De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

OP GOLGOTHA BEKEERD

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

OP GOLGOTHA BEKEERD

Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij. GALATEN 2:20a

4 minuten leestijd

Ik ben met Christus gekruisigd, is forse taal. Is dat niet een beetje te hoog gegrepen? Kan ik dat zomaar zeggen? Kan ik daarmee ontsnappen aan de strenge eisen van Gods wet, het heilig recht des Heeren? Lijkt dat niet op goedkope genade?

Paulus heeft het in Galaten 2:20 over de ondergang van zijn oude zondaarsbestaan. Hij schrijft heel persoonlijk. Het is gedaan met de zeggenschap van de wet over mij. Ik ben aan die wet ‘stukgegaan’. Wanneer? Op Golgotha. Toen Jezus aan het vloekhout hing ten gevolge van het strenge regime van de wet.

Hij hing daar als een gevloekte van de wet. Alles wat de wet gebiedt, veroordeelt en vervloekt, kwam op Zijn schouders. Hij onderging dat in mijn plaats.

ZONDAARSBESTAAN

En ik was daar (heilshistorisch) inbegrepen. Met andere woorden: Christus had mij in Zijn hart. Toen de wet in Christus was uitgeraasd, nam Hij mijn oude zondaarsbestaan mee in het graf. En toen was het voorgoed gedaan met mijn oude leven. Christus heeft ermee afgerekend. Ik ben in Hem aan de vloek van de wet gestorven. Kohlbrugge schreef ooit: ‘Ik ben op Golgotha bekeerd.’ Dat is geen goedkope genade, want Paulus voegt daar nog iets aan toe. Hij schrijft: ‘Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij.’ Het is dus niet langs Paulus heengegaan. Door het geloof mag hij zeggen: Op Golgotha heb ik deel gekregen aan de (kruis)dood van Christus en is alles voor mij volbracht. Paulus kwam ook persoonlijk en daadwerkelijk aan een eind met zichzelf, met zijn zondige bestaan, met de wet.

HET NULPUNT

En wanneer is dat gebeurd? Op de weg naar Damaskus. Daar is de man die dit schrijft door het nulpunt heengegaan. Hij is door zijn ‘Damaskuservaring’ aan de wet gestorven. En zo is hij (heilsordelijk) door bekering en inplanting in Christus gaan leven. Van dood levend geworden. Heilshistorisch en heilsordelijk in één adem. Zo ligt dat bij Paulus.


Dankzij Christus’ opstanding uit de doden is er toekomst


Wanneer God onze blinde zielsogen opent, komen wij ook persoonlijk aan de weet dat we met alles wat we hebben en zijn, verloren liggen voor God. Dan doorleven we het dat we met de wet van God ons geen bestaan voor God kunnen verwerven. Het betekent dat er een einde komt aan de macht van wet, zonde, wereld en dood. Buiten Christus om is er door ons niets goed te maken bij God. Alle ervaringen met de wet leveren nooit meer op dan ‘vertwijfeling, wanhoop en een dodelijke wonde’ (Calvijn). ‘Ik ben met Christus gekruisigd.’

Daar blijft het echter niet bij. Dankzij Christus’ opstanding uit de doden is er toekomst. Ik leef nog wel, maar het eigenlijke leven is dat van Christus in mij. Hij leeft in mij door Zijn inwonende Geest. En dat maakt me geweldig blij. Inwoning is niet altijd prettig. Maar de inwoning van Christus door Zijn Geest en door het geloof in mij, geeft altijd weer nieuwe moed. Door alle dieptepunten heen. John Bunyan beleefde elke zondag als een paasdag. Hij schrijft ergens: ‘Iedere zondagmorgen zag ik Jezus Christus, lopend en springend en zingend rondom Zijn verlaten graf, omdat Hij op die morgen voor eeuwig John Bunyans rechtvaardigmaking bewerkt had.’

IN DE KOU

Een preek die in de toepassing van het schriftwoord aan het hart van de hoorder nooit verder komt dan de altijd eendere oproep tot geloof, laat de mensen in de kou staan. De Schrift verkondigt ons ook de gangen van de Geest in het brengen tot geloof, in de beleving van het geloof en in de doorbraak en uitleving van het geloof. En ik meen, dat het een schriftuurlijke zaak is, als de gemeente van haar predikant verwacht dat hij haar ook op dit punt de volle raad Gods verkondigt.

Kunt u op het verlossende woord van Galaten 2:20 persoonlijk ja en amen zeggen? Als u nog maar steeds bezig bent uzelf wat op te poetsen door goed en vroom te leven, moet u er niet op rekenen dat u ooit een rustpunt voor uw hart vindt. Maar als u de woorden van de tekst door Gods genade op uzelf mag toepassen, bent u een gezegend mens.

Ds. C. den Boer uit Barneveld is emeritus predikant en oud-bestuurslid en voormalig studiesecretaris van de Gereformeerde Bond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 juni 2016

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

OP GOLGOTHA BEKEERD

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 juni 2016

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's