GLOBAAL BEKEKEN

Op 7 april verschijnt een tweedelige uitgave (1734 pag.!) van dr. Klaas van der Zwaag onder de titel Reformatie vandaag. 500 jaar Hervorming in debat met Rome en nieuwe vormen van doperse radicaliteit (De Banier, Apeldoorn). De auteur heeft er 95 stellingen aan toegevoegd. Uit een voorpublicatie volgen er hier drie:

• Wie Rome benadert alsof er na de zestiende eeuw geen ontwikkeling is geweest, maakt zich schuldig aan anachronisme en stereotiepe herhaling van vooroordelen. Zowel de Reformatie als Rome is daarmee niet gebaat omdat daarmee de gelegenheid gemist wordt om de actualiteit van de Reformatie op een zó overtuigende manier te belichten dat zij gericht is op de behoeften van de huidige Rooms-Katholieke Kerk.

• Al is de nadruk op de eenheid van de kerk zoals die in Rome functioneert eenzijdig hiërarchisch en sacramenteel ingevuld, zij houdt de reformatorische kerken wel de spiegel voor in de legitieme strijd tegen de toenemende versplintering en verabsolutering van deelwaarden die gegroeid zijn in de onderscheiden kerkelijke tradities. Protestantse kerkleiders zouden daarom meer het hoofd kunnen bieden aan individualisme en subjectivisme door zich meer te committeren aan de traditie van de kerk van alle eeuwen. De belijdenis van de katholiciteit van de kerk is ook voor de kerken van de Reformatie onopgeefbaar. De kerk is katholiek of zij is niet, zij is van alle tijden en plaatsen. Dat verplicht tot interkerkelijke samenwerking en het bevorderen van oecumene in de goede, bijbelse zin van het woord, ‘opdat zij één zijn’ (Joh.17.11).

• De Reformatie moet in deze tijd actueel gemaakt worden door het debat aan te gaan met zowel de Rooms-Katholieke Kerk als de charismatische en evangelische stromingen als nieuwe verschijningen van het oude doperdom. In dit gesprek dienen de sola’s van geloof, Heilige Schrift, Christus en genade opnieuw geformuleerd te worden.

***

Op donderdag 23 maart werd aan de PThU (Amsterdam) een studiedag gewijd aan het theologisch werk van dr. H. Vreekamp. Dr. W. Dekker sloot af met een lezing over ‘Henk Vreekamp tussen Bijbel en Veluwse volksculturen’. Over een preek die hij jaren geleden van kandidaat Vreekamp in Ermelo hoorde:

Kandidaat Vreekamp preekte die avond over een pittige tekst: Hebreeën 1.1. Van de preek herinner ik me natuurlijk lang niet alles meer. Maar een paar dingen zijn me bijgebleven. In de eerste plaats, dat hij met zo grote eerbied de heilige tekst las. Het was alsof de plechtige taal van de Statenvertaling speciaal voor hem geschreven was: ‘God, voortijds vele malen en op velerlei wijze tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon.’ In de manier waarop hij las, klonk het mysterie van de openbaring door en tegelijk ook iets van mystiek, een mystieke verbondenheid met de tekst. De omfloerste stem deed daar natuurlijk in mee, maar ook de ziel van iemand die innerlijk met het geheim van de tekst verbonden is. In de tweede plaats is me bijgebleven, dat het unieke en normerende van de openbaring van God in Christus zo sterk werd neergezet. Dat kon natuurlijk bij het uitleggen van deze tekst ook moeilijk anders. Maar wat bij mij is blijven hangen is vooral dat het leek alsof dat wat voor mij toen in zekere zin vanzelfsprekend was (ik hoorde elke zondag sterk christocentrische preken) in die preek van Vreekamp als het ware opnieuw veroverd moest worden. Hier was iemand aan het preken voor wie niets vanzelfsprekend was, die de concentratie op de openbaring van God in Christus beleefde als iets bijzonders, maar ook als iets weerbarstigs en vreemds.

REDACTIE: J. VAN DER GRAAF

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen