GLOBAAL BEKEKEN

‘Slim en gewiekst’ is een kopje boven een bijdrage over burgemeester W.F. Quarles van Ufford (1903-2005) van Putten in het recent verschenen boek Putters en Puttenaren. Een fragment over kerk en politiek in het dorpsgebeuren:

Quarles van Ufford was een slim en gewiekst bestuurder. Hij wist raadsleden te bespelen en soms ook tegen elkaar uit te spelen. Soms lukte dat, soms niet.

Op 4 december 1952 diende een nieuwe gemeentesecretaris te worden benoemd. De burgemeester en de beide wethouders Dirk Schuitemaker en Jacob van de Camp hadden de zaak goed voorbereid. Althans dat meende men. Omdat het hele college CHU-lid was, de fractie CHU-ARP negen van de vijftien zetels had, van die negen er slechts twee van de ARP waren, en tachtig procent van de bevolking hervormd was, wilde het college een hervormde CHU-er als secretaris. Maar het ARP-deel wenste een gereformeerde kandidaat. De oppositiepartijen Vooruitgang en PvdA, samen goed voor vier stemmen, sloten zich bij de ARP aan. De uitkomst zou daarom afhangen van de oppositiepartij SGP met twee zetels. Toen de CHU en de kerkenraad van de hervormde gemeente daar lucht van kregen, bezochten de hervormde dominee J. van Wier, die in Putten stond van 1950-1966, en ouderling G. Beernink, die vanaf 1953 twee periodes in de raad zat voor de CHU, twee uur voor de raadsvergadering nog gauw de SGP-raadsleden Wienik van den Hazel en Heimen Aalten om ze ernstig te waarschuwen. Tevergeefs, want de twee hervormde SGP-ers stemden toch op de gereformeerde Van 't Riet, met als gevolg dat deze met acht van de vijftien stemmen gekozen en daarmee benoemd werd. De burgemeesters en beide wethouders waren woedend, de beide wethouders boden hun ontslag aan.

***

‘Hoe wordt een cultuur erdoor verrijkt, als je iedereen grof mag beledigen?’ vroeg een lezer (André van Aarle) zich af in het Nederlands Dagblad. Hij deed dit naar aanleiding van de commotie over de belediging van de Turkse president Erdogan door een Turks-Nederlandse columnist.

Ook in onze wet staat dat je een bevriend staatshoofd niet mag beledigen. Nu wil men snel van die wet af. Die afschaffing zou een verrijking moeten zijn. Maar dat is het niet. Want wij zijn met elkaar in een leegte terechtgekomen waarin iedereen een ander moet kunnen beledigen en wij geen enkel gevoel meer hebben voor de gevoelens die dat oproept. Eergevoel, zoals vele beschaafde culturen dat kennen, is er niet meer. (…)

Wat is het positieve effect van komieken die onze zogenaamde verworven rijkdom tonen door ongebreidelde beledigingen te uiten? Zal een staatshoofd daardoor veranderen? Welnee. Maar waarom wil je zo iemand dan krenken? Om hem te vernederen?

Hans Teeuwen heeft een paar jaar geleden een buitensporig grove scène op toneel gemaakt over (toen nog) koningin Beatrix. Waarom? Wat deed zij verkeerd? Wat was hiervan de culturele verrijking? Wat is dat voor een vreemde houding om grenzen op te zoeken?

Het heeft, denk ik, te maken met het feit dat wij iedere vorm van gemeenschapszin kwijt zijn. Het recht van ieder individu is heilig en staat bovenaan. Er is een soort liberale, seculiere spiritualiteit ontstaan die eist dat de maatschappij iedere wens van een individu accepteert, faciliteert en tot norm verheft. Het zou goed zijn als wij ons allemaal zouden houden aan de Tien Geboden. Dan breng je respect op en wordt het ‘dikke ik’ minder belangrijk. In de tijd dat velen geloofden en luisterden naar de regels van de Bijbel en de kerk, werden die geboden ook niet altijd onderhouden. Maar dan wist je in ieder geval dat je fout zat. Dat alleen al te weten geeft respect voor jezelf en voor de ander. Dat zijn we kwijtgeraakt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen