EEN OPVALLENDE PROFEET

Ds. A. van Lingen is predikant van de hervormde gemeente te Kinderdijk-Middelweg.

Niemand van de profeten is met Jezus geweest. Zijn profetische roeping is uniek. Hij getuigt van Jezus op een manier die Jesaja in de schaduw stelt. Dat terwijl Jesaja’s kennis van de Knecht des HEEREN groot is geweest. Als wij zijn liederen van de Knecht des HEEREN lezen, achten wij hem bijna ooggetuige. Toch zag hij de Messias slechts van verre. Hij sprak over Christus in beelden van zijn eigen profetische arbeid. De vriendelijke stem op de straten (Jes.42), de lichtende verkondiging ook voor de volken (Jes.49), zijn profetische woord voor de vermoeiden en zijn gehoorzaamheid aan God in het lijden (Jes.50), de zich voor het volk opofferende profeet (Jes.53). Johannes zou het als de tweede met Jezus ondergaan.

OPVALLENDE FIGUUR

Johannes de Doper is een opvallende figuur geweest. De gasten tijdens zijn besnijdenis vermoedden dat al. Zij zeiden tegen elkaar: ‘Wat zal er toch van dit kind worden?’ Misschien leefden er tijdens Johannes’ prediking nog wel enkelen die bij zijn besnijdenis aanwezig waren geweest. Toen zullen ze ongetwijfeld gedacht hebben: dit is er dus van hem geworden. Altijd al wel gedacht dat hij een profeet zou zijn.

Maar wat een profeet. Hij laat de harten trillen en brengt vrome Joden uit hun evenwicht. Hij spreekt over het Koninkrijk der hemelen, dat niet vanzelfsprekend voor Joden openstaat. Hij gaat inderdaad in de kracht van Elia en kondigt het oordeel aan voor wie zich niet bekeert. De Sterkere dan hij, Die na hem komt zal dat uitvoeren (Matt.3). Maar dat gaat anders dan hij denkt. En zijn eigen taak zit er nog niet op, al lijkt dat zo wanneer hij in de gevangenis terechtkomt.

ZO ANDERS

Jezus is zo anders dan hij, lijkt het. Hij spreekt weliswaar ook ingrijpende woorden en ze stemmen geheel overeen met de korte samenvatting: ‘Bekeer u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.’

Maar zo erg als bij Johannes dondert het (aanvankelijk) toch niet. Jezus geneest, geeft eten, geeft praktisch onderwijs, stilt stormen in plaats dat Hij ze maakt, Hij discussieert met de Schriftgeleerden, maar hanteert geen bijl. Hij is barmhartig over hen die er in hun leven een ‘rommeltje’ van gemaakt hebben.

De getuige van het Koninkrijk die een twee-eenheid met Jezus is, zit ondertussen in de gevangenis. Is dat nu wel goed? Johannes stuurt twee discipelen naar Jezus met de vraag: ‘Bent U het Die komen zou?’ Is dit lijden van de vriend van de Bruidegom wat de Bruidegom wil? Wat voor betekenis heeft dit lijden? Waarom dien ik U niet om de bijl en de wan te hanteren? Waar blijft het oordeel? En wat houdt dat oordeel dan in? Jezus antwoordt Johannes: ‘Blinden worden ziende en kreupelen kunnen lopen; melaatsen worden gereinigd en doven kunnen horen; doden worden opgewekt en aan armen wordt het Evangelie verkondigd; en zalig is hij die aan Mij geen aanstoot neemt.’ Kennelijk is het wel te begrijpen of te verwachten dat mensen aanstoot aan Jezus nemen (Matt.11:5-6). Zijn weg van gerechtigheid is zo anders dan wij mensen denken.

MET Z’N TWEEËN

Twee is in het evangelie van Mattheus een belangrijk getal. Er zijn twee bezetenen in het land van de Gergesenen (8:28) er zijn twee blinden in een huis (9:27) en in Jericho (20:28) en Jezus wordt met twee ezels Jeruzalem binnengereden (21:5). Verder zijn er twee maal twee broers die Jezus roept (4:18,21).

Als iemand je dwingt moet je niet één mijl maar twee gaan, niet één maar twee jassen geven en niet één maar twee wangen laten slaan (5: 39-41). Waar twee iets van God vragen of samen God dienen daar hoort Hij en is Hij (18:19,20). Verder worden twee discipelen samen uitgezonden (21,1) en zendt ook Johannes de Doper twee discipelen om zijn vraag aan Jezus te stellen (11:2).

Daarnaast zijn er twee valse getuigen (26:61) en twee misdadigers die met Jezus gekruisigd worden (27:38). Dat alles heeft te maken met het woord dat Jezus aanhaalt: ‘In de mond van twee of drie getuigen staat elk woord vast’ (18:16).

ÉÉN IS BELANGRIJKER

Maar van die twee kan er zomaar één achterblijven buiten het Koninkrijk (24:40,41). En kennelijk is het zo dat van de twee er meestal één belangrijker en fundamenteler is dan de andere. Wanneer wij meer persoonlijk met een van de twee te maken krijgen, horen we slechts van één. Eén bezetene komt tot geloof, Bartimeüs wordt genezen, één ezel draagt uiteindelijk Jezus Jeruzalem in en één moordenaar komt tot geloof.

TWEE GEBOORTES

In de wonderlijke tijd dat de stem van de Heilige Geest weer gaat spreken in het land Israël, horen we van twee kinderen die geboren zullen worden. Hun geboorte heeft bepaald grote betekenis, want hun komst wordt door de engel Gabriël persoonlijk aan Zacharias en Maria aangekondigd.

Deze twee zullen groot zijn voor de Heere (Luk.1:15,32). Ze zullen vervuld zijn met de Heilige Geest (Luk.1:15,35). Deze twee zullen grote betekenis hebben in Israël en zullen oude tradities herstellen (Luk.1:17,32). Ze zullen aan de grote en ontzagwekkende dag van de HEERE voorafgaan (Mal.4:5). Uiteindelijk gaat het om die Ene. Maar de andere is de getuige, die de waarheid bevestigt (Joh.1:15).

LIJDEN

Zelfs de profeten hebben dat niet goed kunnen doorzien. Petrus schrijft later in zijn brief: ‘Naar deze zaligheid hebben de profeten die geprofeteerd hebben over de genade die aan u bewezen is, gezocht en gespeurd’ (1:10). In de profetie ging het ook over lijden: de lijdende Knecht en de levensgang van de profeet Jeremia. Dat hoort ook bij het getuigen van Jezus.

Daarom zegt Jezus als antwoord op Johannes’ vraag ook nog iets tegen de menigte: ‘Het Koninkrijk der hemelen wordt geweld aangedaan, en geweldenaars grijpen het’ (Matt.11:12). Het Koninkrijk dat met Christus’ geboorte op aarde aanwezig is, staat onder druk en ondervindt vijandschap. Dat moet en dat hoort bij de gerechtigheid.

Johannes’ eigen lijden en sterven hebben er alles mee te maken. Jezus zegt eigenlijk: ‘Kijk naar Johannes. Zo doet men met de Koning.’ In zijn sterven getuigt Johannes meer dan ooit van de weg van de Koning.

VOLGERS

Als wij de geboorte van de Heere Jezus overdenken kunnen we die zelfs dieper doorzien dan Johannes de Doper. Jezus zegt in Zijn toespraak over Johannes ook nog iets over de minste in het Koninkrijk. Die minste is groter dan Johannes (Matt.11:11).

Wíj bekijken de geboorte achteraf. Wij zien de kribbe getimmerd van het hout van het kruis en we zien de voerbak als een ligplaats in een graf. Jezus komt ten dode. Jezus is de Lijdende bij uitnemendheid.

De profeten zochten de betekenis van hun woorden. Ook Johannes, met al zijn vragen, zag Jezus nog omfoerst. Hij ging vlak voor Jezus uit, wist nog niet helemaal wat achter hem was. Maar wij volgen de Heere na. Johannes leefde het leven van Jezus vooruit, discipelen volgen Hem. Zij delen Zijn leven eveneens.

Johannes wees op Hem Die na hem kwam. Wij wijzen elkaar op Jezus Die ons voorgaat: ‘Zie het Kind.’ Zijn wieg is een kribbe.

Zijn troon is een kruis. Christenen volgen Christus’ leven. Maar Christus werd geboren om ons leven te leven. Hij is het Lam Gods dat de zonde der wereld draagt. Hoe zwaar was Zijn leven, om hiervoor geboren te zijn. Het is een eer om er een getuige van te zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen