VERLOST VAN HET BOZE OOG

Ongeveer zeventig procent van de bevolking noemt zich moslim. De andere dertig procent dus niet. Onder hen bevinden zich katholieken, oosters-orthodoxen en protestanten. Die laatste groep is nog maar heel klein, net iets meer dan een half procent.

VOOROUDERS

Het merendeel van de moslims heeft nog nooit een moskee van binnen gezien. Hun geloof is ook niet direct verbonden aan hun nationaliteit, zoals in veel Arabische landen het geval is. Toch voelen ze zich wel moslim, vooral omdat hun voorouders dat waren. De eer in de familie is een belangrijk thema. Maar de eer van de familie wordt ook al aangetast als je op een andere politieke partij stemt dan je voorouders. Zelfs je keuze voor een voetbalploeg wordt soms bepaald door je dorp en afkomst.
Voor evangelisatie in Albanië is het niet belangrijk dat je veel weet van de Koran. Het is belangrijker dat je veel weet van gewoonten en tradities. Heel hardnekkig zijn het bijgeloof en de angsten onder de bevolking. Overal in het spraakgebruik zit de angst verweven voor het ‘boze oog’. Bescherming tegen ongeluk en onheil is heel belangrijk. We merken dat dit ten diepste het werkelijke geloof van veel mensen in Albanië is.

HERKENBAAR

Als ik mezelf en onze Nederlandse cultuur deze spiegel van bijgeloof voorhoud, is er veel herkenbaar. Ook onder Nederlanders is er bijgeloof. Misschien weten we van veel dingen de afkomst niet, maar het fenomeen afkloppen, gelukspoppetjes en symbolen uit oosterse religies kom je overal tegen. Ook in christelijke huizen.

De meeste moslims hebben nog nooit een moskee van binnen gezien

In Albanië merken we dat angst een groot obstakel is. Het grote wonder van het kruis is dat Jezus ons van onze angsten bevrijdt. Voor veel mensen op het zendingsveld heeft dat tot werkelijke bevrijding geleid, ook hier in Albanië. Een familie in onze jonge gemeente komt uit een voorgeslacht van mishandeling, extreme armoede, vreemdgaan en criminaliteit. Er zijn zelfs diverse moorden gepleegd. De angst in deze familie was demonisch. Maar door gebed en Gods genade is er een ommekeer gekomen bij deze mensen. De moeder en oma zijn vorig jaar gedoopt. De kinderen hebben geen angstige dromen meer. In het fundament van hun nieuwe huis is geen bloed gegoten, zoals de traditie voorschrijft in Albanië. Ook hangt er geen pop meer bij het huis om het ‘boze oog’ af te schrikken.
In feite hebben wij hetzelfde nodig: bevrijding van angsten, oude gewoonten en onze oude natuur. De vraag voor ons allen is of onze drijfveer angst is of de bevrijding van Jezus Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen