DR. J.H. VAN DE BANK (1937-2017)

Op 14 januari 1937 wordt Johannes Hendrikus van de Bank in Gouda geboren. Zijn vader is stationschef en moet vanwege zijn werk regelmatig verhuizen. Johan gaat in Zwolle naar het Christelijk Lyceum. Daarna studeert hij theologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht, ‘niet zozeer vanwege de roeping om predikant te worden als wel om de studie’. De colleges van hoogleraar Gilles Quispel hebben een bijzondere aantrekkingskracht. Bij hem zal student Van de Bank assistent worden. In september 1963 ontmoet hij op een bruiloft Berti Meijering. Het klikt zo goed tussen die twee dat zij een jaar later druk bezig zijn met de gastenlijst voor hun eigen bruiloft.

WILNIS

In 1965 wordt Johan van de Bank toch predikant. Hij werkt eerst een tijdje als leraar aan een lyceum in Goes. Maar na een jaar hulpprediker in Wilnis geweest te zijn, wordt hij daar op 12 september 1965 tot predikant bevestigd. Als tekst voor de preek van de intrededienst kiest ds. Van de Bank: ‘Jezus zeide tot hen: Mijn spijs is dat Ik doe de wil Desgenen Die Mij gezonden heeft en Zijn werk volbreng.’ (Joh.4:34) Het tekent de predikant die geen behoefte heeft zichzelf op de voorgrond te plaatsen maar die heraut van zijn Heere wil zijn. Een oude vriend herinnert zich hoe in de pastorie van Wilnis diepe theologische en geestelijke gesprekken gevoerd konden worden, die echter abrupt onderbroken worden als er naar voetbal gekeken moest worden.

DOCENT

In 1969 wordt ds. Van de Bank godsdienstleraar aan het Streeklyceum in Ede. Kenmerkend voor zijn leraarschap – ook later aan de universiteit – is dat hij oprecht geïnteresseerd is in zijn leerlingen en het vermogen heeft jongeren zich bij hem thuis te laten voelen. In de rouwdienst zijn verschillende oud-leerlingen aanwezig.
Vanaf 1975 volgen diverse benoemingen aan de kerkelijke opleiding van de Hervormde Kerk aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Rode draad: catechetiek en kerkgeschiedenis. Drs. Van de Bank is inmiddels begonnen met een promotietraject bij prof. Quispel. Het thema: de invloed van de Egyptische woestijnvader Macarius (vierde eeuw) in de Nederlanden. Voor zijn proefschrift het levenslicht ziet, wordt in 1976 in het gezin Van de Bank een zoon geboren: Johannes. Dat God genadig is, wordt dan intens beleefd.

PERSOONLIJK

Ook aan de kerkelijke opleiding valt zijn persoonlijke en humoristische benadering op. De man die zittend vanachter zijn bureau college geeft uit een beduimeld plastic multomapje en die ons studenten consequent aanspreekt met ‘jongens en meisjes’. De docent die ons in de pauzes het gevoel geeft dat hij het een voorrecht vindt om met ons, studenten, te kunnen praten. In plaats van andersom. Wat een geschenk is dat van een docent aan jonge, onzekere mensen! In 1998 neemt hij, samen met zijn collega en vriend dr. A. Noordegraaf, afscheid van de kerkelijke opleiding. Maar het studeren, preken en catechiseren gaat gewoon door.
In de laatste zes jaren van zijn leven komt steeds nadrukkelijker aan het licht dat hij aan het dwalen raakt. In de wereld, in zijn eigen geest. Te midden van de afbraak blijft zijn liefde voor zijn vrouw en gezin, zijn vriendelijkheid, zijn ontvankelijkheid voor genegenheid, zijn humor, zijn geloof. Een paar weken na zijn tachtigste verjaardag gaat zijn gezondheid sterk achteruit. Op 9 februari 2017 overlijdt Johannes Hendrikus van de Bank.

VRIENDELIJK

In de rouwdienst lezen we uit de Filippenzenbrief. ‘Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen’, zegt Paulus. Zo heeft Johan van de Bank geleefd. Hij zocht verbinding met en tussen mensen. Met humor en een groot hart. Levend vanuit een kinderlijk geloof in de HEERE God, die in Zijn verbond met ons de eerste is en blijft. Die steeds opnieuw begint en die in Jezus Christus Zijn handen uitstrekt naar een schuldige wereld.
Toen iemand nog recent hem vroeg naar de kern van zijn preken, kwam het antwoord direct: ‘Christus en Dien gekruisigd.’ En van daaruit komt het hele leven in een ander licht te staan. In het licht van de vergeving en de genade. In het licht van de opstanding. In het licht van de wederkomst van Jezus Christus.
In diezelfde Filippenzenbrief schrijft Paulus: ‘De Heer is nabij. Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank Hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.’ We wensen zijn vrouw, zoon en kleinkinderen toe dat zij deze vrede ervaren zullen, ook in deze tijd van verdriet en gemis.

DS. C.W. SALY, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen