EEN GEWONE GEBOORTE

Dr. H. van den Belt uit Woudenberg is bijzonder hoogleraar gereformeerde godgeleerdheid vanwege de Gereformeerde Bond aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Jezus noemt Zichzelf de Mensenzoon. Deze messiaanse titel ontleent Hij aan de profeet Daniël, die in een van zijn visioenen een hemelse gestalte ziet neerdalen met de wolken.

Als man en vader weet je niet wat het werkwoord baren betekent. Baren moet je ervaren. De pijn en de nood van de geboorte, daar sta je machteloos bij. Je kunt alleen maar in stilte bidden dat het allemaal goed afoopt.

Toch blijft het wonderlijk mooi om de geboorte van een kind mee te maken. Een jonge moeder krijgt de kracht om een kind ter wereld te brengen. Zo ging het ook in Bethlehem bij de geboorte van de Zoon des Mensen. Maria baarde haar eerstgeboren Zoon, net zoals elke jonge moeder haar eerste kindje baart.

Na de geboorte is de pijn vergeten en overheerst de vreugde en de dankbaarheid. Jezus sprak er Zelf over: ‘Als zij het kind gebaard heeft, denkt zij niet meer aan de benauwdheid, vanwege de blijdschap dat een mens ter wereld gekomen is’ (Joh.16:21). Toch baarde de gelukzalige maagd Maria niet zonder pijn.

De geboorte van de Mensenzoon herinnert ons aan het oordeel van God over Eva: ‘Ik zal uw moeite in uw zwangerschap zeer groot maken; met pijn zult u kinderen baren’ (Gen.3:16). Daar ontkomt zelfs Maria niet aan. Zij kreeg geen ruggenprik.

BELOFTE

Ook Paulus verwijst naar het oordeel over Eva. Zij heeft het gebod van God overtreden. Dat zal ze weten. Baren doet pijn en brengt je aan de rand van de dood. Toch wordt Eva de moeder van alle levenden. Er is een rijke belofte voor iedere christenmoeder. ‘Door het baren van kinderen heen, zal zij gered worden als zij blijft in geloof, liefde en heiliging’ (1 Tim.2:15).

Het is jammer dat die tekst vaak zo vertaald wordt dat het lijkt alsof je de hemel kunt verdienen door – zo veel mogelijk – kinderen te baren. Het gaat hier veeleer om de belofte van redding door God dwars door de doodsnood van de geboorte heen.

GEEN DRAAGMOEDER

Sommige christenen willen Jezus vrijwaren van elk contact met Zijn zondige voorgeslacht. De doperse christenen uit de tijd van de Reformatie bedachten de leer van het ‘hemelse vlees’. Jezus zou een compleet nieuw mens zijn, rechtstreeks als een nieuwe schepping neergedaald uit de hemel. Maria was in hun ogen een soort draagmoeder van een bevruchte eicel, ingeplant door de Heilige Geest. Zo is het gelukkig niet gegaan. Jezus heeft ons vlees en bloed echt aangenomen. Hoe het precies is gegaan, weten we niet. Bij de ontvangenis past eerbiedige terughoudendheid. De Bijbel spreekt er niet in medische termen over.

Toch is Gods Zoon echt de Zoon des Mensen, zoals ook de Nederlandse Geloofsbelijdenis stelt tegenover de wederdopers.

‘Christus heeft menselijk vlees van Zijn moeder aangenomen’ (art.18). Hij heeft een echt menselijke natuur aangenomen met alle zwakheden. Hij kon in de kribbe net als ieder ander kind alleen maar huilen en Zichzelf bevuilen. Hij was volstrekt afhankelijk van de zorg van Maria en Jozef.

Zo werd de Zoon van God de Zoon des Mensen, kwetsbaar en broos, klein en teer. Hij kwam ter wereld zoals ieder ander mensenkind. Er was geen verloskundige bij om te assisteren. Jozef en Maria moesten het alleen uitzoeken en het was nog wel de eerste keer. Wat zullen ze blij geweest zijn toen alles achter de rug was. Wat een opluchting.

DE ENGELEN

De heilige engelen blikten nieuwsgierig in de kribbe. Zij waren erbij toen Jezus geboren werd. Onzichtbaar voor Jozef en Maria, waren zij door de Vader uitgezonden om hen te dienen en te helpen. Ze zagen de Mensenzoon Die als geen ander leek op Zijn Vader. Ze zongen ervan voor de herders: ‘in mensen een welbehagen’. Eindelijk was er een Mens geboren met Wie de Vader volkomen tevreden was, in Wie Hij Zijn welbehagen had.

De engelen waren erbij, maar zij stonden ernaast, naast het heilgeheim van de Verlosser. Hij heeft de engelen niet aangenomen, maar Hij heeft het vlees en bloed van mensenkinderen aangenomen. Daarom is Hij de echte Zoon van Maria, de Zoon van Bathseba, de Zoon van Ruth, de Zoon van Rachab, de Zoon van Thamar, de Zoon van Eva, de Mensenzoon.

De engelen zingen op hoge toon het ‘Ere zij God’, maar het kerstlied van mensenkinderen stijgt erbovenuit. Dat is het lied van het Lam, van de Mensenzoon: U hebt ons gekocht met Uw bloed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen