GODS OMWEG
Ziekte maakte intrede voorlopig niet mogelijk
Gods leiding in een mensenleven is soms moeilijk te begrijpen. In de achterliggende periode heb ik aan den lijve ervaren wat het met iemand doet als hij voor een lange periode niet actief kan zijn als mens, christen en predikant.
Het is oktober 2015. Er komt een beroep vanuit de hervormde gemeente van Ameide-Tienhoven. Na veel overwegen, bidden en nadenken wijst God ons de weg. Met vrijmoedigheid neem ik het beroep aan. Een drukke tijd breekt aan. Het werk in Papendrecht blijft de volledige aandacht vragen. Ondertussen beginnen de voorbereidingen voor de verhuizing naar Ameide-Tienhoven. Het besef dat ik afscheid ga nemen en er een taak wacht in een andere gemeente, houdt me bezig.
ZIEK
In december 2015 bemerk ik een intense moeheid. Ik moet veel hoesten. Mijn gezondheid gaat achteruit. Ik krijg hoge koorts in februari 2016. Is het een stevige griep? De huisarts vertrouwt het niet en verwijst mij door naar de longarts. Onderzoeken volgen. Een tijd van spanning en onzekerheid breekt aan. Uiteindelijk wordt de diagnose gesteld: een gemene bacterie heeft zich in mijn longen genesteld.
Een lange weg van behandeling met medicijnen volgt. Het herstel gaat langzaam en vraagt geduld. Stap voor stap ga ik weer vooruit. Mijn conditie wordt beter. De pijn in mijn longen wordt minder. Na een periode van volledige arbeidsongeschiktheid mag ik weer een aantal uren op therapeutische basis gaan werken. Inmiddels is dat weer voor 100 procent. Een bewogen jaar ligt achter ons.
SPANNING
Wat doet deze periode van ziekte op een cruciaal moment in mijn leven met mij? Ziek worden heeft allereerst gevolgen voor de persoon zelf. Ik moet de regie over mijn leven uit handen geven.
Lang probeer ik om door te gaan. Maar uiteindelijk wil mijn lichaam niet meer. Ik realiseer me dat ik ziek ben en de diagnose van de longarts helpt mij om dit te accepteren.
Intussen leef ik tijdens de onderzoeken tussen angst en vertrouwen. Deze periode heeft niet alleen voor mijzelf gevolgen, ook mijn vrouw en onze kinderen ervaren dat het leven kwetsbaar en onzeker wordt. Ik kan er niet volledig voor hen zijn. De spanning na weer een ziekenhuisbezoek is in het gezin voelbaar.
Samen vinden wij rust bij de Heere. Vooral de woorden uit Psalm 56:10 geven kracht. In deze psalm speelt het leven van David zich af tussen angst en vertrouwen. Hij komt op een punt dat hij niet meer weet hoe het verder moet. Maar dan staat er die prachtige belijdenis: ‘Dit weet ik: dat God met mij is.’ Dat ervaren we in het geloof als gezin. In alle onzekerheid, onrust en spanning rond de onderzoeken weten we ons afhankelijk van de Heere.
UITSTEL
Toen het beroep kwam, heb ik gebeden: ‘Wat wilt U dat ik doen zal? Maakt U mij en ons Uw wil en weg duidelijk.’ Uiteindelijk heb ik het beroep aanvaard. Twee weken voor de verhuizing moet ik echter de moeilijke beslissing nemen om (nog) geen afscheid te nemen en de bevestiging en intrededienst uit te stellen. Verwarring maakt zich van mij meester. Vragen komen boven: Heb ik mij vergist? Hoe moet het nu allemaal verder met ons en met de beide gemeenten? Wat wil God mij duidelijk maken?
Ook reacties van mensen die probeerden te duiden waarom ik in deze periode ziek moet worden, raken mij. Dat vind ik soms erg lastig, omdat het waarom van mijn ziek-zijn mij niet echt duidelijk wordt. Ik ervaar het wel als een zegen dat, ondanks alle vragen, de rust over de roeping naar Ameide-Tienhoven blijft.
BEMOEDIGD
Tijdens het beroep preek ik in Ameide-Tienhoven over Exodus 13:18: God leidt Israël na de bevrijding uit Egypte om. Hij gaat met hen niet de korte, maar de lange (om)weg door de woestijn. Juist deze preek wordt voor mij een nog meer doorleefde preek. God neemt mij als dienaar van het Woord, maar vooral als kwetsbaar en broos mens en als Zijn kind bij de hand en leidt mij door de aanvechting en twijfels heen. In mijn stille tijd komen Gods woorden intens binnen. Het geeft mij moed. Ik leef van zondag naar zondag. De Heere spreekt door de verkondiging van collega’s. In een eredienst word ik tijdens de Bijbellezing en de verkondiging uit de brief van Paulus aan Timotheüs aangesproken door mijn belijdenistekst en de tekst waarmee ds. H.G. de Graaff mij 23 jaar geleden tot predikant bevestigde.
God neemt mij als Zijn kwetsbare kind bij de hand
Tijdens de onderzoeken brengt de verkondiging vanuit de Romeinenbrief mij terug naar waar het in je leven voor God werkelijk om draait: het verzoenend lijden, sterven en opstaan van Jezus. Dat is het rustpunt van mijn hart. Hoe de uitslag van de onderzoeken ook zal zijn, de zekerheid dat het goed is tussen de Heere en mij is aanwezig.
In de vakantie hoor ik een preek uit Numeri 9:13-23, waarin de Heere duidelijk maakt dat Hij ons voorgaat. Het blijven onvergetelijke erediensten. Mijn collega ds. P.J. Teeuw is een echte pastor voor me. Hij onderstreept telkens weer: ‘Dit is, hoe dan ook, de weg die de Heere met je gaat.’ Dat geeft rust en vertrouwen. De voorzitter van de kerkenraad bezoekt mij trouw en waakt over mijn ziel. De toekomst gaat weer open. God gaat een diepe (om)weg met mij. ‘U hebt een scherpe bocht gemaakt in uw leven, maar u bent er niet uitgevlogen’, zegt de huisarts tegen mij. Dat is waar! God houdt mij vast en leidt mij. Daarbij gebruikt Hij ook de voorbede van Zijn gemeente.
GEDRAGEN DOOR GEBED
De kracht van de voorbede van Gods gemeente wordt mij opnieuw duidelijk. Wij ervaren dat intens. Ook de liefde, de betrokkenheid en het meeleven van de gemeenteleden, van collega’s, van vrienden en familie geeft ons kracht. Ik dank God voor de gemeenten en de kerkenraden die ons als gezin en mij persoonlijk in deze moeilijke tijd omringen met concrete steun en gebed. Wij weten ons gedragen op gevouwen handen.
Zo is de omweg die God met mij gaat een zegenrijke weg geworden. Samen leven we nu toe naar de zondag van afscheid, intrede en bevestiging. Het is dit vertrouwen dat ons draagt:
De Heer is zo getrouw als sterk;
Hij zal Zijn werk voor mij vol-enden.
Verlaat niet wat Uw hand begon,
o Levensbron, wil bijstand zenden.
(Psalm 138:4, berijmd)
Ds. J.C. van Trigt uit Papendrecht nam in oktober 2015 een beroep naar de hervormde gemeente van Ameide-Tienhoven aan. Volgende maand zal hij DV (eindelijk) afscheid nemen van Papendrecht en intrede kunnen doen in Ameide.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 december 2016
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 december 2016
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's