EEN VERSCHIL MAKEN

Ds. C.W. Rentier is predikantdirecteur van stichting Evangelie & Moslims in Amersfoort.

Meer informatie via www.evangelie- moslims.nl

Vroeger had je de tv-serie ‘Het kleine huis op de prairie’. In het Midden-Oosten was deze serie een tijdlang populair. De serie gaf een positief beeld over christelijke waarden, huwelijkstrouw en liefde in een gezin. Dat is inmiddels verleden tijd.

Het beeld dat nu in het Midden- Oosten over de westerse moraal overheerst, is dat mensen met een kruisje om hun nek een overdadig en losbandig leven lijden, hun eigen paradijs creëren en zich weinig aantrekken van landen waar westerse bommen dood en verderf zaaien.

EEN OPENBARING

Voor asielzoekers is het een openbaring als ze aanschuiven bij een maaltijd in een gezin uit de reformatorische gezindte. Ze ontmoeten ouders die al jaren trouw zijn aan elkaar. Ze zien dat jong en oud meedoen met bidden, bijbellezen en soms met een lied. Het is een manier van omgaan met God die ze niet kennen en waarvan ze zien hoe groot de zegen is voor de manier waarop je met elkaar omgaat. Het is een drempelervaring waardoor hun leven op een ander spoor komt en enkele tientallen zijn intussen gedoopt.

ZORGEN

Je kunt je zorgen maken over de bedoelingen waarmee asielzoekers naar Europa komen. Die zorgen zijn legitiem en vragen serieuze aandacht. De vraag is of we hen ook uitnodigen om op een ander spoor te komen. Daar ligt een geweldige uitdaging voor de kerk. Zo kunnen we een verschil maken.

VERMINDERD

Op dit moment is de instroom van Syrische vluchtelingen in ons land drastisch verminderd. De lange procedure, het regelmatig moeten verhuizen en de grote onzekerheid zijn slopend en maken de komst naar ons land aanzienlijk minder aantrekkelijk. Wat de overeenkomst met Turkije gaat betekenen voor de komst van Syrische vluchtelingen en de gezinshereniging van hen die hier al zijn, is moeilijk te voorspellen.

UITDAGING

We zijn al decennia lang politiek, economisch en militair zo bij het Midden-Oosten betrokken dat het moreel niet meer dan redelijk is een deel van de vluchtelingen op te vangen.

Mogelijk komen in de komende jaren meer dan honderdduizend Syrische asielzoekers ons land binnen op zoek naar veiligheid en de mogelijkheid een nieuw bestaan op te bouwen. Dat vormt op termijn nog een extra uitdaging voor de kerk om een verschil te maken. Wanneer alle inburgeringsprocedures voorbij zijn en een eerste taalcursus is afgerond, begint namelijk het besef door te dringen dat er voor hen weinig uitzicht is op betaald werk.

CHRISTELIJKE ROEPING

Zij die gedoopt worden of al christen waren, kunnen we taken geven in de kerk. Ook kunnen we bemiddelen in vrijwilligerswerk. Maar betaald werk is moeilijker te regelen. Het is eigenlijk een probleem dat breder speelt in de samenleving. Voor mensen met een lagere opleiding of een geringe taalvaardigheid blijft er steeds minder werk over. Steeds meer mensen komen aan de kant te staan. Hier ligt een vraag voor de kerk: Hoe kunnen we de samenleving een impuls geven dat er meer mensen kunnen en mogen meedoen? Ieder mens heeft immers gaven van God gekregen. Het lijkt me een christelijke roeping om eraan te werken dat ieder een kans krijgt die gaven in te zetten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen