De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

AANGEVOCHTEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

AANGEVOCHTEN

Maar Hij heeft tegen Mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. 2 KORINTHE 12:9a

4 minuten leestijd

Luther riep eens: O God, waarom vecht U me zo aan? En het antwoord luidde: Omdat Ik je anders niet kan zalig maken. Luther is niet de enige die daar last van heeft.

De apostel Paulus vertelt ons dat ook hij hevig wordt aangevochten. Hij zegt eerlijk dat er in zijn leven iets is dat hem steeds verlamt en neerdrukt. Wat dat is? Een doorn in zijn vlees, een engel van de satan die hem met vuisten slaat. Hij heeft het er ontzettend moeilijk mee.
Sommigen denken aan zwaar lichamelijk lijden, bijvoorbeeld een ziekte die hem belemmert bij zijn werk. Anderen aan geestelijk lijden, psychisch lijden, aan wroeging over zijn verleden waarmee de satan hem plaagt.

DOORN

Maar wat het ook geweest is, de apostel heeft er veel last van bij de uitoefening van zijn taak. Hij ervaart de doorn in het vlees vooral als een verzoeking van de kant van de satan.
Wij mogen onze eigen doorn invullen. Elk kind van God heeft wel iets dat hem of haar van God afhankelijk houdt, verlamt en soms neerdrukt. Bij de een is dat een handicap, bij de ander een ziekte, bij weer een ander een zwaarmoedig karakter, een verborgen kruis, een bepaalde zonde, eenzaamheid, innerlijke geremdheid, contactstoornissen, een negatief zelfbeeld, onzekerheid, een levenslang schuldgevoel.
We lezen dat Paulus graag van die doorn verlost wordt. Hij bidt erom. Maar de Heere neemt die scherpe doorn niet weg. Hij verhoort zijn gebed wel, maar anders. En later komt Paulus erachter: zo is het toch beter.

GENADE

Hoe moet, hoe kan Paulus verder met die scherpe doorn? Niet in eigen kracht, maar in Gods kracht, in Zijn genadekracht. De Heere zei tegen hem: ‘Paulus, Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.’ Met die genade kan Paulus verder om zijn taak als apostel te volbrengen, gesterkt door de genade van God.

Bij genade denk ik aan de genade van de Zaligmaker aan het kruis, aan Zijn genade voor de grootste van de zondaren, die weet: ik heb het niet verdiend. Genade betekent hier zowel vergeving van zonden alsook Gods kracht die ons helpt in de strijd met de doorn in het vlees. Is het geen genade dat de Heere Paulus kracht geeft, helpt, ondersteunt, op de been houdt, in de strijd van het geloof en bij de aanvechtingen van de duivel?

VERZOENING

Genade wil zeggen: verzoening met God door Jezus’ kruis én verzoening met ons eigen kruis. Die genade(kracht) van God kunnen we nooit verdienen, maar alleen uit genade ontvangen. Om Jezus’ wil, omdat Christus die genade voor verloren zondaren verdiend heeft.
Gods genade is genoeg, genoeg om te leven en te sterven. Meer hebben we uiteindelijk niet nodig. We hebben onze God, dat is genoeg, zelfs met die scherpe doorn in ons vlees en dat zware kruis op onze schouders.

We komen in het leven van het geloof nooit verder dan genade. We blijven met Luther levenslang bedelaars die van het gegeef (genade) moeten, mogen leven. Want het is en blijft waar voor elke gelovige:
Alle roem is uitgesloten,
onverdiende zaligheên,
heb ik van mijn God genoten,
’k roem in vrije gunst alleen.

ROEMEN IN ZWAKHEID

Wat Paulus met vallen en opstaan moet leren? Juist door die doorn in het vlees wordt hij gebroken in zichzelf en kan hij zich niet meer laten voorstaan op eigen kracht en eigen prestaties. Hij groeit steeds dichter naar de Heere toe en kan alleen nog maar roemen in dat ene woord: genade.
Zo leert Paulus steeds meer eigen krachten te verachten en te roemen in zijn zwakheden. Wonderlijk. Eigenlijk gaat dat dwars tegen de natuurlijke mens in. Wie wil er nu zwak zijn? We gaan maar al te graag prat op ons eigen kennen en kunnen.

Paulus beseft dat het vertrouwen op eigen kracht een doodlopende weg is. Zolang hij daarmee doorgaat, is er geen plaats voor Gods genade en heeft hij de kracht van Christus niet nodig.
Nu blijft hij echter levenslang aan de grond en kan hij de Heere geen moment missen. Juist in zijn zwakheden ervaart hij dat de (genade)kracht van Christus voortdurend door hem heen stroomt. Dat is zijn grootste vreugde.

Ds. G. Wassinkmaat is predikant van de hervormde gemeente te Gameren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 november 2016

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

AANGEVOCHTEN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 november 2016

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's