GLOBAAL BEKEKEN

Onder redactie van prof. dr. Herman J. Selderhuis (TU Apeldoorn) verscheen een tweedelig Verzameld werk van Maarten Luther (Kok, Utrecht). Van de uitgebreide kring van medewerkers (genoemd bij hun voornaam) noem ik Hugo van Woerden, Theo van Spanje, Maarten Kater, Sabine Hiebsch en Klaas Zwanepol. ‘Je moet niet alles van hem geloven’ kopt een interview met Selderhuis in Protestants Nederland. Een fragment:

De ware Luther is daar waar de boodschap van de gekruisigde Christus duidelijk en zonder compromis verkondigd wordt, zonder mitsen en maren. Maar eigenlijk willen we de hele Luther, inclusief zijn gescheld, zijn visie op beelden en zijn avondmaalsleer niet in onze kerken en op onze kansels hebben. Hij was zeker geen heilige en veroorzaakte vaak ook veel ongenoegen. Het gaat om zijn boodschap.

Die boodschap is volgens Selderhuis overigens ook niet vanzelfsprekend aan te treffen in reformatorisch Nederland.

Vaak zie je dat de prediking of rooms of arminiaans is in die zin dat toch weer allerlei voorwaarden opgeworpen worden en er alleen vergeving is als je een bepaalde mate van berouw of juist van blijdschap hebt. Dan ben je in wezen weer terug bij het katholieke geloof. Bij Luther is het niet zo dat de deur eerst opengaat en dan verderop in de preek weer dicht. Het is in de lijn van Luther om te verkondigen dat we worden behouden door Christus alleen, het is zelfs niet ons geloof dat ons redt.

***

Ds. G.H. Abma (Gouda) is ernstig ziek. Uit een interview met hem in Israël Aktueel:

U heeft als predikant altijd veel liefde voor Israël getoond. Hoe is dat zo gekomen?

‘Dat heb ik van huis uit meegekregen. Mijn ouders hadden beiden liefde voor Israël. Ik denk dat die ook wel voortkwam uit de traditie van de Nadere Reformatie en het Reveil waaruit zij kwamen. Mijn vader was predikant en schreef een boekje over ‘Na dit leven’. In het voorwoord daarvan stond dat er nog twee boekjes zouden volgen: een over het duizendjarig rijk en een over het rijk van de eeuwige heerlijkheid. Hoewel er wel vraag naar was, is mijn vader er nooit aan toegekomen om die boekjes te schrijven. Ik heb altijd gedacht dat dat nog wel iets voor mij was. Ik heb vanuit die verwachting voor de toekomst steeds meer oog gekregen voor Israël.’

Heeft u die boekjes nog geschreven?

‘Nee, dat is er helaas nooit van gekomen. In mijn preken – als je een goede verstaander bent – kun je het er wel uit opmaken. In de reformatorische belijdenisgeschriften wordt het gelukkig niet weersproken, maar ze vertonen toch wel mankementen. Israël wordt er helemaal niet in genoemd. Dat vul je niet zomaar even aan. Het is niet alleen verzwegen, maar ook een beetje weggeduwd. Dat maakt het moeilijk om er op een vertrouwenwekkende manier mee bezig te zijn. Ik heb daarom wel geprobeerd om hier wat voorzichtiger mee om te gaan, want als je altijd maar over Israël praat, gooi je wel je kerkramen in.’

Moet je als predikant wat Israël betreft op eieren lopen?

‘Ja, dat moet je zeker. Hoewel ik, nu ik ziek ben, veel reacties krijg van mensen die me er toch wel dankbaar voor zijn. Maar er zit in de christelijke wereld nog een enorme afweer tegen Israël. Vandaar dat ik in mijn columns geen moeite heb om eens scherp te schrijven. Daar wordt ampel gelegenheid voor geboden. En dan komt het tenminste aan. Maar het roept ook weerstand op.’

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen