GLOBAAL BEKEKEN

In Kerken in Ridderkerk, toen en nu (uitg. Verloop, Alblasserdam) geeft Marinus G. Hofman een mooie doorkijk in het kerkelijk leven in Ridderkerk. De auteur, organist in de hervormde Singelkerk, eindigt met een ‘persoonlijke impressie’. Daaruit een citaat van Dietrich Bonhoeffer uit diens Navolging:

‘Als de raven hebben wij ons verzameld om het lijk van de goedkope genade; daaruit ontvingen we het vergif, waaraan de navolging van Jezus onder ons stierf. De goedkope genade had overwonnen. Maar weten we ook, dat deze goedkope genade in zeer hoge mate onbarmhartig tegen ons is geweest? Is de prijs die wij heden ten dage moeten betalen met de ineenstorting van de georganiseerde kerken, iets anders dan een noodzakelijke consequentie van de te goedkoop verworven genade? Men schonk de verkondiging en de sacramenten goedkoop, men doopte, bevestigde een heel volk, men verleende de absolutie ongevraagd en onvoorwaardelijk, men gaf het heiligdom uit menselijke liefde aan de spotters en de ongelovigen; men deelde eindeloos stromen van genade uit, maar de oproep tot de strenge navolging van Christus werd zeldzamer gehoord. Waar bleven de inzichten van de oude kerk, die bij het dooponderricht aan de catechumenen zo zorgzaam waakte over de grens tussen kerk en wereld, over de kostbare genade? Waar bleven de waarschuwingen van Luther tegen de verkondiging van het evangelie, die de mensen zeker maakte in hun goddeloos leven?’

***

Op 27 november nam ds. G.C. Klok afscheid van de hervormde gemeente van Putten, na deze gemeente 22 jaar te hebben gediend. Plaatsgenoot Tijs van den Brink interviewde hem voor het plaatselijk weekblad De Puttenaer. Een paar fragmenten:

Klok over zijn start in Putten: ‘Daar stond ik dan in een grote gemeente met zes wijkgemeenten van dezelfde signatuur en drie kerken, waarin ik mocht voorgaan. Flinke volle kerken, vooral ‘s morgens. Voor het houden van de preek ben ik toch altijd al enigszins gespannen, toen eerst nog extra. Temeer omdat ik van de ondoorgrondelijke Veluwse gezichten van de hoorders weinig of niets kon aflezen. Het heeft zeker wel drie maanden geduurd voor ik Putten wat dat betreft beter ging begrijpen. En ook wel waarderen.’

Over de ontwikkelingen in de jaren dat hij predikant is, zegt ds. Klok: ‘Er is veel veranderd. In mijn gedachten zie ik de oude geslachten die de Heere vreesden en met de Heere leefden. Vroeger leek dat vaak, min of meer geruisloos, over te gaan van geslacht op geslacht. En kerkelijk was er een samenhang, ook een sociale. De kerk waarin je gedoopt was en samen optrok, daar stapte je niet uit. Zeker niet zomaar. Je liet elkaar niet los.
Het lijkt de oudere geslachten niet te lukken om dat over te dragen. En ons als predikanten ook niet. Als ik op de preekstoel in de Oude Kerk sta, dwalen mijn ogen nog wel eens af naar de galerij. Dan denk ik: Jongeren, hoe bereik ik jullie? En: Hoe houden we jullie en hoe houden we elkaar vast?’

Op de vraag of hij Putten in het algemeen en hervormd Putten in het bijzonder, als afscheidsgroet nog wat wil meegeven, antwoordt hij: ‘Dan denk ik aan een woord van ds. L. Kievit dat ik op bezoek nog wel eens heb aangehaald: ‘De Heere God kan uitvallen in een mensenleven en in een cultuur en we zien het massaal gebeuren, maar Hij is door niets en niemand te vervangen.’ Om over na te denken. De hele cultuur is in een soort vanzelfsprekendheid van de afwezigheid van God doortrokken. Maar soms wordt dat opeens duidelijk; zoals onlangs in de troosteloze discussies over zogenaamd ‘voltooid leven’ en over de eis om het zelf in eigen hand te mogen nemen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen