GLOBAAL BEKEKEN

Deze keer twee fragmenten uit theologische tijdschriften. In Kerk en theologie geeft ds. Liuwe H. Westra de achtergronden weer waarom hij zijn ambtelijke dienst in het Friese Lollum-Waaksens en Burchwert-Hartwert-Hichtum beëindigde. Over ‘kerkkramp’ in zijn regio:

Dit gebied bestaat grotendeels uit dorpen en kleine historische steden, waarbij de ‘grotere’ kernen enkele duizenden inwoners hebben, en de kleinere rond de vijfhonderd.
Daartussendoor zijn dan nog de kleinste dorpen van tweehonderd inwoners of minder uitgestrooid. Toen ik hier begon, was er al veel gecombineerd, maar functioneerde aan de andere kan het oude parochiale systeem nog volop. Het ideaal was nog steeds één dorp, één kerk, één kerkenraad, één predikant. Hoewel dit in de praktijk vaak was verdund tot iets van drie dorpen, enkele kerken één of twee kerkenraden en één predikant, functioneerde dat oude ideaal nog steeds in de hoofden van ambtsdragers en kerkgangers. Men hield de lofzang gaande, er werd pastoraat uitgeoefend, er was openbaar kerkelijk leven, allemaal met de kerkdienst op zondagochtend als punt van kristallisatie. Dat systeem is nu overal in de aangeduide streek bezig in te storten. Er zijn gemeenten of combinaties die geen inkomsten meer hebben om hun ene of vaak meerdere kerken te onderhouden en een structureel deel van een predikantsplaats te financieren. Het kerkeland is vaak allang verkocht, het oude geld is op, en de totale vrijwillige bijdrage is een fractie van wat er nodig is voor een gezonde kerkelijke exploitatie. Er zijn ook gemeenten die zelfs met een fulltime predikantsplaats en zonder vrijwillige bijdragen nog gerust een halve eeuw kunnen voortbestaan, maar waar er bijna niemand meer in de kerkdiensten komt. Het blijkt dat er ook voor ene openbare eredienst, zoals de wekelijkse samenkomst op zondagochtend bedoeld is, een soort minimum bestaat. Met twintig kerkgangers kan men nog een dienst vieren, met tien aanwezigen wordt het een soort kerkje spelen en maakt zich althans van mij een gevoel meester alsof ik liturgisch door het ijs zak. (...)

***

Uit Theologia Reformata een fragment van prof. dr. H. van den Belt onder het kopje ‘Godsbesef’ (na een bezoek aan de GZB-zendingsdag).

Rondom het thema ‘De kerk begint opnieuw’ deelden zendingswerkers uit Europa hun ervaringen met de ruim duizend aanwezigen. Vita Taja vertelde hoe zij in de vrouwengevangenis in Tirana een gemeente stichtte. Samuel Foucachon, predikant in het Quartier Latin in Parijs, legde uit hoe hij de gereformeerde eredienst zo weet vorm te geven dat het postmoderne Fransen aanspreekt. Bemoedigend. (...)
Thuisgekomen las ik in de bijlage bij Trouw, ‘Letter & Geest’, een essay van Frits de Lange: ‘En God sprak: Ik besta niet.’ Wat een contrast. De Lange bepleitte daarin een christendom zonder religie en zonder transcendente God: ‘Er is geen tweede wereld achter of boven deze, we hebben er maar een. Het leven heeft geen hoger doel of zin dat dit leven zelf.’
Zijn essay wijst de weg van een radicale vrijzinnigheid als enige begaanbare voor het christendom. De onuitgesproken suggestie is dat we de verlegenheid met het spreken over God voorbij kunnen komen als we het confessionele theïsme loslaten. Maar helpt dat echt?
De verlegenheid met het spreken over God komt niet in de eerste plaats door de vijandigheid in de samenleving, maar door de crisis in de kerken. Zij is een gevolg van de vervaging van het godsbesef en van het heilige in de kerk. Als je zelf niet meer gelooft in de almachtige Vader die hemel en aarde geschapen heeft, als je er zelf niet meer heilig van overtuigd bent dat God in Christus de wereld met Zichzelf verzoend heeft, als God niet bestaat, maar slechts gebeurt, houd dan inderdaad maar op met spreken over God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen