JONATHAN

Ds. M. Goudriaan uit Ede is emeritus predikant.

Volgende keer deel 3: Abigaïl.

Jonathan is de oudste zoon van de eerste koning van Israël, Saul. Hij is de kroonprins. Het ligt in de lijn van de verwachting dat hij zijn vader zal opvolgen. In wat de Bijbel over hem zegt, vallen ons zijn edelmoedigheid en trouw op. Hij is een voorbeeld van zelfverloochening. Zijn dit geen eigenschappen waarin echte vroomheid zich laat zien?

ZELFVERLOOCHENING

Eerder al heeft Jonathan zijn moed getoond in de strijd met de Filistijnen. Met zijn wapendrager versloeg hij een overmacht van Filistijnen. Op het eerste gezicht zouden we gedacht hebben aan overmoed. Het is echter geloofsmoed. Hij is een man met het ijzer van het levend geloof in zijn ziel.

Bekend is hij voor ons vooral door zijn vriendschap, zijn verbond met David. Lag die vriendschap wel zo voor de hand? Zeker niet. Menselijk bekeken moet Jonathan David hebben gezien als een concurrent voor de troonsopvolging. Vooral na de strijd met Goliath is David heel geliefd onder het volk. Jonathan zal dit gehoord en gezien hebben. Hoe menselijk is het om dan boordevol jaloezie te zitten.

In zelfverloochening echter blijft hij trouw aan zijn vriend David. Is dat niet vreemd? Laten we liever vragen: schittert hier niet het vernieuwende werk van Gods hand? We zien een man die zich gewonnen geeft aan Gods wil. Wat een zegen. We weten en we zeggen het wel: Uw wil geschiede, maar als het er op aan komt, wat dan?

VERBONDENHEID

Intussen verkeert Jonathan in een geweldig spanningsveld. David is zijn oprechte vriend. Saul is zijn vader. Tussen haakjes, zou Jonathan niet aangevoeld hebben dat het geestelijk met zijn vader niet goed ging? Jonathan weet dat David koning zal worden. Hoe moet hij in dit alles zijn weg vinden?

In 1 Samuël 20 komen de gebeurtenissen tot een climax. Jonathan is tot de conclusie gekomen dat zijn vader David echt wil doden en hij geeft het in het veld aan zijn vriend door. Het wordt een veelbewogen afscheid. David en Jonathan bevestigen nog eens hun verbond. ‘De HEERE zij tussen jou en mij…’ Dat is hier meer dan een mooie leus. Ze wandelen in hun vriendschap voor Gods aangezicht.

‘Al wil mijn vader jou doden, David, ik blijf aan jou verbonden.’ Jonathan buigt zijn hoofd voor de weg van God, ook al brengt het hem zoveel leed. Hoe komt Jonathan toch aan deze edelmoedigheid en zelfverloochening? Die ontvangt hij in de levende omgang met de Heere. Bij Hem is zoveel te krijgen voor bedelaars.

TROUW

Wat gaan beide vrienden een zware weg. David weet niet waar hij heen moet. Jonathan gaat terug naar zijn vader, die zelfs een poging onderneemt hem uit de weg te ruimen. David en Jonathan, ze zullen elkaar niet weer zien. Soms kun je in moeilijke omstandigheden juist zo verlangen naar de ontmoeting en het gesprek met die ene goede vriend. Deze twee mannen hebben nog maar één deur waar ze kunnen aankloppen. O God, wees Gij mijn Rots!

Jonathan blijft ondanks alles trouw aan zijn vader. Kan hij niet beter wegvluchten? De verhouding tot een vader of moeder kan zo ontzaglijk moeilijk zijn. Wie wijst dan de juiste weg? Wijsheid is bij de Heere te zoeken, ook in deze spanning. Eén vraag kan zich sterk opdringen aan ons: moet een godvrezend en edelmoedig man als Jonathan nu zo'n weg gaan? Is hij niet een uiterst triest en tragisch figuur? Als je hem terug ziet gaan naar de stad, springen de tranen je in de ogen. Als ik dan ook nog denk aan de wijze waarop hij aan het einde van zijn leven komt…

De God van Jonathan weet wat Hij doet. Ook hier. Hij vergist Zich niet. Hij ziet toch in gunst op die Hem vrezen. Om Christus’ wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen