DS. J. VAN WIER (1921-2016)

Op de kaart van zijn overlijden staat de tekst die hij zelf heeft aangereikt: ‘Maar het fundament dat God gelegd heeft, ligt onwrikbaar vast en draagt het opschrift: De Heer weet wie Hem toebehoren.’ (2 Tim. 2:19a) Daar sprak hij met mij over in de periode dat hij in ‘de Amandelboom’ in Kampen woonde, waaraan ik als pastor verbonden ben. ‘Ik mag me vasthouden aan wat de Heere God beloofd heeft’, zei hij. In de Heere Jezus zijn Gods beloften ‘ja en amen’. Dat gebeurde zomaar tijdens de bijbelbesprekingen op een van de groepen in ‘de Amandelboom’. Dat kwam er dan ineens uit, ook in die laatste periode van zijn leven, toen zijn geheugen minder en minder werd. Sommige wezenlijke dingen zaten vast in zijn geheugen. ’Gods verkiezende genade, dat is het’, zei hij.

BEGEERTE VAN ZIJN HART

Niet alleen de tekst voor die rouwkaart had hij op schrift gesteld, hij gaf ook aan hoe de liturgie er uit moest zien en dat er over Psalm 71: 17 gepreekt moest worden. Ik heb dat gedaan. We dachten in de Bovenkerk na over die tekst: ‘O God, U hebt mij onderwezen vanaf mijn jeugd en tot nu toe verkondig ik Uw wonderen.’ Deze tekst heeft alles te maken met de weg die Jan van Wier gegaan is naar het ambt van predikant. Heel jong al werd hij erbij bepaald dat zijn roeping lag in de Evangelieverkondiging. Dat was in de periode voor de Tweede Wereldoorlog. In een interview bij zijn zestigjarig predikantschap zei hij: ‘Als ze me zouden vragen wat ik anders had moeten worden? Ik zou het echt niet weten. Ik kan niks noemen… Ik kan er geen verhaal bij vertellen, maar weet wel dat het altijd de begeerte van mijn hart is geweest om te mogen dienen als predikant.’

ERVARINGEN IN POLEN

Hij studeerde in Utrecht en weigerde in 1943 de zogenoemde loyaliteitsverklaring te tekenen. Daardoor kwam hij via Duitsland in Polen terecht, waar hij te werk werd gesteld in een wapenfabriek. Hij heeft het als een wonder ervaren dat hij niet, zoals zoveel anderen, afgevoerd werd naar Auschwitz. De ellende en verwarring die hij daar in zijn leven meemaakte, hebben zijn geloof versterkt en achteraf bezien heeft het veel betekend in zijn pastorale werk in de zozeer door de oorlog getroffen gemeenten die hij mocht dienen.

Hij werd beroepen in Kesteren, 1947, zijn eerste gemeente. Daarna Putten, 1950. Met name in Putten was er veel verdriet en pastorale nood, omdat het grootste deel van de mannelijke beroepsbevolking naar concentratiekampen was gebracht. In totaal kwamen er meer dan 550 mensen om het leven. Ds. Van Wier peilde die pijn bij vele weduwen en kinderen door zijn eigen ervaringen in Polen.

PSALM 71

Na de periode Putten werd hij predikant te Nieuwerkerk aan den IJssel, Kampen en Rijssen. Naast zijn dienstwerk in de gemeenten was hij actief in de meerdere vergaderingen van de kerk en was hij vele jaren bestuurslid van de Hervormde Mannenbond op gereformeerde grondslag. Na zijn emeritaat keerde hij terug naar onze stad, om daar tot z'n 95e levensjaar te wonen. Het is in die periode dat ik hem en zijn vrouw vooral heb leren kennen.

Ik begrijp waarom hij graag wilde dat er over Psalm 71 gepreekt zou worden in zijn rouwdienst. De psalm is vol van klachten over de gebeurtenissen in het leven en tegelijkertijd is er de nabijheid van de Heere God: Bij U schuil ik! Hij heeft naar mij omgezien. Daarom het loflied op de trouw van God en het appèl om Hem te blijven zoeken. Zo stond deze dienaar van het Woord in het leven vanuit de zekerheid van het geloof dat je met de Heere God kunt gaan in leven en sterven.

Na de kerkdienst hebben we ds. Van Wier begraven op de begraafplaats Bovenbroek te Kampen. Aan het graf klonken de woorden uit 2 Korinthe 5:1-10, over ons aardse huis, de tent die afgebroken wordt en het gebouw van God, het huis in de hemelen. Ds. Van Wier kende dat ‘weten’ van de apostel Paulus als een vast fundament. Hij wist dat na de dood hem het leven bereid was en dat Christus hem op zou nemen in Zijn heerlijkheid. Wat een troost na een lang en vol leven. De Heere trooste de familie met het verlies van deze bijzondere dienaar van het Woord.

DS. G. DE FIJTER, KAMPEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen