‘U BENT MIJN PRIESTER NIET’

In deze rubriek schrijft ds. J.R.J. van Gelderop uit Vaassen eens per maand over zijn werk als justitiepredikant in de penitentiaire inrichting Norgerhaven.

Volgende keer: de kerkdienst in PI Norgerhaven.

Sinds 1 februari werk ik als justitiepredikant in de penitentiaire inrichting (PI) Norgerhaven te Veenhuizen. Niet zomaar een gevangenis. De Nederlandse overheid heeft een overeenkomst met de Noorse regering, deze gevangenis inclusief personeel voor drie jaar beschikbaar te stellen om er in Noorwegen veroordeelden in onder te brengen. Dit omdat in Nederland een overschot aan cellen is en in Noorwegen juist een tekort.

Mijn eerste indruk van de gevangenis was: wat een complexe organisatie! Er werken zoveel mensen in allerlei verschillende afdelingen. De eerste weken heb ik zeer veel handen geschud en namen gehoord. Echt een wereld waar ik in moet gaan groeien.

De gevangenenpopulatie bestaat uit 242 mannen. Er zijn momenteel 55 nationaliteiten vertegenwoordigd. Slechts twintig procent van de gedetineerden is van Noorse origine. Een groot aantal is afkomstig uit Oost-Europa en verder komen mensen uit Afrikaanse landen en uit het Midden-Oosten. De voertaal is Engels. Over het algemeen gaat dat goed, want de meeste gedetineerden spreken en verstaan redelijk Engels. De redenen voor het verblijf in de gevangenis zijn divers. Het varieert van illegaliteit tot moord en van zedendelicten tot roof en diefstal.

Af en toe ben ik onder de indruk van de grote bijbelkennis waar een gevangene blijk van geeft

Wat betreft de religieuze diversiteit in Norgerhaven: een deel van de populatie is christen, een deel is moslim, en een deel is ex- of niet-gelovig. De diversiteit in kerkelijke achtergrond onder de christenen is echter groot: (oosters) orthodox, rooms-katholiek, protestants, evangelicaal, mormoons. Bij de christenen met wie ik tot nu toe in contact ben gekomen, is sprake van een uiteenlopende betrokkenheid bij het christelijk geloof. Voor sommigen is het geloof een wezenlijk onderdeel van hun leven waar ze heel serieus mee bezig zijn. Voor anderen is het meer iets op de achtergrond.

De bagage die mensen hebben aan bijbel- en geloofskennis varieert enorm. Kennis die voor ons, hervormde kerkmensen, heel vanzelfsprekend is, kan ik niet als bekend veronderstellen bij de mensen hier. Sommigen hebben een Bijbel vol met bladwijzers en notities en laten deze vol trots aan mij zien.

Af en toe ben ik onder de indruk van de grote bijbelkennis waar een gedetineerde blijk van geeft. Maar ik kom ook in contact met overtuigde christenen die wel een Bijbel bezitten en er heel weinig van weten. Je merkt het onder andere aan de moeite die het hen kost een bijbelvers te vinden.

De PI Norgerhaven kent een afdeling geestelijke verzorging. Verschillende mensen zijn hier werkzaam. Mijn protestantse collega, ds. Th. Veenstra, en ik zijn als geestelijk verzorgers werkzaam. Wekelijks komt er ook een predikant of kerkelijk werker vanuit de Noorse Zeemanskerk in Rotterdam op bezoek. Elke vrijdag komt vanuit Den Haag een imam om in het vrijdaggebed voor te gaan.

In het Noors wordt een predikant prest genoemd. In overeenstemming daarmee worden wij hier priest genoemd. Hoe moet ik als priest omgaan met zo'n grote diversiteit? Ook gedetineerden van katholieke of orthodoxe achtergrond moeten het mij of mijn collega doen. Dat stuit bij sommigen op weerstand: ’I want an orthodox priest, you are not my priest!’

Mijn strategie is om vooral niet te veel in te gaan op de specialiteiten van ieders kerk, maar me te concentreren op de bijbelse boodschap van Gods heil in Christus. Ik ben bepaald bij het centrale belang van de Bijbel. Dat is immers de gemeenschappelijke regel van het geloof voor alle christenen. En gelukkig zijn er ook nog gemeenschappelijke geloofsdocumenten, zoals de Apostolische Geloofsbelijdenis. Wie het geloof daarmee belijdt, doet dat immers in gemeenschap met de kerk van alle tijden en plaatsen. Daar maak ik als het van pas komt dan ook graag gebruik van.

Verder ben ik sowieso beschikbaar voor iedereen, ongeacht geloof of levensvisie, om te luisteren, gesprekspartner te zijn, steun te geven en te bemoedigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen