SLAPEN OP BETON
Vluchtelingen in Belgrado zitten in schrijnende situatie
Ze slapen op karton en beton, onder een viaduct of in een park. Ze leven van eten dat slechts mondjesmaat wordt uitgedeeld. De situatie van honderden – mogelijk duizenden – mannen in Belgrado is uitzichtloos. Hulp is nodig voor deze groep vluchtelingen.
Als we ons eens inleven in de omstandigheden van een vluchteling in de hoofdstad van Servië. Dan is vannacht mijn matras een stuk karton. Ik lig op karton onder een klamme deken. De kleren die ik al vier dagen aanheb, houd ik ook vannacht aan.
WEINIG VOEDSEL
Mijn maag rammelt. Ik sta vandaag in de lange rij van wel duizend vluchtelingen in de straten van Belgrado, omdat het uitdeelcentrum maaltijden verstrekt. Er is voor 400 man voedsel. Maar de hele buurt waarin ik sta te wachten op straat, is wel in beweging en uit balans. Naar aanleiding van klachten sluit de politie het uitdeelcentrum. De voedseldistributie blijft voorlopig op last van de politie gesloten.
Mijn maag rammelt. Mijn schoenen zijn open crocs, die geen enkele warmte vasthouden.
Overal zijn plassen en ik ontkom er niet aan dat mijn sokken doornat zijn.
We zijn in het centrum van Belgrado. De neonreclame komt er van alle kanten op je af. Mondjesmaat passeren de Peugeots, de Audi’s, de Volkswagens, de Fords de verkeerslichten. Belgrado is een wereldhoofdstad met lonkende etalages, helder verlichte winkels, gezellig ogende restaurants. Drommen mensen lopen op straat.
GEEN TOEKOMST
Ik wil in een klein stadsparkje mijn tentje opslaan. Maar om de randen van het gazon is een metershoog oranje net gespannen. Ik ben aangewezen op het parkeerdek, waaronder ik tussen de auto’s slaap op een stuk karton op het asfalt. Buiten is het vijf graden boven nul.
Ik heb ook geslapen in een tochtig, vervallen overslagpakhuis zonder ramen en deuren. Er heerste een rokerige, sombere sfeer. Overal flakkeren de vlammen. Om mij heen liggen veel slapende mensen op de betonnen vloer onder een deken. Ik weet dat hier tyfus heerst, maar ik heb geen keus. Dan komt de politie. Die ontruimt met veel geschreeuw het hele gebouw.
Ik vlucht weg langs de honderden meters lange oranje netten, totdat ik een plek ontdek onder het parkeerdek en weer even rust vind. Ik kan geen kant op. Niet naar het noorden, niet naar het zuiden. Hekken, douane, politie, Serviërs, Bosniërs, grenzen, alles houdt me tegen.
Het is verboden eten aan mij te geven. Wil ik me uiteindelijk laten registeren, dan krijg ik de boodschap: ‘Kom morgen maar terug’. Er is hier geen toekomst voor me weggelegd.
OPLOSSING
De situatie van ontheemden in Belgrado is schrijnend. Stichting Hulp Oost-Europa te Barneveld voorziet hen via de plaatselijke kerken van de noodzakelijke eerste behoeften. Het wordt tijd dat de autoriteiten daadkracht tonen en een oplossing voor hen zoeken.
A. Heldoorn uit Harderwijk is bestuurslid van de stichting Hulp Oost-Europa (HOE) in Barneveld.
HOE START NOODHULP IN SERVIË
Stichting Hulp Oost-Europa (HOE) in Barneveld start noodhulp voor vluchtelingen in de Servische hoofdstad, Belgrado. Bestuurslid Albert Heldoorn, die de vluchtelingen bezocht, omschrijft de situatie als dramatisch. ‘Zo’n tweeduizend vluchtelingen bivakkeren op straat of in tochtige restanten van gebouwen. Het vriest tien graden. Er ligt vijftien centimeter sneeuw. Niemand kijkt naar hen om. Het zijn vergeten vluchtelingen.’
De stichting wil de vluchtelingen voorzien van eten en kleding en in eerste instantie 15.000 euro beschikbaar stellen. De stichting doet geen uitspraken over het hoe en het waarom, politiek gezien, omdat ze daar niet over gaat. Voor HOE telt dat er mensen in nood zijn en die wil de stichting helpen.
De vluchtelingen verblijven nu in een verlaten spoorwegemplacement aan de rand van de binnenstad, beschrijft het bestuurslid de situatie. ‘Ramen en deuren zitten er niet meer in het gebouw, dat rijp is voor de sloop. Het vormt een beschutte plek. Er heerst tyfus en de mensen hoesten vrijwel allemaal. De wanhoop staat op de gezichten te lezen: voor hen zijn alle wegen afgesloten. Het is verboden hun eten te geven. Ook is het niet toegestaan hen op te zoeken en met hen te praten.’
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 januari 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 januari 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's