GLOBAAL BEKEKEN

Geknipt uit De Oogst, (Tot Heil des Volks), ‘Het onmogelijke woud’.

Het Yatir-woud is gelegen in het noorden van de Negev-woestijn op de zuidelijke hellingen van de berg Hebron. Het woud bestrijkt een gebied van dertig vierkante kilometer en vormt een groen hart in het centrum van Israël. De eerste bomen werden geplant in 1964 op aanwijzing van David Ben Goerion. Het was zijn droom de woestijn terug te dringen en het gebied weer te laten leven. Het woud is vernoemd naar de oude Levitische stad, Yatir ( Joz. 21:13,14). In eerste instantie werd het project ‘het onmogelijke woud bij Yatir’ genoemd, omdat men meende dat hier nooit een woud zou kunnen ontstaan. Het gebied is immers gelegen op 850 m boven zeeniveau, met een jaarlijkse regenval van slechts driehonderd millimeter op een bodem van kalksteen en krijtrotsen. Toen adviseurs van Ben Goerion meedeelden dat wetenschappers wereldwijd hadden geconcludeerd dat groei van bomen en gewassen op deze plek simpelweg niet mogelijk was, antwoordde hij: ‘Dan nemen wij andere wetenschappers!’ En die werden gevonden bij het Joods Nationaal Fonds. Inmiddels telt het woud niet minder dan vier miljoen bomen. Door de unieke situatie en ligging van dit woud doen vele researchcentra ecologisch onderzoek in dit gebied ten behoeve van bosbouw en gewasverbetering in Israël en elders in de wereld. Voor meer info zie www.jnf.nl.

***

Onderstaand typisch Joods verhaal werd mij toegezonden: ‘Feest bij huwelijk en scheiding’.

In de stad Sidon waren een man en een vrouw na tien jaar huwelijk nog steeds kinderloos. Daarom gingen zij naar rabbi Simon, de zoon van Jochai, om zich te laten scheiden. Rabbi Simon zei toen tegen hen: ‘Ik verzoek jullie dringend, bij alles wat jullie heilig is, om ter ere van jullie scheiding een feestmaal te houden, zoals jullie dat eens, ter ere van jullie huwelijk, ook gedaan hebben.’ Met deze opdracht vertrokken zij en richtten een groot feestmaal aan. Tijdens de maaltijd voorzag de vrouw haar man rijkelijk van drank, zodat het hem waarlijk zeer vrolijk te moede werd en hij tegen haar zei: ‘Neem uit mijn huis, mijn dochter dat, wat je het beste bevalt en neem het mee naar het huis van je vader.’

Wat deed zij nu? Toen hij in diepe slaap verzonken was wenkte zij de knechten en meiden en beval hen: ‘Breng mijn man met bed en al naar mijn vaderlijk huis.’ Zij deden wat hun was opgedragen.

Midden in de nacht werd de man wakker. Ontnuchterd vroeg hij zijn vrouw: ‘Waar ben ik, mijn dochter?’ ‘In het huis van mijn vader’, antwoordde zij. En toen hij vroeg hoe hij daar terecht gekomen was, zei zij ‘Je zei gisteravond toch dat ik dat wat mij het beste beviel mee mocht nemen naar mijn vader? Voor mij bestaat er niets beters op de wereld dan jij.’

Toen zij daarna weer naar rabbi Simon gingen en hem alles vertelden, bad hij voor hen tot God en God verhoorde zijn gebed en schonk hun de zegen van het ouderschap.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen