DS. P. VINKE (1926-2016)

DE MILITAIR VINKE

Geboren in Zwartsluis groeit hij op tot een jongen die bewust de Tweede Wereldoorlog meemaakt. Hij sluit zich aan bij de illegale Binnenlandse Strijdkrachten, ontsnapt aan een razzia en overleeft de oorlog. Na de oorlog heeft hij tot 1953 ander werk in de samenleving gedaan, maar wordt dan beroepsmilitair bij de Koninklijke Luchtmacht. Op 55-jarige leeftijd gaat hij als adjudant bij het leger weg.

Hoe lieflijk zijn de voeten van hen die vrede verkondigen, van hen die het goede verkondigen. Romeinen 10:15b

Met ontroering heeft de kerkenraad van de hervormde gemeente van Genemuiden kennisgenomen van het overlijden van

ds. P. Vinke

Ds. Vinke heeft op de hem eigen wijze vele jaren met veel inzet en toewijding pastoraal werk gedaan in onze gemeente. De Heere sterke en trooste zijn vrouw en kinderen in dit verlies.

Namens de algemene kerkenraad van de hervormde gemeente te Genemuiden,

ds. W.G. Hulsman, preses

diaken A. Bekendam, scriba

Deze periode in zijn leven heeft hem gevormd tot een vastberaden iemand. Daar heeft hij later veel profijt van gehad. In de catechese had hij, naar zijn zeggen, nooit ordeproblemen. Blijkbaar had hij genoeg overwicht. Ook had hij in zijn werk bij de Luchtmacht veelvuldig contact met mensen van allerlei pluimage. Dat kwam hem in zijn predikantswerk goed van pas. Niet voor niets zei ds. P.H. van Harten een keer tegen hem: ‘Als ik jou op de kansel zie staan, zie ik een echte militair.’

DE DOMINEE VINKE

Door een ontmoeting met ds. L. Vroegindeweij wordt hij op het spoor gezet om theologie te gaan studeren. Hij is toen al bijna vijftig jaar. Hoewel hij van christelijk gereformeerde huize was, volgt hij de opleiding tot hulpprediker in de Hervormde Kerk. Via de catechetencursus komt hij bij deze opleiding terecht en haalt eind jaren tachtig het diploma om als hulpprediker in de kerk te werken. Vele gemeenten heeft hij mogen dienen als bijstand in het pastoraat en de catechese.

In 1987 wordt hij via een overgangsbepaling bevestigd tot predikant. Zijn leermeester, ds. A. van Brummelen, over wie hij met veel respect sprak, bevestigde hem als predikant. Met gepaste trots vertelde hij dat zelfs minister Jan de Koning, een schoolvriend van hem, in de kerk was. Omdat ds. Vinke toen al 61 was, heeft hij, ondanks vragen in die richting, nooit een eigen gemeente gediend. Tot op hoge leeftijd heeft hij echter verschillende gemeenten gediend, als laatste in Genemuiden.

DE MENS VINKE

Gaandeweg het ouder worden komt steeds meer de mens Vinke naar voren. Iemand die zich niet meer kon beroemen op zijn dominee- zijn of al het andere waardoor hij van betekenis mocht zijn. Ooit is er een boekje verschenen van ds. H.S.J. Kalf met de intrigerende titel Kan ook een dominee zalig worden? Die vraag stelde ds. Vinke ook zichzelf. Het greep me aan dat hij een keer zei: ‘De weg der zaligheid die ik anderen gewezen heb, moet ik ook zelf gaan’.

Het was daarom niet voor niets dat hij reeds lang van te voren had aangegeven dat boven zijn rouwkaart moest staan: ‘Wie heb ik behalve U in de hemel? Naast U vind ik nergens vreugde in op aarde. Bezwijkt mijn lichaam en hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel.’ (Ps. 73:25, 26) Ja, als alles wegvalt, ook je militair- zijn en je dominee-zijn, blijft God over. Meer heb je niet nodig en met minder kun je niet toe. Zo mocht Peter Vinke Thuiskomen.

Laat zijn vrouw, die weet van de kwetsbaarheid van haar gezondheid, troost mogen vinden in deze Vaste Rots van ons behoud. Laat de lege plaats in de familiekring gevuld mogen zijn met de aanwezigheid van God en Zijn genade.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen