet zoals het vroeger was.

Op 17 oktober 520 is het daarom angstig stil op de bouwplaats van de nieuwe tempel. Niet alleen omdat Israël het Loofhuttenfeest met een rustdag viert, maar ook omdat het is gaan knagen bij de teruggekeerde ballingen bij het zien van de contouren van de nieuwe tempel. Hoe kunnen ze nú danken, juist op een dag als deze, de laatste dag van het Loofhuttenfeest?

Het volk had voor even het comfort van zijn woningen verlaten en leefde onder een open hemel in een provisorisch onderkomen om dankbaar terug te denken aan Gods grote daden in het verleden en Zijn zorg in het heden en Zijn zorg onderweg.

Het zou echt een dankdag moeten zijn, maar danken kan soms zo zwaar vallen. Soms is danken zo moeilijk, dat ons het gevoel bekruipt: wat valt er nu te danken? De zorg van de Heere was er vroeger zeker wel. Maar nu, waar blijkt nu Zijn zegen…? Het land onthoudt zijn opbrengst. Alle inspanning is tevergeefs.

PIJNPUNT

Tijdens het Loofhuttenfeest werd ook vooruitgekeken naar de komst van de Messias. Dan zal de HEERE voor eeuwig bij Zijn volk wonen. En dat is nu precies het grote pijnpunt. Zal de HEERE wel weer bij hen willen wonen?

Is dat een vraag dan? Niet altijd en niet voor iedereen. Maar in Jeruzalem knaagt die vraag wel. Wat kunnen ze de HEERE God nu bieden? Is het huis dat nu gebouwd wordt niet te armzalig voor God? Alles is kleiner, minder en gebrekkiger dan het was.

Zo kunnen wij soms ook kijken naar het gemeenteleven vandaag de dag. Of naar ons eigen gezinsleven en onze huisgodsdienst. Het is niet wat het geweest is en al helemaal niet zoals het moet zijn. En God, waar is Hij nu? Waar blijkt Zijn zegen? Heeft God ook over ons leven en onze inspanningen een ‘droogte geroepen’? Wat heb je dan te danken op dankdag?

ONVRUCHTBARE VERGELIJKING

De HEERE laat opnieuw door de dienst van Zijn bode Haggaï zien dat Hij hun harten proeft en ook onze gedachten kent: ‘Wie is er onder u overgebleven die dit huis in zijn eerste heerlijkheid gezien heeft en hoe ziet u het nu? Is het niet als niets in uw ogen?’

Het is Mijn huis en ik wil dat je daaraan bouwt

Wat is dat een zegen. Gods genade blijkt in het heerlijke feit dat Hij ons tot op het bot kent, inclusief onze zonden, zwakten, nalatigheid en moedeloosheid. Met deze en andere gevoelens – om welke reden dan ook – kan satan de bouwers aan het huis des HEEREN helemaal doen stilvallen. Vergelijken met wat geweest is en met wat het zou moeten zijn, is zó onvruchtbaar.

Als het er inderdaad op neer zou komen dat wij volmaakt werk zouden moeten leveren, dat wij de HEERE een huis zouden bouwen dat past bij de heerlijkheid en glorie van God, dan hebben we alle reden om moedeloos te worden en verstomt onze dank.

Calvijn zegt bij deze tekst dat het een van de listen van de duivel is om ons te wijzen op de eis van Gods volmaaktheid. Hij probeert ons krachteloos te maken en van onze plicht af te brengen om God een huis te bouwen.

GENADIGE WOORDEN

Maar de HEERE komt niet voor niets door de dienst van Zijn profeet naar het overblijfsel van Zijn volk. Hij brengt hun gevoelens onder woorden, maar laat hen daar niet in. Al is het dan als niets in hun en onze ogen, wees sterk, werk door, want Ik ben met u. Weer klinken deze machtig genadige woorden: Ik ben met u, Immanuël. Onze volmaaktheid, onze volkomen gerechtigheid, alles is in Christus te vinden.

Daarom wordt het huis gebouwd en zal de glorie van dit huis de heerlijkheid van de Vader weerspiegelen. De HEERE heeft Zichzelf hiertoe verplicht, volgens het verbond dat Hij sloot en door de Geest Die in hun midden stond. Zo klinkt in Haggaï heerlijke toekomstmuziek.

OP HEM ZIEN

Hoe kunnen we nú danken? Niet door achterom te kijken. Niet door naar alle zwakte, zonde en nalatigheid te kijken. In plaats daarvan moeten we zien op Hem Die ons hart kent en doorgrondt en met deze woorden antwoordt. Ik ben met u. Wees niet bang, wees sterk. Het is Mijn huis en ik wil dat je daaraan bouwt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen