GLOBAAL BEKEKEN

Onder de aandachttrekkende titel Rooie rakkers tussen zwarte kousen. Een eeuw socialisme in Ede, schreef Aart Homoet een boek over de lokale politieke geschiedenis van Ede. In dagblad Trouw werd een paginagroot fragment opgenomen onder de titel ‘In christelijk Ede moesten socialisten en liberalen meedoen’.

Er is in Ede sinds de Tweede Wereldoorlog een stilzwijgende afspraak tussen de traditionele grote partijen: in het college zitten altijd PvdA, VVD en het CDA – tot 1980 ARP en CHU, de KVP heeft hier nooit veel voorgesteld. En de christen-democraten maken daarin de dienst uit. De SGP, hoe groot ook, houden ze buiten de deur. Daar kwam ik achter toen ik zes jaar geleden zijdelings betrokken was bij de onderhandelingen voor ene nieuw college van B en W in Ede. Tot mijn verbazing hoorde ik dat het vanzelfsprekend was dat de PvdA daarin zou zitten, en de SGP niet, terwijl die partij bij de verkiezingen regelmatig als tweede uit de bus kwam. (...)
In deze gemeente is dus meer dan zestig jaar lang de omgekeerde Nolens-doctrine van kracht geweest. De priester Nolens was in de jaren twintig de voorman van de katholieken in de Tweede Kamer. Van hem is de befaamde uitspraak dat de christen-democraten ‘alleen bij uiterste noodzaak met de SDAP, de socialisten, zouden samenwerken. Pas in 1939 kwam het daarvan, met het kabinet-De Geer.
Maar in Ede gebeurde precies het tegenovergestelde: christendemocraten werkten juist wél altijd samen met sociaal-democraten, bij voorkeur zelfs. En dat is toch opmerkelijk voor een gemeente die te boek staat als christelijk en waar bijna altijd ook een meerderheid van behoudende partijen mogelijk was. (...) Wat ook hielp was dat in de SGP de orthodoxe vleugel, die van geen concessie wilde weten, meestal de overhand had. De partij heeft af en toe de kans gehad om mee te doen, maar de voormannen werden steevast teruggefloten door de beginselvaste achterban. Ik noem dat het Ederveensyndroom, want in dat dorp is die vleugel heel sterk. Overigens: de SGP is in 2010 wél in het college opgenomen, maar vier jaar later verdween ze weer in de oppositie.

***

Over Trump, de nieuwe Amerikaanse president, is veel te doen. In Kontekstueel, tijdschrift voor gereformeerd belijden nú laat ds. P.L. de Jong het vlammen:

Verwarrend was de steun van belangrijke evangelische leiders aan Trump. Vanwege een vermeende behoudende agenda van Trump in ethische kwesties. Hoe kun je een man vertrouwen die ‘zich niet bekommert om God en aan geen mens zich stoort’? Een paar keer probeerde ik na te gaan wat de visie zou zijn van dr. Tim Keller in NYC, ik kwam er niet achter, wat misschien al genoeg zegt. In ons land stak deze en gene zijn sympathie niet onder stoelen of banken voor Trump. Met name aan de rechtzinnige kant van de kerken. De SGP toonde zich zelfs openlijk verguld en prees Trump om zijn ‘hechten aan traditionele waarden.’ We leven in een donkere tijd, dacht ik meteen. Zelfs binnen de SGP doolt men in het donker. Of wil men stemmen vergaren uit het grote reservoir rechtse kiezers? Het was me al opgevallen dat SGP-kamerleden de laatste tijd zo vaak op tv te zien zijn, zelfs bij praatprogramma’s. Maar veel getuigd wordt er dan niet, ik hoorde nog niets! Er werd meer gepoogd met allerlei handigheid een punt te maken. Ik sprak mensen – ook in kranten was er sprake van – die zelfs meenden te moeten bidden voor Trump. Bidden voor Trump? Wie verzint zoiets! Paulus dringt aan op voorbede voor de overheid, ja, maar Paulus heeft nooit gebeden voor een schurk als Nero. Voor boeven bid je niet, bidden doe je voor de slachtoffers die boeven maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen