DR. O.J. VAN DER PLOEG (1938-2016)

Na het onverwachtse heengaan van Oebele Johannes van der Ploeg op vrijdag 8 april bereikten me enkele reacties die hem raak typeerden: ‘Ik heb enkele zeer goede preken van hem gehoord na zijn emeritaat. Hervormd-gereformeerd, Schriftuurlijk-bevindelijk. Hij nam het samen met z'n vrouw op voor de zwakkeren.’ ‘Hij ging menigmaal de confrontatie aan met mensen die een andere mening hadden dan hij, tegelijk was hij in zijn geloofsleven ook heel klein, teer en kwetsbaar. In zijn preken was hij niet zelden ontroerd.’

De overleden predikant, die meer dan 25 jaar in hervormd Kralingen diende, heeft voor zijn arbeid als evangelist in Rotterdam en zijn daaropvolgend predikantschap gewerkt als psychiatrisch verpleegkundige in Leidschendam. Hij leerde daarin met mensen omgaan die onbegrijpelijk en voor zijn gevoel soms irrationeel reageren.

LEERSCHOOL

De leerschool tot het uitoefenen van het ambt van dienaar des Woords kreeg een vervolg in de stad waar hij nooit meer los van kwam: Rotterdam. Over zijn twee mentoren sprak hij met grote achting. Regelmatig vielen in de gesprekken met hem hun namen: ds. C.A. Korevaar en ds. N. Kleermaker, net als hij niet uit Rotterdam weg te krijgen. Kralingen riep in 1977 in een penibele situatie: bij bedanken werd de predikantsplaats opgeheven. Hij nam het beroep aan. Zij vergroeiden met elkaar. Met zijn vrouw, Agaath, naast zich hebben zij zich met liefde aan deze gemeente gewijd. Het viel hem na het emeritaat zwaar om de gemeente los te laten.

Tijdens de uitoefening van het ambt heeft ds. Van der Ploeg niet op uren gelet. Was hij eens een week erg druk, 's nachts maakte hij dan wel wat extra uren om toch rond te komen. Zijn vrouw steunde hem, zijn kinderen zullen wel eens gemopperd hebben. Hij deed het werk consciëntieus. Van zijn preken maakte hij veel werk. In het Hebreeuws zijn er weinig hervormd-gereformeerde predikanten die hem qua kennis en inzicht overtroffen. Vele cursisten bracht hij kennis bij van de taal waarin het Oude Testament tot ons komt.

HSV

Nog altijd verheugt het me dat het bestuur van de stichting HSV een beroep op hem deed. Voor deze stichting verzette hij bergen werk. Hij zette de grondtalen in voor de opzet en uitwerking van de verkondiging. Menigeen werd in de Hoflaankerk verrast door nieuwe ontdekkingen en diepe inzichten. Hij was er wel eens vol van. Hij had tijdens de voorbereiding van een lijdenspreek het opschrift boven het kruis voor zichzelf vertaald in het Hebreeuws. Hij kwam tot de frappante ontdekking dat de eerste vier letters daarvan JHWH vormden, de Godsnaam. Zo verklaarde hij de enorme woede van de Joodse leiders over dit opschrift.

Zijn liefde voor de Heere en Zijn kerk kwam tot uiting in zijn omgang met de gewone mensen in de gemeente. Belijdeniscatechisanten ervoeren dat, die een menora (Israël was een van zijn passies) kregen met als inscriptie: HOFLAANKERK, en de belijdenisdatum. Bezoekers van bijbelkringen in bejaardentehuizen en instellingen ondervonden de warmte van hun pastor en zijn vrouw.

KERK EN WERELD

Ds. Van der Ploeg keek breed om zich heen. Ontwikkelingen werden nauwgezet door hem gevolgd. Hij beet zich nogal eens ergens in vast en gaf niet gauw op. Voor de dubbele classis Rotterdam is hij jaren werkzaam geweest als scriba. Behalve dat hij vele kerkelijke functies vervulde, wisten ook zorginstellingen hem te vinden. Men maakte dankbaar gebruik van zijn bestuurlijke capaciteiten. Vanwege het vele werk dat hij buiten de gemeente verrichtte, werd hem bij de viering van het 25-jarig predikantschap een koninklijke onderscheiding uitgereikt: ridder in de Orde van Oranje Nassau. Tijdens die avond zong men in de Kuip: ‘Geen woorden, maar daden’. Feyenoord won een Europacup. In de Hoflaankerk werd beleden: ‘God heeft alles wel gemaakt.’

Hij leverde een formidabele prestatie in 1991. Hij promoveerde op een medisch- theologisch onderwerp, ‘Pastoraat onder druk’. In deze studie gaat hij dieper in op de begeleiding van patiënten met borstkanker.

HERDERSCHAP

Op de dag van zijn begrafenis werd gemediteerd over Psalm 23. Over deze tekst preekte hij voor de begrafenis van zijn vader. Oebele werd regelmatig emotioneel in zijn spreken over zijn kinderen en kleinkinderen. Hij droeg hen mee en droeg hen op. Hij liet in zijn hart kijken als je met hem sprak over de gemeente. Maar het meest trof me tijdens de jubileumdienst de passages waarin hij de goede Herder aanprees. Het raakte hem diep en de gemeente mocht dat gerust weten: zie wat deze Herder voor zondaren doet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen