‘HIER KAN IK M’N HART OPENEN’

‘Het warme welkom was wel op z’n plaats’ mompelt de bezoeker, terwijl hij gretig een bak koffie aanpakt. De thermometer gaf onderweg nog min vijf aan. ‘Ik heb veertig jaar in de bouw gewerkt. Mijn moeder had voor dit soort dagen van die halve wantjes gebreid, die dan zo klef nat werden...’ Hij zoekt een plekje. De pianist speelt kerstliedjes, op de beamer draait een overzicht van de komende activiteiten. Een creatieve koffiemorgen, een open maaltijd – en het thema van de dienst deze adventszondag, ‘Beloofd is beloofd’.

KLOOF

De kale man naast me zit te bellen. ‘Oké, drie plaatsen...’ Even later stapt zijn zoon met twee kleinzoons binnen. De rij is meteen vol. Er zijn vanmorgen ongeveer dertig bezoekers in het gebouwtje. Losse stoelen, voorin een groot beamerscherm, verder een sobere inrichting. ‘Niet al te gelikt, geschikt voor de doelgroep,’ zegt voorganger Jan Verkerk. Hij heeft deze week net zijn jubileum gevierd: 12,5 jaar is hij evangelist in het dorp. Bij zijn aanstelling indertijd was het directe contact met rand- en buitenkerkelijken een van zijn aandachtsgebieden. In de afgelopen tijd is dat onderdeel sterk gegroeid. ‘De kloof tussen hen en de kerk is fors. Ik heb heel wat deelnemers aan de Oriëntatiecursussen Christelijk Geloof en soortgelijke ‘zoekerskringen’ naar hun belijdenis en doop mogen begeleiden. Maar slechts een enkeling kreeg een band met een wijkgemeente. Dat gaf me veel te denken.’

Als ik voorga, houd ik rekening met mensen in een ‘nul-situatie’, die amper weten wie Jezus is’

NUL-SITUATIE

In 2008 is de bezinning gestart hoe dit probleem opgelost zou kunnen worden. Met veel geduld en vasthoudendheid is het gesprek met de algemene kerkenraad gevoerd over alternatieve vormen van kerkzijn. Jan: ‘Niet dat ik zo’n gemeentestichterstype ben – verre van – maar ik deed het in het belang van zoekers en jonggelovigen die geen aansluiting vinden bij een reguliere kerkdienst en die dan op zondagmorgen tv kijken.’ In 2013 kreeg de gemeenschap rond De Brug de status van Protestantse Pioniersplek, begeleid door Missionair Werk & Kerkgroei en de IZB. ‘Anders dan bij andere pioniersplekken zijn wij meteen begonnen met wekelijkse diensten,’ zegt Peter Visser, voorzitter van de stuurgroep, die tevens gitaar speelt. ‘We hebben niet eerst geexperimenteerd met huisgroepen of andere activiteiten. De diensten zijn missionair van opzet. Eenvoudig, maar niet simpel.’

‘Als ik voorga,’ zal Jan later uitleggen, ‘houd ik rekening met mensen in een ‘nul-situatie’.

Mensen die nauwelijks weten wie Jezus is. In plaats van het Oude Testament zeg ik ‘het eerste deel van de Bijbel’, een term als ‘profeet’ veronderstel ik niet bekend. Omdat er regelmatig nieuwe mensen komen, geven we via de beamer een toelichting op de onderdelen van de dienst.’

LUISTERLIED

Rond de lezingen uit de Bijbel klinkt een luisterlied. ‘Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft...’ Ondertussen zien we een tijdlijn van momenten uit de heilsgeschiedenis. De preek begint interactief met een gesprek over teksten uit Jesaja en Mattheüs. Centraal staat vanmorgen de geboorte van Immanuël, de vervulling van de belofte. Jan: ‘God begint ongevraagd iets nieuws. Hij verrast, ook vandaag nog. Jezus komt Zijn volk bevrijden van de zonde. ‘Bevrijden’ betekent dat je in de macht van iets of iemand bent. In Jezus komt God naar je toe. Hij is Iemand Die om je geeft, Die dagelijks op je leven is betrokken. Hij zegt: Ik ben Immanuël, God met ons. God met Jan, God met jou. Hij zegt: Ik bevrijd je, Ik ga met je mee, wat er ook in je leven is gebeurd.’

De diaken kondigt de collecte aan, bestemd voor een Albanese vrouw van wie we een foto zien. ‘Aan wie zullen we de prachtige bos bloemen deze zondag geven?’ De zus van een van de aanwezigen is op haar scooter aangereden en heeft een zware hersenschudding. De pianist kondigt een muzikale avond aan, ‘met alle luisterliederen die we de afgelopen tijd in de diensten hebben gespeeld. Als u verzoeknummers hebt, geef ze door.’

KRUISJE

Ook na de dienst is er koffie. Ik spreek Vartan, hij is 34 jaar en woont al de helft van z’n leven in Nederland. Hij blijkt de vriend van Anzhela te zijn, de asielzoekster voor wie we zojuist voorbede hebben gedaan. Ze is net uitgezet naar Oost-Oekraïne. Zelf is hij van origine Armeniër. ‘En christen,’ voegt hij er in één adem aan toe. Hij haalt een kruisje onder zijn trui vandaan. ‘Dat draag ik sinds mijn tiende.’

Hij woont in Hilversum en ontmoette Jan zeven jaar geleden via het maatschappelijk werk. De gemeenschap van De Brug is belangrijk voor hem. ‘Hier ontmoet ik mensen, hier kan ik mijn hart openen.’

Koos van Noppen is hoofd van de afdeling Communicatie van de IZB.

Volgende week deel 4: Licht op Zuid in Rotterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen