DS. J. VAN DE GRAAF (1918-2016)

Van de Graaf was een kleurrijk mens en een originele denker. Hij was een man van gebed en van intens geloof. Als zoon van een predikant voelde hij al jong ook zelf de roeping tot het ambt. De weg daarheen was lang, mede door de vele verhuizingen van het gezin Van de Graaf en de oorlogsomstandigheden. Jan werd te werk gesteld als stoker in een lazaret in Duitsland. Hij maakte daar mee hoe het avondmaal werd gevierd met christenen uit allerlei kerkelijke achtergronden. Juist in die moeilijke oorlogstijd maakte dat diepe indruk op hem. Kort na de oorlog verbleef hij in Parijs, waar een charismatische opwekking aan de gang was. Al deze gebeurtenissen droegen ertoe bij dat hij kerkelijke grenzen leerde overstijgen en een brede blik ontwikkelde.

HELLOUW EN PIERSHIL

In zijn eerste gemeente, de hervormde gemeente van Hellouw (1954-1966), had hij het niet gemakkelijk, omdat er onder de bevolking grote spanningen waren vanwege een ruilverkaveling. De periode dat hij predikant was in hervormd Piershil (1966-1983), was rustiger. Na zijn emeritaat was hij vijf jaar lang geestelijk verzorger in Zorgcentrum De Twee Bruggen te Rotterdam-Zuid.

Collega Van de Graaf leerde ik kennen als een hooggevoelige man, die een sterke gedrevenheid in zich had om bepaalde zaken voor het voetlicht te brengen. Zo benadrukte hij dat het christelijk geloof een stimulans betekent voor de ontwikkeling van wetenschap en techniek. Tegelijk geeft de Bijbel ook richting aan het gebruik daarvan. Wetenschap en techniek moeten worden ingezet voor goede doelen, zoals duurzaamheid en armoedebestrijding. Tot het allerlaatst bundelde hij zijn artikelen en stuurde deze brochures naar vrienden en bekenden, maar ook naar politici en beleidsmakers.

RECHT EN WAARHEID

Het overlijden van zijn vrouw in het jaar 2000 was een ingrijpende gebeurtenis in zijn leven. Met Gods hulp lukte het hem om de draad weer op te pakken. In november 2013 werd hij getroffen door een herseninfarct. Hij kwam hier wonderlijk goed bovenop. Door zijn gedrevenheid en zijn sterke gehechtheid aan recht en waarheid maakte hij het zichzelf en anderen niet altijd gemakkelijk. Hij was zich daar zelf van bewust en hij getuigde dan ook vol nederigheid van de genade van God. Uit die genade mocht hij leven, dankzij het offer van Christus. Vol vertrouwen op deze Heiland ging hij heen. De kinderen en kleinkinderen die hij nalaat, wensen we de kracht en troost van de eeuwige God toe.

DS. C.M. VAN LOON, ROTTERDAM-CENTRUM

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen