EEN BEWUSTE KEUZE

In het evangelie van Johannes lezen we dat Jezus het lijden bewust op Zich neemt. Het overkomt Hem niet, maar Hij kiest ervoor. Dat is opmerkelijk. In de andere evangeliën komen we korte lijdensaankondigingen tegen, waarop de omstanders telkens met onbegrip reageren. Johannes gunt ons een blik in de innerlijke worsteling van de Heere Jezus. Dat gebeurt op het moment dat Hij op weg gaat naar Jeruzalem.

Wonderlijk is dat. Aan de ene kant klinkt de jubel over de tekenen van heil en overwinning en aan de andere kant is er verzet en doodsdreiging. Vanwege de wonderen die Jezus verricht – en met name de opwekking van Lazarus – aanvaarden veel omstanders Hem als de beloofde Zaligmaker. Maar ook de ergernis en het verzet nemen toe. De overpriesters en de Farizeeën besluiten Hem uit de weg te ruimen.

INNERLIJKE WORSTELING

Jezus was Zich bewust van Zijn goddelijke opdracht, want Hij noemt Zichzelf de Zoon des mensen. Hij zal de heerlijkheid van God aan het licht brengen. In het eerste hoofdstuk schreef Johannes al: ‘Wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader.’ (Joh.1:14)

Maar wat is die heerlijkheid? Hoe ziet die hemelse lichtglans eruit, nu Hij in de benauwdheid komt? Jezus zegt: ‘Het uur is gekomen dat de Zoon des mensen verheerlijkt zal worden.’ Dat betekent zoiets als: het uur der waarheid is aangebroken, nu gaat het erop aankomen.

En dan lezen we een passage bij Johannes waar we getuige zijn van de innerlijke worsteling van de Heere Jezus. Het is om stil van te worden. ‘Nu is mijn ziel in beroering en wat zal Ik zeggen?’ De angst slaat Hem om het hart. De verschrikking van het lijden dat Hem te wachten staat en de dikke duisternis van de dood grijpen Hem aan.

Die worsteling van de Heere Jezus mogen we niet kleineren met een beroep op Zijn goddelijke natuur. We lezen in de brief aan de Hebreeën: ‘Hoewel Hij de Zoon was, heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd uit wat Hij heeft geleden.’ Hij ziet de verschrikking van het lijden en sterven onder ogen. Dat Zijn ziel in beroering is, duidt op een heftige, zeer menselijke gemoedstoestand.

ZENDING EN OPDRACHT

In de groeiende weerstand om Hem heen en in de omgang met de Schriften leert Jezus gaandeweg verstaan dat Hem – in het spoor van de oudtestamentische profeten – een lijdensweg wacht. Daar deinst Hij voor terug. En daarbij komen de diepste overwegingen van Zijn hart voor het voetlicht. Wat zal Ik zeggen? Het staat Hem toch vrij om te bidden: Vader, verlos Mij uit dit uur? Nu het volle gewicht van het lijden Hem angst inboezemt, is het toch begrijpelijk dat Hij terugdeinst en bidt om uitredding? Maar, neen! In de worsteling van dit allesbeslissende moment kiest Jezus voor de weg van lijden en sterven. ‘Maar hierom ben Ik in dit uur gekomen.’ Hij neemt welbewust de afslag naar Golgotha, omdat Hij beseft dat alleen zo Zijn missie volbracht kan worden. Het lijden overkomt Hem niet als een noodlot, en ook niet als iets wat kwaadwillende mensen Hem aandoen. Het is onderdeel van Zijn zending en opdracht.

Dat de verheerlijking van Gods Naam zich voltrekt in de weg van het lijden – dat blijft een groot geheimenis. Dat het diepste van God, Zijn liefde en genade, zichtbaar en tastbaar worden in het lijden en sterven van Jezus – dat wil er bij ons maar moeilijk in.

VERTROUWELIJKE OMGANG

Jezus bidt: ‘Vader, verheerlijk Uw Naam!’ Dit cruciale moment is – nu het erop aankomt – iets tussen de Vader en de Zoon. Wij mensen vallen er tussenuit. We zijn niet meer dan toeschouwer. Er klinkt een stem uit de hemel: ‘En Ik heb Hem verheerlijkt en Ik zal Hem opnieuw verheerlijken.’ Zo betuigt God Zijn instemming. Wat er straks gaat gebeuren, is zojuist beklonken in de vertrouwelijke omgang van het gebed. We schouwen hier als het ware in het eeuwige raadsbesluit.

Gods verborgen omgang vinden zielen, waar Zijn vrees in woont (Ps.25, ber.). Dat gebeurt hier in de zielestrijd van de Heere Jezus. En wij, de omstanders, stamelen maar wat. Een donderslag, zegt de één. Een engel heeft tot Hem gesproken, zegt een ander. Maar ondertussen is de weg van de verzoening bezegeld. God zij dank.

Dr. F.G. Immink uit Driebergen is emeritus hoogleraar praktische theologie aan de Protestantse Theologische Universiteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen