SAMENWERKING

Collegialiteit is in de kerk een spannend ding. Vreemd genoeg, maar waar. Spannend, omdat veel dominees solisten zijn. Vreemd, omdat de liefde van God toch het bindmiddel is. Waar, omdat geloof en karakter, theologie en persoon blijkbaar zo verweven zijn dat er maar iets hoeft te gebeuren of je ziel zit al klem.

Ik heb ook een collega (ds. P.H. van Trigt). Hij is ‘de oudere’, ik ben ‘het groentje’. Hij is ervaren, ik begin net. Daar zitten risico's aan. Dat hij mij betuttelt of dat ik hem over alles bevraag. Dat hij de dominee voor ouderen is, terwijl ik mij ontpop als de dominee voor jongeren. Dat hij zich profileert als de wijze en ik mijzelf als ‘jonge hond’. Dat hij de kastanjes uit het vuur haalt en ik mij ondertussen lekker warm.

Er schuilt ook kracht in. Twee weten immers meer dan één. Hij hoort dit, ik hoor dat. Een frisse kijk en een geoefende blik kunnen elkaar zinvol van dienst zijn. Mijn zwakte is zijn kracht of andersom. Zolang we maar geen concurrenten zijn, juist open naar elkaar toe. Ook als we elkaar stevig de waarheid moeten zeggen.

Dit is de laatste aflevering van de rubriek waarin ds. G.M. van Meijeren uit Hoevelaken schrijft over zijn start als predikant.

Ik geloof dat het daar begint, bij het zeggen en zoeken van waarheid. Waarheid zoals die er is vanuit God. Het gebeurt op de preekstoel en komt tot stand door gebed en gesprek. Elkaar op die terreinen scherp houden waarborgt niet alleen een heldere theologische lijn, maar ook een gevoelig hart voor elkaar. Het houdt de communicatie levend.

Dit leer je niet uit een boekje. Daarvoor is de praktijk te weerbarstig en ons eigen ik te veel baas. Katholiciteit en eenheid van kerk, van ambt en gemeente, ze worden al heel snel vastgepind op de eigen beleving van mijn (verstandig) persoon. Je denkt alleen uit jezelf en verliest elkaar, de historie en dat wat zich niet zomaar meldt uit het oog.

Veel collegialiteit en beleid heeft weinig van doen met een zoektocht naar waarheid die groter is dan eigen hart en emoties. Eerder wordt gedacht vanuit stemming, succes of frustratie dan vanuit zelfverloochening en gezag van de Schrift, zoals bevonden in een traditie van eeuwen. Als ik er maar ongeschonden, geslaagd en geprezen uitkom.

Het gezag van de Schrift toont zich anders. Zij is een zaak van lange adem, ingeblazen door de Geest. Mijn collega zegt altijd: Bestudeer commentaren. Zo divers mogelijk en in een vaste tred. Doorzoek bijbeltekst voor bijbeltekst. De woorden en hun zinsverband. Steeds weer opnieuw en niet alleen voor een preek. Voor je het weet, lees niet jij de Schrift, maar leest de Schrift jou en je tijd; speel jij niet de hoofdrol, maar voert de Schrift het woord.

Het maakt van samenwerking een feest.

G.M. VAN MEIJEREN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen