GELOVIG VOLHOUDEN

Ds. H. Russcher is predikant van de hervormde gemeente te Nijkerk.

De Heere Jezus heeft met het spreken over de tekenen eerder de bedoeling om de verwachting van Zijn spoedige wederkomst te temperen dan die te stimuleren. Waarom is het einde nog niet daar? Om ruimte te scheppen voor het eigenlijke teken van de tijden. En dat is een positief teken: de verbreiding van het Evangelie.

Jezus zegt tegen Zijn discipelen (Mark.13:9): past u op uzelf! We kunnen ook vertalen: richt uw blik op uzelf! Wat ze om zich heen zien gebeuren, is nog niet het beslissende eindsignaal. Ze moeten op zichzelf letten. De gemeente is zelf tot een teken geworden, een apocalyptisch gebeuren.

EVANGELIEPREDIKING

Het gaat dan om twee dingen. De vervolging om het Evangelie en de verbreiding van het Evangelie. Christenvervolging en evangelieverkondiging zijn de beslissende tekenen van de eindtijd. Dus moeten we niet alleen de krant naast de Bijbel leggen, maar vooral het magazine van SDOK en Open Doors en Alle volken, het orgaan van de GZB.

Niet de tempel is het teken van de eindtijd, zoals de discipelen dachten, maar het blijven van het Evangelie. En ook waar we zien dat het Evangelie door de eeuwen heen vrucht draagt in de stichting van nieuwe gemeenten en in tijden van verlevendiging van de kerk.

Waakzaam leven in de eindtijd betekent meeleven met het werk van de zending. Zoals in de eerste eeuw de infrastructuur van het Romeinse Rijk de verbreiding van het Evangelie diende, zo kan in de 21e eeuw de informatietechnologie (radio, televisie en internet) de loop van het Woord bespoedigen. In 2014 kwam een recordaantal bijbelvertalingen gereed, zo meldde United Bible Societies vorig jaar.

ISRAëL

We houden ook de ontwikkelingen rond Israël in de gaten, volgens Karl Barth het enige godsbewijs. Wat in 1948 is gebeurd, de gedeeltelijke terugkeer van Israël uit de diaspora, is een teken bij uitstek. We voeren met verwachting het gesprek met Israël over het Koninkrijk van God en het belijden dat Jezus de Christus is. En we bidden om een geestelijke terugkeer van het Joodse volk tot zijn God. In de Messiasbelijdende Joden zien we reeds de eerste vruchten van de volle oogst.

We moeten de wacht houden bij het Woord van God

VOLHARDING

Wat staat de christelijke gemeente in de eindtijd te doen? Jezus geeft in één woord aan wat haar basishouding moet zijn: ze heeft te volharden. Het Griekse woord hupomonè is in de Septuaginta (vooral de Makkabeeënboeken) een technische term voor het martelaarschap. Het uithouden te midden van beproevingen.

Dat staat de gemeente te doen: gelovig volhouden in een vijandige wereld. In de Nederlandse context wordt dit steeds actueler. We zijn wat het christelijk geloof betreft de vanzelfsprekendheid voorbij. De invloed van christenen neemt af. De druk op christenen neemt toe.

Het is nodig om in prediking en catechese de gemeente toe te rusten om weerbaar en getuigend te leven in een postchristelijke samenleving. In een tijd van ontzuiling komt het des te meer aan op een hechte verworteling in het Woord van God. En op de bereidheid te leren van christenen elders die ervaring hebben opgedaan met het leven in een minderheidspositie of zelfs met vervolging.

PASSIEVE DEUGDEN

We hebben volharding nodig om de vervulling van de belofte te verkrijgen (Hebr.10:36). En dat ‘na het volbrengen van de wil van God’. Wat vraagt God van ons? Misschien moeten we ons als christenen meer toeleggen op wat Bonhoeffer noemde: de passieve deugden. We schieten als christenen gauw in de activiteitenmodus in een poging het tij van de secularisatie te keren. Kunnen we ook dulden, lijden, wachten? In het vertrouwen: de Heere zal het voor mij voleinden.

Bonhoeffer schrijft: ‘Misschien is de tijd aangebroken, een tijd waarin de kerk leert te leven in de marge, en zich, in haar proces van zuivering, gaat focussen op goed doen en bidden en wachten’. Goed doen onder de mensen. Mattheüs 24 is inhoudelijk verbonden met hoofdstuk 25. Daar lezen we van het laatste oordeel waarin we beoordeeld worden op onze werken als vrucht van levend geloof: een beker water voor de dorstige, gastvrij onthaal van de vreemdeling, het bezoeken van zieken en gevangenen. Hier liggen voor de christelijke gemeente in de Nederlandse participatiesamenleving volop kansen.

LEER

Het woord ‘volharden’, dat Jezus in zijn eschatologische rede absoluut gebruikt, krijgt vanuit Handelingen 2 inhoud. De eerste christengemeente volhardde in de leer van de apostelen, in de gemeenschap, in het breken van het brood en in de gebeden. Volharden in de leer. We moeten de wacht houden bij het Woord van God. Het heeft topprioriteit om de gemeente te onderwijzen in de Schrift. Met het gebed:

maak in Uw Woord onze gang en treden vast. Dan gaat het niet alleen om orthodoxie maar ook om orthopraxie. Petrus maant zijn lezers: ‘Hoedanig behoort u dan te zijn in heilige levenswandel en in godsvrucht; u, die de komst van de dag van God verwacht en daarnaar verlangt.’ (2 Petr.3:11,12) Daar ligt ook de bron van missionair gemeente-zijn. Van een gemeente die in belijdenis en wandel is geworteld in de Schrift, gaat aantrekkingskracht uit.

GEMEENSCHAP

Volharden in de gemeenschap. De eerste gemeente had werfkracht omdat buitenstaanders de onderlinge liefde zagen. Wat een kansen om in een samenleving waar individualisme en verzakelijking de boventoon voeren, te laten zien wat het betekent om naar elkaar om te zien.

GEBED

Volharden in het gebed. Als de Zoon des mensen komt, zal Hij dan het geloof vinden op aarde? vraagt Jezus in Lukas 18. Bedoeld is dát geloof dat zich uit in volhardend gebed. Bijbels gezien is het vasten daarmee verbonden. Dit is een blinde vlek in onze gereformeerde traditie. Maar moeten de discipelen niet vasten als de Bruidegom afwezig is? Vasten is ook een vorm van onthechting. Het drukt de innerlijke reserve uit tot alles wat in deze wereld te genieten valt.

Mag een christen dan niet genie ten? Zeker wel. Hij kan het zelfs ontspannen doen. Hij hoeft dit leven niet als een citroen uit te knijpen, want hij weet: mijn beste tijd komt nog.

AVONDMAAL

Volharden in het breken van het brood. We vieren als bruidsgemeente het avondmaal, totdat de Bruidegom komt. Het is een eschatologische maaltijd, een voorafschaduwing van de feestmaaltijd op de bruiloft van het Lam. De beleving van het avondmaal wordt onder ons beheerst door vragen rond de persoonlijke heilstoe-eigening. Hoezeer die vragen er ook toe doen, het eschatologische aspect blijft vaak onderbelicht.

We ontvangen aan de tafel reisproviand, het verlangen naar Gods Koninkrijk wordt gevoed, we krijgen een voorproefje van de eeuwige vreugde, en we bidden om de komst van de Heere. ‘Maranatha!’ is van oorsprong een avondmaalsgebed. Het is zowel een belijdenis van de aanwezigheid van de Heere in de viering als de roep om de vervulling in Zijn definitieve komst.

Wij houden het avondmaal in de regel 's morgens en dat heeft een symbolische waarde. We vieren de maaltijd in het aanbrekende licht van de dag des Heeren.

GEGRONDE VERWACHTING

De christelijke hoop is het onderscheidend kenmerk van de christen. Het is geen wensdenken maar een gegronde verwachting. Wij leven immers uit de toekomst van Hem Die gekomen is met het doel om weer te komen en het werk te voleinden waarvoor Hij de basis al heeft gelegd in Zijn kruisdood en opstanding.

Illicitus non sperandum, het is ons niet geoorloofd te wanhopen. We raken niet in paniek, wat er ook gebeurt. Wij zijn niet bevreesd, al veranderde de aarde van plaats en werden de bergen verzet naar het hart van de zeeën.

Want de HEERE van de legermachten is met ons.

En Hij komt. De Koning Die wij verwachten, heeft gezegd: Wanneer nu deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog en hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen