GLOBAAL BEKEKEN

Op vrijdag 10 juni was er in de Jacobikerk in Utrecht een symposium ter gelegenheid van het afscheid van dr. A.J. Plaisier als scriba van de generale synode van de Protestantse Kerk in Nederland, onder het thema ‘Het hart heeft redenen die de rede niet kent’ (Pascal). Dr. Guus Labooy (hervormde gemeente De Hoeksteen, IJsselmuiden) vertelde hoe hij op zijn 23e tot geloof kwam, na een overtuiging dat geloof een achterhaalde zaak was:

Ik ging dus ook op zoek bij religie. En aangezien het christendom passé was, ‘stoffig’, ‘spruitjes’, zo was mij geleerd, werd dat New Age. (…)

De vonk sprong uiteindelijk volkomen onverwacht over: ik las in die tijd veel Kierkegaard en een paar andere christelijke schrijvers. Het was steeds geweldig boeiend, alleen jammer dat ze nog niet begrepen dat God niet bestaat. Zo las ik op mijn kamer: en opeens, toen ik het woord ‘God’ las, geloofde ik: Hij kwam in mijn leven. De hele kamer baadde in het licht: ik werd overspoeld door de diepste vreugde ooit, het was een thuiskomen. Op dat moment van eerste overgave kende ik Christus nog niet, maar als zo het bestaan van een Hemelse Vader voor je oprijst als een stralende zon, dan heeft dat bestaan op zich voor iemand die uit de duisternis komt al een enorme genade kwaliteit: vreugde. Een jaar later leerde ik Christus kennen: dat Hij de brug was om de Vader echt te vinden: niet alleen dat Hij er is, ook Wie Hij is.

Dr. Plaisier zelf over het thema:

In de theologie gaat het erom de redenen van het hart niet te frustreren. Er wordt soms een beeld opgehangen als zou de kerk gefixeerd zijn op dogma's. Als zou het om rigide verstandelijke operaties gaan of om machtsdenken: dit is de waarheid, slikken of stikken. Hoe vaak heb ik dit niet gehoord: ‘Opruimen die dogma's, want die sluiten het christelijk geloof op in een al te enge kooi.’ Dat is een vertekening van de werkelijkheid. Het dogma is niet anders dan een regel die de ruimte openhoudt voor het hart. Voor een God met een hart. Als God niet langer de drie-enige God is, niet langer Vader, Zoon en Heilige Geest, dan zal de ruimte voor het hart worden ingeperkt en uiteindelijk verdwijnen. Als Jezus niet langer God met ons is, waarin de wereld van God en mens elkaar ontmoeten, dan wordt God een ideaal en de aarde leeg. Hier luistert het nauw. Afwijking van de regel voert niet in de grazige weide van een creatieve theologie, maar voert naar dorre oorden waar het hart niet kan wonen.

De Oude kerk in Veenendaal bestaat 450 jaar. Uit een verhaal van prof.dr. J. Hoek bij de herdenking:

In de glossy die speciaal ter gelegenheid van dit jubileum verscheen, merkt de huidige predikant van de Oude kerk, ds. C.B. Stam, op: ‘Dit feest geeft er aandacht aan dat de kerk er kan zijn voor heel Veenendaal.’

Dat raakt mij. Toen sloeg ik de bladzijde om en las dat de PGV, de NGK, de Pniëlkerk, 0318 Mozaïek, het Leger des Heils, RK parochie Titus Brandsma, de HHG, de Evangeliegemeente Regenboog en de Baptistengemeente de Oude kerk op de Markt hartelijk feliciteren ‘met jullie jubileum’.

Aan de ene kant heel mooi dat deze verschillende kerken dat zo hartelijk doen. De overige kerken – ik zal ze nu maar niet bij name noemen, maar het is nog een hele rij – hadden er ook bij gekund en bij gemoeten, zou ik zo zeggen.

Aan de andere kant toch wel pijnlijk dat er niet staat: ‘hartelijk gefeliciteerd met ons 450-jarig jubileum’. Want deze Oude kerk op de Markt was toch eens de enige christelijke kerk van en voor het hele dorp?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen