DS. J. VROEGINDEWEIJ (1937-2016)

Op 29 januari 1937 werd hij geboren in de pastorie van Reeuwijk. Eersteling van Wouter Vroegindeweij en Adriana Vis. Na het Marnixgymnasium in Rotterdam studeerde hij theologie in Utrecht, evenals zijn broers Leen en Kees. Hij maakte er geen bijzonder verhaal van, wars als hij was van grote woorden. Dat paste niet bij zijn eenvoud en bescheidenheid. Het ging zoals het ging, zei hij ooit. God wilde hem echter gebruiken.

GOUDSWAARD EN HARSKAMP

Hij hield zijn proefpreek in de Utrechtse Geertekerk, in toga, geschenk van thuisgemeente Bleiswijk. De gekozen tekst zou niet alleen anderen, maar ook hemzelf meer dan eens vertroosten: Jesaja 40:29-31. Hij preekte het land rond voor 22,50 gulden per beurt, reisde met bus en trein en bleef over van zaterdag tot maandag. Zo ging dat toen nog.

Eenmaal beroepbaar begeerden zes gemeenten hem als hun herder en leraar. Het werd Goudswaard met Nieuwendijk en de helft van het eiland Tiengemeten. Eind 1966 werd hij ernstig ziek, genas als door een wonder en zette zijn arbeid voort. Inmiddels was hij getrouwd met zijn Biltse liefde, Ida Voskuil.

Na vier jaar stroomden de beroepen binnen. Hij moest naar Harskamp, dat al vijftien vergeefse beroepen had uitgebracht. De gemeente was nog maar kort tevoren zelfstandig geworden, na eerder bij Otterlo te hebben gehoord. Hij overleefde er een schoolstrijd en had er goede jaren met zijn wordend gezin. Ook hier eisten ziekte en zwakte hun tol.

KATWIJK AAN ZEE

Toen vier jaren om waren, werd er opnieuw aan hem getrokken. Hij vertrok naar Katwijk aan Zee, waar hij op 16 april 1972 bevestigd werd. Weer door vader Wouter. Van het zeedorp kwam hij niet meer los, ondanks de nodige beroepen. Hoogoplopende spanningen in de kerkenraad knakten zijn gezondheid. Hij belandde in het ziekenhuis en kon een halfjaar niet werken. Hij kwam er bovenop en nam opnieuw de herdersstaf op, catechiseerde en preekte en had nog veel goede jaren in zijn geliefde Katwijk aan Zee. Toen hij er twaalf en een half jaar had gediend, schreef hij in de kerkbode niet anders te willen preken dan de gekruisigde Christus, ‘hoe wordt de mens daardoor veroordeeld. Hoe wordt daardoor maar één weg ten leven gepredikt, de weg die Christus door Zijn lijden en sterven bereid heeft.’ Paulus’ woorden uit 1 Korinthe 1:23 en 24 waren de rode draad door zijn jarenlange verkondiging. ‘Doch wij prediken Christus, de Gekruisigde, de Joden wel een ergernis en de Grieken een dwaasheid, maar hun die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods.’

KERKFUSIE

Onze broeder mocht met de hem verleende gaven en talenten werken in Gods wijngaard. Zelfs bovenplaatselijk. Dat alles in volharding en stille trouw. Zo maakte hij 27 jaren vol in het zeedorp, driekwart van zijn ambtelijke loopbaan als gemeentepredikant. Wat wist hij als geen ander dat vanuit God bezien zijn arbeid aan alle kanten te kort was. Maar wat een troost te mogen weten dat Jezus’ bloed ook alle zonden en tekorten van Zijn ambtsdragers bedekt.

Ds. Vroegindeweij hield niet van vernieuwingen zolang het betere daarvan voor hem niet vaststond. In de kerkelijke strijd die voorafging aan de kerkfusie, was zijn standpunt duidelijk. Toch bleef hij, treurend over de teloorgang van de vaderlandse kerk en het heengaan van zoveel getrouwen. Dat hij vele vrienden had aan weerszijden van de breuklijn, bleek bij zijn begrafenis. Hij zou zich intens verheugd hebben over deze vorm van ‘samen op weg’ met broeders en zusters van hetzelfde huis.

KERST

Tweede kerstdag 2015 preekte hij voor de laatste maal. Dat was in de pijnlijk geslonken gemeente van Groenekan. De tekst was uit Lukas 2: ‘En de herders keerden wederom, verheerlijkende en prijzende God over alles wat zij gezien en gehoord had, gelijk tot hen gesproken was.’ Eerste kerstdag 2016 overleed hij in het Academisch Medisch Centrum Utrecht. Op Jezus’ opstandingsdag. Bevorderd tot groter heerlijkheid. Hij kwam Thuis bij zijn God, bevrijd van ziekte, zwakte en zonden. De strijd te boven. Verlost vooral van het eigen ik, dat hem bij tijden zo in de weg zat. Op 30 december droegen we zijn lichaam uit. Een grote schare van familie en vrienden volgde zijn baar. Ds. Vroegindeweij is nu voluit emeritus. Hier uitgediend, mag hij Boven eeuwig zingen.

J. BELDER, HARSKAMP

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen