GLOBAAL BEKEKEN

Dit jaar is het honderd jaar geleden dat in Rusland de revolutie uitbrak, die het einde betekende van driehonderd jaar tsarenbewind (de Romanovs) en zou leiden tot de communistische Sovjet-Unie (1922-1991). In 1918 begonnen in Nederland Pieter Jelles Troelstra en David Wijnkoop ook een revolutie om de ‘heersende klasse’ af te zetten. Uit het recent verschenen boek 1917. Romanovs en Revolutie. Het einde van een monarchie (zie pag. 15) het slot van een bijdrage van Alexander Münninghoff:

Maar alras bleek dat Troelstra het revolutionaire élan van de gezapige Nederlandse bevolking zwaar overschat had. Op 17 november verscheen er weliswaar in de paleistuin van paleis Noordeinde ter bescherming een luitenant met dertig vrijwilligers en een mitrailleur, voor alle zekerheid zou je bijna zeggen, en de volgende dag vielen er bij de Oranje-Nassau Kazerne in Amsterdam één dode en drie gewonden toen de officier van de wacht het vuur liet openen op een demonstratieve tocht van revolutionaire, onder wie David Wijnkoop en Henriëtte Roland Holst, maar daar bleef het ook bij. Troelstra slaagde er niet in het revolutionaire vuur echt te ontsteken en werd al spoedig overtroefd door aanhankelijkheidsbetuigingen van het volk en van alle gezindten (met een opvallend groot aandeel van de katholieken) aan het Oranjehuis, uitmondend in een massale koningshuisgezinde demonstratie op het Haagse Malieveld. Onder een enorm gejuich werd het rijtuig waarin Wilhelmina met haar negenjarige dochter Juliana en haar man prins Hendrik zat, afgespannen door een groep soldaten die de plaats van de paarden innamen en het vorstelijk gezelschap, omstuwd door duizenden zingende en juichende mensen, naar het paleis op het Voorhout van koningin-douairière Emma brachten. Die schrok eerst vreselijk omdat ze dacht dat Wilhelmina door het gepeupel gevangen was genomen, maar toen ze het stralende gezicht van haar dochter beter zag, begreep ze hoe de vork in de steel stak en wuifde zij de menigte vanaf haar balkon hartelijk toe. Voor Wilhelmina, wier echtgenoot Hendrik de tranen over de wangen biggelden, was dit een onvergetelijk moment, zoals ze later zou verklaren. En het kan haast niet anders dan dat zij de zegengingen van een constitutionele monarchie, vergeleken met een autocratie zoals die in het Rusland van de Romanovs, in dankbaarheid zal hebben geteld.

***

De stichting Tot Heil des Volks gaf een boekje uit met de titel 40 dagen van de straat: Dagboek van de veertigdagentijd met reflecties van daklozen, prostituees en verslaafden, gebaseerd op gesprekken met hen. De titel boven elke dagbijdrage begint met ‘Jezus....’. Dag 21:

Jezus is de vrucht van de Geest

De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft. (Galaten 5:22-23)

‘Ik ben moslim en kwam terecht bij Waypoint Urk voor een taakstraf. Toen ik hoorde dat er elke dag een korte bijbellezing was tijdens de lunch, wilde ik daar niet bij zitten. Maar een van de medewerkers zei dat ik het gewoon mocht proberen. Als het me niet beviel, kon ik altijd nog afhaken.
Eigenlijk viel het me best mee. Ik proefde een vriendelijke en open sfeer bij de medewerkers. Na verloop van tijd wilde ik meer weten van het christelijk geloof en begon ik ook dingen vanuit mijn eigen achtergrond te delen.
Het heeft me diep geraakt dat ze bij Waypoint niemand buitensluiten. Sterker nog: ze omarmen iedereen die hier komt. Zelfs iemand als ik. Dat heeft me echt aan het denken gezet.’

Imad heeft een verleden met criminaliteit, maar werkt aan zijn toekomst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen