De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

OASES

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

OASES

Toen kwamen zij bij Elim. Daar waren twaalf waterbronnen en zeventig palmbomen. Zij sloegen daar hun kamp op aan het water. EXODUS 15:27

4 minuten leestijd

Midden in de woestijn trakteert de HEERE Zijn volk op een hemelse verrassing: Fris water en verkwikkende schaduw. Elim spreekt tot de verbeelding, maar is niet de eindbestemming. Israël is nog onderweg.

De HEERE verlost Zijn volk uit concentratiekamp Egypte en gaat het voor naar Kanaän. Hopelijk herkennen wij ons in die weg van Israël. Je komt ergens vandaan en je gaat ergens naartoe.

Een christen weet van de bevrijding door de Heere Jezus uit het diensthuis van de zonde: Eertijds hebben wij gewandeld in de misdaden en de zonden. Maar God, Die rijk is in barmhartigheid, heeft ons door Zijn grote liefde met Christus levend gemaakt. (Ef.2) Zo word je een mens met een nieuwe levensoriëntatie. Helaas nog steeds zondaar, maar ook pelgrim. ‘Ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten.’ (Fil.3:20)

ELIMS

De pelgrimsreis achter Christus aan is een kruisweg, een reis door de woestijn van het aardse bestaan. We komen langs Mara – misschien gebeurt dat in ons leven wel meer dan eens. Maar de HEERE geeft in de woestijn ook Elims. Psalm 23 zingt erover: ‘Hij doet mij neerliggen in grazige weiden, Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren.’

Het is de vrijmacht van de HEERE om te bepalen wanneer Hij zo'n Elim geeft. Toch zijn er wel bepaalde plaatsen en tijden waaraan de HEERE bijzondere beloften heeft verbonden. De samenkomsten van de gemeente bijvoorbeeld. Niet voor niets dragen tal van kerkgebouwen en kerkelijke verenigingsgebouwen de naam Elim. Waar mensen samen zijn in Gods naam, rond het kruisevangelie, dáár wordt de rust geschonken.

Soms wordt een ontmoeting met een broeder of zuster in de Heere tot zo'n Elim, of de avondmaalstafel. Of onze binnenkamer, waar we bij onze open Bijbel alleen zijn met God. De HEERE maakt er pleisterplaatsen en adempauzes van voor pelgrims die de zonde en de strijd moe zijn.

LEVEN

Wat geeft de HEERE eigenlijk in Elim? Allereerst water – levensbehoefte nummer een. Niet voor niets maakt de Heiland in Zijn onderwijs meer dan eens gebruik van dit beeld. Zijn bloed, gestort tot een volkomen verzoening van al onze zonden, is onze belangrijkste geestelijke levensbehoefte. Dát is water waarmee we overleven tot in alle eeuwigheid.

Opvallend is dat er twaalf waterbronnen zijn. In de geschiedenis van de aartsvaders zijn er heel wat twisten geweest rond een waterput, maar in Elim is voor iedere stam een bron. Daarom is Elim ook een oord van vrede. Zoals rond het kruis allereerst vrede gevonden wordt met God, maar dan ook vrede met elkaar.

Naast water biedt Elim een heerlijk bladerdak tegen de stekende zonnestralen. De dadelpalm kan 15 tot 25 meter hoog worden. Zo'n palm heeft samengestelde bladeren van soms drie meter lang. Zo geeft de HEERE in Woord en sacrament oases, waar woestijngangers de toevlucht mogen nemen onder de schaduw van het kruis. Jezus verlost van de toekomende toorn. Het getal zeventig is treffend. Die zeventig palmbomen zijn als de zeventig volken die er onder de hemelen zijn: ze worden gedrenkt door die twaalf bronnen (Th.J.M. Naastepad). Zo is Israël (de twaalf stammen) geroepen om een licht voor de volken te zijn. Dat is pas volle werkelijkheid geworden in die Ene, Die uit Israël voortkwam, Jezus Christus. Hij is dé bron die de wereld het leven geeft.

ONDERWEG

Dwaas zijn we, wanneer we aan Elim voorbijwandelen. Wie in de woestijn zonder water verder trekt, gaat een zekere dood tegemoet. Zo is er buiten Jezus geen leven. Laten wij dan net als de Israëlieten doen: ‘Zij sloegen daar hun kamp op aan het water.’ We zien het voor ons: de bepakking mag van hun schouders, de tentdoeken worden uitgerold. Heerlijk, om zo ons boeltje voor de HEERE te mogen neerleggen, de zondelast en levenszorgen.

Zo gaan wij van kracht tot kracht voort, telkens gesterkt door het evangelie van het kruis om onderweg ook een ander tot zegen te zijn. Totdat er geen oases meer nodig zijn in het hemels Kanaän. Daar stroomt een zuivere rivier van het water des levens, helder als kristal, uit de troon van God en van het Lam. De boom des levens bloeit er, met bladeren tot genezing. Zijn dienstknechten zullen Hem dienen, en zullen Zijn aangezicht zien. Dát is pas leven. Daar zijn we pas thuis.

Ds. H.J.T. Lubbers is predikant van de hervormde gemeente te IJsselmuiden/Grafhorst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 augustus 2016

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

OASES

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 augustus 2016

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's