EEN GODDELIJK OORDEEL

De presidentsverkiezing, die traditioneel plaatsvindt op de eerste dinsdag na de eerste maandag in november, is een gebeurtenis met een grote impact. Alles wat in het afgelopen jaar in dit kader heeft plaatsgevonden, komt dan tot een climax.

Gedurende het jaar heeft zich het proces van selectie afgespeeld, waarbij de sterkste kandidaat van elke partij is overgebleven. Als Amerikaanse christenen hebben we dit proces aandachtig en met angst in het hart gadegeslagen en er aan deelgenomen. Onze vrees werd bewaarheid en eindigde in de teleurstelling over twee kandidaten die beiden uitblinken in bedrog en immoreel gedrag.

OORDEEL

In de vorige bijdragen klaagde ik over de staat van ons land op weg naar het postmodernisme, wat naar voren kwam in de keuze voor de mogelijke kandidaten. Nu worden we geconfronteerd met een keuze waarvan we hoopten die nooit te hoeven maken. In een artikel op de website DesiringGod.org schrijft Joe Rigney, professor aan Bethlehem College en Seminary, treffend: ‘Het feit dat we geconfronteerd worden met deze afschuwelijke keuze is een goddelijk oordeel. God houdt Amerika als het ware een spiegel voor. Hij laat ons zien wie wij zijn als natie. Ondanks dat we het niet leuk vinden, representeren de twee kandidaten van de twee grootste partijen ons wel degelijk. Leugens, corruptie, egoïsme, ongebreidelde ambitie, schaamteloze seksuele immoraliteit – allemaal gepraktiseerd zonder scrupules. Dit is ons land. God geeft ons leiders die wij verdienen.’

In dit jaar van de Amerikaanse verkiezingen laat mw. Monica Bazen als christen en als Amerikaans staatsburger enkele keren haar licht hierop schijnen.

Het is treurig dat onze tafeldiscussies verschoven zijn van een analyse van de politieke kracht en zwakheid van een kandidaat naar ongeloof over het laatste schandaal dat onthuld werd over een van de presidentskandidaten.

GODDELOZE LEIDERS

De presidentiële debatten kenmerken zich door kinderachtig gekibbel en schelden, waarvan de inhoud niet besproken kan worden in het bijzijn van jonge kinderen. Amerika is uitgegroeid tot het lachertje van de wereld. De woorden van Johannes Calvijn passen hierbij: wanneer God een land wil straffen, geeft Hij het goddeloze leiders.

Nu 8 november dichterbij komt, worden we letterlijk overspoeld door uitspraken en artikelen met meningen en adviezen over wat de meest ‘christelijke manier’ is om te stemmen of over de vraag of we überhaupt wel moeten stemmen. De Republikein Ted Cruz stimuleert burgers om op kandidaten te stemmen van ‘wie u vertrouwt dat zij onze vrijheid verdedigen en trouw zijn aan de grondwet’. Hij waarschuwt ook dat ‘Clinton haar linkse beloften zal waarmaken’. Ons gezin heeft zes stemmen uit te brengen. Wat wil de Heere dat wij doen?

PERSOONLIJK

Een van onze dochters vertelde ons hoe haar gebedsgroep dit onderwerp besprak. ‘Mam’, zei ze, ‘er is een verschil tussen ‘kiezen voor’ en ‘iemand steunen’. Een eenvoudige uitspraak die echter getuigt van diepzinnigheid. Deze gedachte verbreedt de reikwijdte van onze stem tot meer dan de man of vrouw. Het gaat erom waar de partij voor staat. Wij stemmen niet slechts een persoon, er is veel meer aan de hand. Een belangrijk punt in de overwegingen betreft het wankele evenwicht in het Hooggerechtshof tussen liberale en conservatieve rechters. Het is mogelijk dat de nieuwe president vier nieuwe rechters benoemt. Onze stem heeft daarmee direct gevolgen voor de bescherming van het ongeboren leven.

Andere punten van zorg zijn onder andere de vrijheid van godsdienst, wetten voor gezondheidszorg, buitenlands beleid, nationale veiligheid, enzovoorts. En persoonlijk: wie wensen wij als opperbevelhebber van onze twee zonen in militaire dienst? In het verleden waren wij als gezin het niet altijd eens over op wie wij zouden stemmen, nu zullen wij eensgezind onze stem uitbrengen op de Republikeinse partij (of liever gezegd, wat er nog van over is).

BELIJDENIS

‘Mam’, vervolgde onze dochter, ‘we hebben erover gesproken dat er een tijd van loutering op zou kunnen treden en het Amerikaanse christendom zal worden gezeefd. Het is niet alles goud wat er blinkt.’ In Jeremia 9:9 staat: ‘Zou Ik hun deze dingen niet vergelden? spreekt de HEERE, of zou Mijn ziel zich op een volk als dit niet wreken?’ en in Jesaja 1:25: ‘Ik zal Mij tegen u keren, Ik zal uw schuim als met loog uitzuiveren en Ik zal al uw tin wegnemen.’

De Bijbel gebruikt het beeld van het zuiveren van zilver en goud als een beeld van het oordeel van God. De profeet Maleachi vergelijkt de Heere met het ‘vuur van een edelsmid’ en het ‘zeep van de blekers’ (Mal. 3:2). ‘Wie zal bij Zijn verschijning standhouden?’ Wat zal ons antwoord zijn? Joe Rigney adviseert christenen dat de juiste reactie is dit oordeel te omarmen en dat dit begint met de belijdenis van onze zonden.

Een gebed komt in mijn hart op: ‘Zie of er bij mij een schadelijke weg is en leid mij op de eeuwige weg.’ (Ps. 139:24)
Deze verkiezingen zijn persoonlijker dan ik had verwacht.

Mw. Monica Bazen-Hofman woonde tot haar veertiende jaar in Nederland waar haar vader, ds. H. Hofman sr., predikant was. Ze is echtgenote van Jim Bazen (directeur van Plymouth Christian Schools), moeder van acht kinderen en lid van de Providence Reformed Church in Grand Rapids (Michigan), die gediend wordt door ds. J.A. van den Berg.

In dit jaar van de Amerikaanse verkiezingen laat mw. Monica Bazen als christen en als Amerikaans staatsburger enkele keren haar licht hierop schijnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen