GELUKZOEKERS

Ds. C.W. Rentier is predikantdirecteur van stichting Evangelie & Moslims in Amersfoort.

Ervaring met lopen heeft de groep Syriërs inmiddels genoeg opgedaan. Daarom is een wandeling van een halfuur van de noodopvang naar de kerk voor hen geen bezwaar.

GRENSVERKEER

Merkwaardig grensverkeer heeft er plaats tussen Turkije en Syrië. Djihadisten en hun bruiden zijn op weg naar de islamitische staat, het ideaal waarvan Mohammed beloofd heeft dat het de beste samenleving zal zijn. De strijders en hun bruiden zijn bereid hun lichamen op te offeren. Ze hopen erop dat het genoeg zal zijn dat God hen het paradijs zal binnenlaten. Dit gebeurt nota bene op de plaats waar volgens de Bijbel ooit de hof van Eden was.

In omgekeerde richting verlaten duizenden de heilsstaat om het vege lijf te redden of verkrachting en slavernij te ontvluchten. De plaats waar ze vandaan komen, is tot op de grond toe verwoest.

EENZAAM AVONTUUR

Gelukzoekers worden ze hier soms genoemd. Ik hoop dat het gelukzoekers zullen worden, maar als ik hen spreek, ben ik er niet zo zeker van. De meesten zijn bezig om te overleven. Zodra er duidelijkheid ontstaat dat ze hier mogen blijven, liggen slapeloze nachten en depressie op de loer. Onze welvaartsstaat biedt zekerheid over bed, bad en brood, maar een paradijs is het niet voor hen. Voor de meesten is er geen uitzicht op werk. De taal goed leren is lastig als je ouder wordt en een sociaal netwerk opbouwen in een vreemd land is een eenzaam avontuur.

VREEMD GELUK

In de kerk horen ze over geluk. Het geluk van Jezus, Die geen anderen voor zich laat strijden, Die Zich niet wreekt op wie Hem afwijzen en lasteren, maar Zich verheugt als Hij Zijn Vader in de hemel kan grootmaken aan het kruis van Golgotha om ons te redden. Dit is een vreemd geluk, maar sommigen zijn erdoor gegrepen. In witte kleren staan ze gereed om gedoopt te worden. Eén van hen geeft een treffend getuigenis. ‘Jarenlang heb ik gedacht dat zelfs als ik mijn leven gaf, ik niet zeker kon zijn of het genoeg zou zijn voor God. Nu heb ik ontdekt dat God in Jezus Zijn leven voor mij gegeven heeft. Aan Hem wil ik mij overgeven.’

GEESTELIJKE OVERSTEEK

In het Arabisch worden de dopelingen wel aaberien genoemd, ‘degenen die overgestoken zijn’. In de Bijbel is het de naam voor degenen die de Jordaan zijn overgestoken, de Hebreeën. In de gelijknamige nieuwtestamentische brief gaat het om de geestelijke oversteek: door het water van de doop, verbonden met de dood en opstanding van Christus.

Na de doop wordt er met overgave een Arabisch lied gezongen. Het is een lied van toewijding en navolging, een lied van hoop. ‘Een weg om nooit van terug te keren’, zo klinkt het refrein.

Ik zie op de gezichten van de Syrische vluchtelingen verwondering en hoop gloren. Ik hoop dat zij met ons dat geluk zoeken in plaats van alleen het genot van onze verzorgingsstaat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen