BOEKBESPREKING

Johan Bakker (red.)

Kampvuur. Persoonlijke verhalen over geloof en kerk.

Uitg. de Vuurbaak, Barneveld; 127

blz.; € 14,95.

In persoonlijke verhalen laten leden van de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt) zien waarom ze de kerk – toch – trouw bleven. Omdat er ruimte kwam voor vragen (Johan Bakker), omdat in de gemeente zovelen naar elkaar omzien en omdat zijn vader getuigend stierf (Sjoerd Wielenga), omdat de kerk van regels veranderde naar een werkelijke ontmoetingsplek om inspiratie op te doen (Jolande Uringa), omdat er ruimte voor twijfelaars kwam (Martin Visser) enz. Bij sommige interviews vraag je je af: Moet deze mening nu echt in een boek vastgelegd worden? Wat heeft een ander er bij voorbeeld aan dat musicus Harm Jan Schenkel opmerkt: ‘Ik ben gelukkig gezegend met een grote fantasie, dus ik kon eindeloos over lego dromen terwijl de dominee over mijn zielenheil predikte.’ Juist als de verhalen me minder gaan boeien, als er vervreemding groeit vanwege die mensen die vooral met veel plezier naar de kerk willen, lees ik de brief van CU-kamerlid Carola Schouten aan haar zoon, die me raakt: ‘De diepste Liefde heb ik ontdekt in en door de kerk. (…) Weet dat ook ik me daar wel eens anders heb gevoeld – en nog wel eens voel.’ Kampvuur is een bundel verhalen waarin de weerzin tegen strengheid in uitstraling, tegen regels en overactieve commissies te proeven is, evenals het verlangen naar relaties. Na veertien ervaringen met de kerk houd ik het op de typering van de kerk als de plaats waar Jezus met zondaars samenwoont. Da's diep en breed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen