De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

GEDREVENHEID

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GEDREVENHEID

4 minuten leestijd

‘Ofschoon ze gelukkig was, ging het moeder niet om het persoonlijke, maar om het nauwgezet uitvoeren van een taak.’ Ds. Bernard van Verschuer, predikant van de Rotterdamse Laurenskerk, zei dit in een In Memoriam over Catharina barones van Verschuer-van Sminia. Vorige maand overleed de 89-jarige barones van Heerlijkheid Mariënwaerdt bij Beesd.

DERTIGERS

Ik vond het een opvallend zinnetje. Juist daarvoor las ik namelijk hoe de hoogleraar organisatiekunde Mathieu Weggeman de levenshouding van vele dertigers typeert. Hij noemt hen de ‘én-én generatie’: ‘En ze genieten van het leven, én ze streven hun idealen na. Waarom mag goed doen ook niet leuk zijn?’ Jongeren willen zich best inzetten voor een betere wereld, maar dan op hun manier. Een dertiger: ‘Ik geloof niet in opoffering. Je hoeft helemaal geen offers te brengen om de wereld te verbeteren.’

Zit hier niet veel tussen? De dertiger wil feestend de wereld verbeteren, aldus Weggeman, en zapt weg als het niet leuk is. De barones kiest volgens haar zoon in haar leven voor goeddoen, ook als ze daar zelf niet beter van wordt. Het mag haar wat kosten. Het is gedrevenheid van een ander soort. Wilde de barones haar omgeving dienen, de dertiger is als puntje bij paaltje komt veelal op zichzelf gericht.

INSPIRATIE

Als het gaat om gedrevenheid, kunnen we ons dit jaar royaal laten inspireren. Ongetwijfeld krijgen lezers in christelijk Nederland de komende maanden het een en ander voorgeschoteld naar aanleiding van twee herdenkingen: 500 jaar Hervorming en 100 jaar bijzonder onderwijs in Nederland. De schijnwerpers zullen vallen op Luther. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders.’ En op iemand als Groen van Prinsterer, om niet meer namen te noemen. Voor het geestelijke vuur van beide mannen kunnen we alleen maar bewondering hebben. Hun energie zetten ze in voor een hoog doel. Het is bemoedigend om te zien dat er ook vandaag vele christenen zijn die iets vergelijkbaars hebben. Ze tonen moed en doorzettingsvermogen om in een seculiere omgeving te strijden voor een heilzaam doel. Wat zij nastreven, is uiteindelijk tot eer van God en daarmee alle mensen tot zegen. Ze hoeven er niet per se zelf beter van te worden. Ze nemen hun verantwoordelijkheid.

HEILZAAM

Toch zie je dat op dit punt veel valt te winnen en dat we Luther en Groen vandaag goed als spiegel kunnen gebruiken. Hebben wij echt de overtuiging dat ons gereformeerde, bijbelse denken goed is voor de hele maatschappij, voor de hele kerk? Wie het aantal hervormd-gereformeerde afvaardigen in de synode telt, kan dit betwijfelen. Zouden we als christelijke gemeente dan ook niet meer betrokken zijn als er thema’s spelen die ons afbrengen van wat volgens God goed is? Bijvoorbeeld in gebed zijn als in Den Haag het idee van stervenshulp wordt gelanceerd?

Vermoedelijk relativeren we onze eigen overtuiging daarvoor te veel en zijn we meer dan we willen aangeraakt door het postmoderne denken, dat al een paar decennia in ons werelddeel zijn werk doet. De absolute waarheidsclaim past ons niet meer.

Het werkt waarschijnlijk ook ongeveer zo: als je het zelf prima hebt, voel je weinig drang om je in te spannen voor een geestelijk ideaal. Proberen veel christenen vandaag niet het leven te vieren – er is zo oneindig veel moois? Zijn we niet erg druk met onszelf? Misschien gebeurt dat vanzelf als je weinig met de eeuwigheid leeft. Ieder offer dat je dan moet brengen, is er een te veel. En sterven voor het vaderland of voor het geloof staan dan mijlenver bij je vandaan.

Je hoopt op bekering. Op de geestdrift van Luther en van Groen van Prinsterer. Zij hadden vuur van de Geest. En dat is genade.

Tineke van der Waal uit Ridderkerk is lid van de redactie van De Waarheidsvriend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 januari 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's

GEDREVENHEID

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 januari 2017

De Waarheidsvriend | 24 Pagina's