DS. J. VAN DOORN (1943-2016)
Op 1 september overleed in de leeftijd van 72 jaar ds. J. van Doorn, emeritus predikant in de Protestantse Kerk. Een echt mensenmens, die in de eerste plaats echtgenoot, vader en opa was. Tegelijk was hij een evangeliedienaar, die zich geroepen wist om wie dan ook, waar dan ook te bewegen tot het geloof .
Jan van Doorn werd op 4 september 1943 te Boskoop geboren. Hij groeide op in een christelijk gereformeerd gezin en werd boomkweker. Inmiddels belijdend lid van de Nederlandse Hervormde Kerk, trouwde hij in 1968 met de uit Veenendaal afkomstige Nettie Pater. Samen betrokken zij een woning in Waddinxveen. Tijdens het volgen van de catechetencursus groeide gaandeweg het verlangen om het Woord van onze genadige God, Die ‘niet wil dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen’ (2 Pet. 3:9), te mogen verkondigen. Inmiddels was zijn gave om verhalen te vertellen niet onopgemerkt gebleven en had hem het verzoek bereikt om les te gaan geven.
STUDIE EN GEMEENTEN
Onderwijl volgde hij, terwijl het gezin zich uitbreidde, de opleiding tot hulpprediker en kon hij op een goed moment via de overgangsregeling (ex ov. bep 277) predikant worden. Hij wenste echter de studie theologie (in Brussel en in Leiden) verder af te ronden, ook al moesten daarvoor in velerlei zin de nodige offers worden gebracht. In de hervormde gemeente te Oud-Beijerland, waar hij inmiddels werkzaam was, werd hij op 7 december 1986 bevestigd als dienaar van het Woord. Daarnaast verrichtte hij in een aantal gemeenten met de haast tomeloze energie die hem eigen was, diverse pastorale en catechetische werkzaamheden. Als predikant diende hij vervolgens de gemeente te Strijen (van 1989 tot 1998) en te 't Harde (van 1998 tot aan zijn emeritaat in 2009). Als consulent betekende hij na het ontstaan van de Hersteld Hervormde Kerk veel voor de aanvankelijk zeer kleine hervormde gemeente te Doornspijk.
DOCENT
Hij genoot ervan om betrokken te zijn bij de regionale catechese voor gemeenteleden met een verstandelijke beperking en als docent praktische vakken verbonden te zijn aan de cursus theologische vorming van gemeenteleden te Harderwijk. Na zijn emeritaat bleef hij actief. Hij leidde allerwegen kerkdiensten, gaf catechisatie, deed pastoraal werk, onder meer – totdat zijn gezondheid het eind juli jl. echt niet meer toeliet – op Urk, het voormalige eiland waar hij al eerder enige tijd werkzaam was geweest en waarmee hij een bijzondere band ervoer.
GEOPENDE DEUR
Toen hij in de loop van mei 2015 ziek werd, ging hij er voor zichzelf van uit dat zijn levenseinde nabij was. Hij onderging echter een ingrijpende operatie, sterkte weer aan en was verwonderd dankbaar dat hem nog genadig tijd van leven werd gegeven. Vanaf november 2015 pakte hij allerlei werkzaamheden weer op. Toen acht maanden later bleek dat hij zo ziek was dat hij naar de mens gesproken niet lang meer te leven had, trof hij direct alle nodige voorbereidingen om anderen in niets tot last te zijn. Rijk getuigend van het blijde vooruitzicht dat de Heere schonk, bereidde hij de begrafenis en de afscheidsdienst die daaraan vooraf zou gaan, tot in detail voor. Met mij sprak hij openhartig over de teksten die een bijzondere betekenis voor hem hadden kregen en op de rouwbrief zouden worden afgedrukt: Romeinen 8: 1 en Openbaring 4:1. We deelden samen de verwondering over ‘een deur, geopend in de hemel’. ‘Niet op een kier, zei hij, maar wagenwijd’, om eraan toe te voegen: ‘en zo mocht en mag het ook verkondigd worden, genade rijk en vrij’.
Hij had voor zichzelf de stem gehoord, die zei: ‘Kom hier, omhoog…’. Hij zag zich al als een van de vele koorleden voor de troon van God en het Lam staan om oog in oog met zijn Heiland het lied te zingen van Mozes, de dienstknecht van God, en het lied van het Lam (Openb.14 en 15). Hij hield zo van zingen, God lof zingen (staande als het kon, vooral als het Psalm 68:10 betrof !).
GOEDE HERDER
Aan allerlei tradities was hij in de loop der jaren minder gaan hechten, maar dé Traditie (in de zin van 1 Korinthe 15:3-4) was hem heilig. Hoog wenste hij op te geven van Hem, Die als de goede Herder achter het verlorene aangaat, totdat Hij het vindt (Luk.15:4). In vrede ging hij, bevorderd tot heerlijkheid, heen. De Heere der heerlijkheid, Die weet te troosten als geen ander, zij zijn vrouw, de kinderen, kleinkinderen en verdere familie tot hulp en sterkte.
DS. D. DEKKER, 'T HARDE
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 september 2016
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 september 2016
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's