JEZUS ZINGT

Niet iedereen houdt van zingen. Sommige mensen kunnen het goed en doen het graag, anderen kunnen volstrekt geen wijs houden. Hoe je het wendt of keert, er wordt heel wat afgezongen. Radio’s en andere apparaten laten er wat van horen! Het ene lied dreunt, het andere is vol harmonie. Het ene wijsje is in een minuut ontstaan en net zo snel weer weg. Het andere lied verduurt de eeuwen. Vanuit de Bijbel gezien wordt het zingen ons aangereikt met de dienst van God. Daar wordt gezongen. De tempel kent zijn koren en zijn zang. Het volk neemt er deel aan. Anders blijf je buitenstaander en kom je niet verder dan toeschouwen. Dat is niet onze roeping. De mond dicht houden als er in de dienst gezongen wordt? Dat zien we Jezus niet doen.

PASCHA

Jezus heeft heel Zijn leven door gezongen. De Psalmen werden Hem door de jaren heen bekend, vertrouwd en geliefd. Wie de Psalmen leest, krijgt zangstof, variërend van klacht tot lof. Alle thema’s trekken ons het leven met God in. Het gaat van ellende tot verlossing tot dankbaarheid, voortdurend heen en weer. Het leven met God wordt geleefd met zijn ups en downs, met zijn vreugde en strijd. De Psalmen hoorden en horen erbij als een mens met God leeft.
Zo zingt Jezus ook met Pascha: het Hallel, de Psalmen 113-118. De Psalmen 115-118 zijn aan de orde bij de beëindiging van het Pascha. Staande worden de liederen aangeheven.
Jezus is het Paaslam. Tijdens dit Pascha gaat Hij geslacht worden. En het heil waar Hij over zingt, gaat Hij bereiden door Zijn leven te offeren. Pascha gaat in vervulling door Hem.

JEZUS ZINGT MEE

Er zijn van die tijden dat zingen niet te doen lijkt. ‘Nee, ik zing niet mee, het gaat niet.’ Zegt Jezus dat bij het verlaten van de zaal van de paasviering, op weg naar Gethsemané en Golgotha? Nee, Hij zingt mee. Hij zingt door, in Godsvertrouwen. Al zingend gaat Hij zijn weg. Juist zo kán Hij Zijn weg ook gaan. ‘k Zal Zijn lof zelfs in de nacht, zingen daar ik Hem verwacht. (Ps.42:5)
Samen zingen ze, Zijn discipelen en Hij. Maar het is duidelijk dat het zingen de discipelen niet zo goed afgaat. Ze zingen bijvoorbeeld Psalm 118:6: ‘De Heere is bij mij, ik ben niet bevreesd. Wat kan een mens mij doen?’ Even later vluchten zij echter allemaal weg om zich in veiligheid te stellen. Petrus verloochent de Heere Jezus in plaats van dat hij voor Hem uitkomt. De discipelen zijn ook geen volhouders of redders. Ze geloven wel, maar ze zijn de geloofskracht soms zomaar kwijt. Ze moeten vastgehouden en gered worden. Wat goed dat Jezus meezingt. Hij zingt de woorden ook, met overgave. Alsof ze over Hem gaan – en dat is ook zo.

OVER ZICHZELF

Het is Jezus’ eigen weg die in de Psalmen getekend wordt. ‘Banden van de dood hadden mij omvangen, angsten van het graf hadden mij getroffen, ik ondervond benauwdheid en verdriet.’ ‘Ik zal wandelen voor het aangezicht van de Heere in de landen der levenden.’ (Ps.116:3,9) ‘Alle heidenvolken hadden mij omringd.’ ‘Zeer hard had u mij weggestoten, zodat ik bijna viel.’ ‘De steen die de bouwers verworpen hadden, is tot een hoeksteen geworden.’ (Ps.118:10,13,22)
Als wij op deze manier het zingen van Jezus meemaken, dan zingt Hij ons toe, zegenend en God lovend. Toegezongen door Jezus worden we er zelf stil en sterk van. En we stemmen in met Hem: ‘Loof de Heere, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is voor eeuwig.’ (Ps. 118:29)

Ds. A. de Lange is predikant van de hervormde gemeente te Nieuw-Lekkerland.

Volgende week het slotartikel in deze serie: Jezus sterft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen