BOEKBESPREKING

Kevin DeYoung
Wat de Bijbel werkelijk leert over homoseksualiteit.
Uitg. De Banier, Apeldoorn; 191 blz.; € 16,95.

In dit geschrift van de predikant uit Michigan wordt in kort bestek en in heldere bewoordingen uiteengezet dat de Bijbel geen ruimte laat voor homoseksuele praxis, ook niet voor homorelaties in liefde en trouw en zeker niet voor het ‘homohuwelijk’. Het is een goede greep dat de auteur zich niet beperkt tot de altijd weer geciteerde teksten die expliciet over homoseksualiteit gaan, maar dat hij de ‘belangrijkste verhaallijn van de Schrift’ trekt, namelijk dat een heilige God een weg baant om te wonen in het midden van een onheilig volk. Naast het boek van dr. Ad Prosman (Homoseksualiteit tussen Bijbel en actualiteit) en dat van dr. Robert A.J. Gagnon (een klassieker die onlangs in het Nederlands vertaald is: De Bijbel en homoseksualiteit) die dieper op de vragen ingaan, kan het boek van DeYoung helpen bij een snelle oriëntatie op het klassieke christelijke standpunt.
De kracht van dit boek ligt niet in een pastorale benadering. De auteur geeft ook zelf aan dat hem niet voor ogen stond breed in te gaan op allerlei situaties uit de praktijk. Toch treffen we wel enkele goede pastorale notities aan.

Belangrijk is wat DeYoung schrijft over ‘de verafgoding van het kerngezin, die de scepter zwaait in veel conservatieve kerken.’ Hij stelt daartegenover dat het in de lijn van het Nieuwe Testament ligt om het belang van het huwelijk en van biologische verwantschap te relativeren. ‘Samen met een echtgenoot en een stationwagen vol kinderen op weg naar een pretpark – dat is een mooi geschenk en tegelijk een vreselijke afgod. Als alles in de christelijke gemeenschap draait om het getrouwd zijn en kinderen hebben, moeten we niet verbaasd zijn als single-zijn kinkt als de doodstraf.’
Aan het slot van het boek wordt kort ingegaan op de vraag of homoseksuele gevoelens op zichzelf zondig zijn. Jammer dat de auteur hier zijn visie niet verder uitwerkt. Hij ziet ruimte voor de erkenning dat een mens met homoseksuele gevoelens iemand van hetzelfde geslacht mooi of knap kan vinden zonder zich moreel ergens schuldig aan te maken. Er is ‘enige neutrale grond’, hoewel zondige verlangens net als bij mensen met een heteroseksuele geaardheid maar al te vlug opkomen. Over die ‘neutrale grond’, en dus over de acceptatie van de geaardheid op zichzelf, moet pastoraal meer gezegd worden dan hier gebeurt.

J. HOEK, VEENENDAAL

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen