UITGEDAAGD

Koning Belsazar viert feest met zijn overheidsdienaren, terwijl de vijand zich rondom de stad heeft gegroepeerd. De Perzische macht is in opkomst, vele delen van het Babylonische rijk zijn al ingenomen. De koning acht zich echter ongrijpbaar, de stad is door een immense muur omgeven en Babel lijkt onoverwinnelijk.
De God van Israël, Die tegelijk de God is van de wereldgeschiedenis, beslist anders. De tijd van het gouden hoofd loopt ten einde, het zilveren borststuk zal het overnemen (Dan.2).

FEESTMAAL

Tijdens het feestmaal laat Belsazar de vaten uit de tempel van Jeruzalem halen. Dat is opmerkelijk. Met de Perzische troepen om de stad zou je verwachten dat de koning een dronk neemt op de goden van Perzië, de ‘goden’ van Israël zijn toch al overwonnen? Of voelt Belsazar intuïtief aan waar het om draait in de wereldgeschiedenis: de machten van deze wereld versus de macht van de God van Israël?

Dan wordt er van Hogerhand ingegrepen. Er verschijnen vingers van een mensenhand die iets op de muur schrijven. De koning schrikt vreselijk. Zijn knieën knikken en hij verschiet van kleur. Alle wijze mannen worden opgetrommeld, maar de wijsheid van Babel blijkt te kort te schieten.

VOL VAN GODS GEEST

De koningin-moeder, die in die tijd een vooraanstaande positie binnen de oosterse hofhouding innam, hoort ervan en treedt de zaal binnen. Zij weet dat er een iemand in het koninkrijk is die ‘knopen kan ontwarren’. Misschien is Belsazar niet op hoogte van het bestaan van deze Joodse vreemdeling? De koningmoeder echter wel; zij typeert Daniël als iemand in wie de Geest van God woont (wij zouden zeggen de Heilige Geest) en zij heeft dat onthouden. Mooi als dat ook van ons gezegd kan worden. Daniël, de vreemdeling, heeft op mensen een bijzondere indruk achtergelaten. ‘Niet omdat wij van onszelf bekwaam zijn…, maar onze bekwaamheid is uit God,’ formuleert Paulus later. (2 Kor.3:5)

EEN BALLING

Belsazar typeert Daniël als een Joodse balling. Jarenlang heeft Daniël zich ingezet voor het welzijn van de koning en zijn rijk, toch blijft hij een vreemdeling, iemand die niet thuis is in Babel. De koning belooft Daniël gouden bergen als hij de boodschap van de goden maar kan lezen en uitleggen. Daniël is niet geïnteresseerd in de beloning, toch zal hij de uitleg geven. Voordat hij een verklaring geeft, houdt Daniël de koning een spiegel voor. Hij verhaalt hoe Nebukadnezar in al zijn hoogmoed vernederd werd, totdat hij erkende dat de Allerhoogste macht heeft over koninkrijken van mensen en dat Hij vorsten aanstelt. Belsazar had beter kunnen weten. Wie geen lering wil trekken uit het verleden, is gedoemd dezelfde fouten te maken met dit verschil dat meer kennis een grotere verantwoordelijkheid schept.

BESLISSEND

Belsazar heeft verzuimd de Heere te verheerlijken in zijn leven. Erger nog, hij heeft God uitgedaagd door uit de bekers van de tempel wijn te drinken. De Heere laat niet met Zich spotten. Uiteindelijk velt Hij het vonnis en valt het doek voor Belsazar. Zijn dagen zijn geteld, hij is gewogen en te licht bevonden.
Niet Brussel, Washington, Moskou of Peking bepalen de loop van onze geschiedenis, maar de God van Israël beslist. Daniël weet dat en vertrouwt daarop. Daniël kijkt verder dan wat meetelt in deze wereld. Hij laat zich niet verblinden door macht, geld of populariteit.

IN HERINNERING

Daniël de allochtoon wordt behangen met goud en zilver, Belsazar sterft diezelfde nacht. De koning van het eens zo machtige Babel komt om, wie zal nog aan hem denken?
Daniël wordt niet vergeten. Zijn herinnering blijft, omdat hij wist wat belangrijk is in het leven: Leven in gehoorzaamheid aan het Woord van God, vaste tijden van gebed, recht doen, gerechtigheid lief te hebben en ootmoedig te wandelen met God (Micha 6:8). Daniël heeft zich als vreemdeling voluit ingezet voor het land en volk van Babel. Hij heeft haar glorie en haar ondergang gezien. In dit alles is trouw gebleven aan Zijn God.
Och, schonk Gij mij de hulp van Uwe Geest,
Mocht Die mij op mijn paden ten Leidsman strekken...

Anneke van Maanen-Witteveen uit Barneveld is theoloog en oud-eindredacteur van De Waarheidsvriend.

Volgende keer tot slot: trouw en eerlijkheid wordt beloond met het doodvonnis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen