GLOBAAL BEKEKEN

Op de dag van de rouwdienst voor de zo plotseling overleden dr. H. Vreekamp, kwam een boek van hem van de pers onder de titel Het jaar van Vivaldi. Hemel en aarde in onze seizoenen (Kok, Utrecht), naar aanleiding van ‘De vier jaargetijden’ van Vivaldi. Vreekamp ging op zoek naar een ‘vijfde seizoen’. Alle bezoekers van de rouwdienst kregen het boek mee. Hier volgt het slot van het boek:

Weer kijk ik naar de troon. Naar de Eeuwige en het Lam. Geen onvertogen woord valt. De vloek van het verloren paradijs is omgezet in de zegen van de vernieuwde hof. Geen vloek meer, geen zee van chaos meer, geen verdriet meer, geen pijn meer, geen dood meer. Een schare mensen zie ik rond de troon. Dienaren van de Koning. Koninklijke dienaren. Geen knielende slaven, maar rechtopgaande mensen. Op hun voorhoofd de naam van de Koning. Bij Hem horen ze.

En dan, wanneer de avond zou moeten vallen, blijft de dag. Nacht wordt het niet. Licht van de zon en licht van een lamp is niet meer nodig. De Koning op de troon verspreidt licht, is Zelf het Licht. En in dat Licht leven Zijn mensenkinderen koninklijk, voor altijd. Flarden van verbeelding weven zich samen tot een gedachte. Geen nacht. Geen winter. Geen seizoenen. Altijd lentetijd. De woorden zingen als een voortdurend refrein door me heen. Geen bemiddeling meer. Geen godsdienst meer. Geen religie die verwordt tot een godvergeten doel in zichzelf. God en mens zien elkaar rechtstreeks in de ogen. God, mens en dieren kennen elkaars naam. Een feest van aarde en hemel. God alles in alles. God alles in allen.

Muziek van Vivaldi klinkt net hoorbaar nog door het vertrek.
Ik zoek een slaaphouding.
Terwijl buiten de windstromen in kracht en kou elkaar
naar de kroon steken,
het Adagio molto toekomstmuziek mij in de oren fluistert,
kijk ik op de nauwelijks nog zichtbare wijzers van de klok.
Het is vijf voor twaalf.

*** Op 7 april hoopt ds. A. Gooijer uit Berkel en Rodenrijs aan de Protestantse Theologische Universiteit te promoveren op een proefschrift met de titel De Geest in Schepping en Verlossing. De betekenis van Pinksteren in de theologie van Karl Rahner en Karl Barth (uitgave Boekencentrum Academic, Zoetermeer). Promotoren zijn prof.dr. J. Muis en prof.dr. J.B.M. Wissink. We feliciteren de promovendus van harte met de voltooiing van zijn studie en wensen hem een mooie promotiedag. Hier volgen enkele stellingen:

• De ecclesiologie dient ontwikkeld te worden vanuit zowel het sacramentele karakter van de kerk als het vermanende werk van de Heilige Geest.

• De vraag naar de verhouding tussen God en het lijden moet niet alleen vanuit het werk van de Vader en de Zoon, maar ook vanuit het werk van de Heilige Geest doordacht worden (denk daarbij aan het zuchten en het roepen van de Geest (Rom.8:23,27 en Openb.22:17).

• Bij de doordenking van de vraag naar de verhouding tussen God en het lijden moet het bijbelse spreken over de geestelijke machten meegewogen worden (Ps.82, Deut.32:8 (Septuaginta), 1 Kor.15:25, Kol.1:16 en 20).

• De Protestantse Kerk in Nederland dient het ambt van evangelist in het leven te roepen, die de bevoegdheid krijgt de sacramenten te bedienen. Zo wordt de missionaire taak die gegeven is met het wezen van de Kerk institutioneel verankerd en tegemoetgekomen aan de situaties van (nieuwe) gemeentes zonder eigen predikant.

• De kennis van de wetmatigheden van en geoefende omgang met de media, zijn van groot belang voor de Protestantse Kerk. Die kennis dient te worden verworven en onderhouden en de omgang beoefend.

• De eindspelcompositie is van het dammen het meest kunstzinnige onderdeel.

v.d.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen