LIEFDE IN DE VERDRUKKING
Ik zocht hem, maar ik vond hem niet (...) Ik vond hem... Hooglied 3:1-2, 3:4
Dit jaar viel Jom Hashoa, letterlijk de dag van de Sjoa, op 23 april. Het is de dag waarop Israël stilstaat bij de Joden die tijdens het naziregime zijn vermoord. Zes miljoen mensen, onder wie anderhalf miljoen kinderen. Laten ook wij dat nooit vergeten. Én we gedenken dezer dagen 4 en 5 mei.
Nooit zal ik dat eerste bezoek aan Yad Vashem vergeten, het monument voor het herdenken van de Joodse slachtoffers van de Holocaust in Jeruzalem. Nadenkend over de hitte van Israëls verdrukking de eeuwen door, weiger ik me te laten troosten.
Israël... Hen geldt de aanneming tot kinderen en de heerlijkheid en de verbonden en de wetgeving en de eredienst en de beloften. Hen behoren de vaderen. Uit hen is de Christus. Hij is God, boven alles te prijzen. Hoe zijn de Psalmen uitgeschreeuwd op weg naar de gaskamers. Psalmen, liederen van verlangen naar God, Die je innig liefhebt, maar Die soms zo onbereikbaar is. God te mogen kennen in Zijn daden van heil en verlossing, maar die nu nergens te bekennen is. Liefde in de verdrukking...
Met hoeveel spanning, en soms verdriet, is liefde soms omgeven. De ander is onbereikbaar.
OORZAAK
In Hooglied 5 klopt de bruidegom aan om bij zijn geliefde te zijn. De bruid ligt te lekker. Ze doet niet open. Na verloop van tijd staat ze alsnog op om hem binnen te laten. Maar dan is hij weg. Ze gaat naar buiten. Ze zoekt, maar vindt hem niet.
Ja, van God wil je hartstochtelijk veel houden. In Christus is Zijn liefde ook zo overstelpend groot. Maar soms ben je God totaal kwijt. Je zoekt, maar je vindt Hem niet. Vaak is dat mijn eigen schuld. Ik heb toegegeven aan zonde, of me overgegeven aan een slordig leven waarin Jezus niet de eerste plaats inneemt. Dat heeft gevolgen voor mijzelf, voor mijn huisgenoten en voor de gemeente. Maar soms weet ik de oorzaak niet.
Yad Vashem. Jom Hashoa. 1940-1945. Wij gedenken... Bovenop dat gedenken krijgen we alles te verwerken wat in 2017 ons ter ore en onder ogen komt: de brandhaarden en al de mensen in die brandhaarden. Al die kinderen... Al het lijden dicht om ons heen. Mijn eigen lijden. Als ik dan aan God denk, vraag ik me af: hoe kan deze wereld Gods wereld zijn? Waar is God? Het zal toch niet zo zijn dat God ons voorgoed vergeet?
Wat kan het soms donker en stil zijn. God Die Zich verbergt. Vreselijk. Hebt U mij aan mijn lot overgelaten? Is God genadig-zijn vergeten? Is Zijn erbarmen van woede verkrampt?
ZOEKEN
De bruid zoekt. De liefde van hem wil ze nu beantwoorden. Haar stem klinkt door de nacht. Maar hij antwoordt niet. Toch liet hij wat achter. Liefde.
Je zoekt God. Ootmoedig, schuldbewust. Soms was je je handen in onschuld. Je zoekt Hem, zoals een dorstig hert naar water smacht. Onrustig is ons hart. Waardoor word je toch naar Hem toegetrokken? Door liefde. Zijn trekkende liefde brengt in beweging. Dat heeft alles met Pasen te maken.
Je zoekt, maar je vindt Hem niet. Niet onmiddellijk. Waarom niet? Ik zal het zeggen. Ik leer dat God in deze weg mijn verlangens zuivert. Al het oude en vertrouwde wordt me afgenomen. Ik mag niet eens mijzelf behouden. In die weg blijft Jezus alleen over. Zo voedt God ons op.
VINDEN
De liefde is vindingrijk. Nu zijn ze samen. De bruid is de koning te rijk. Ik kan me er iets bij voorstellen. Liefde in verdrukking, maar de liefde vergaat nimmermeer. Zo volhardt de bruid in het zoeken en vindt.
Kreunend zocht ik naar de Onbereikbare. En ik vond Hem. Langs welke weg? Zacheüs wees me de weg waar Jezus voorbij komt. Ik klim in de boom, de boom van het Woord. Daar is het trefpunt. Daar ga ik de bevrijdende daden van de Heere gedenken. Daar zie ik dat God vol donkere majesteit Zijn gang gaat, zoals ten tijde van Noach en de Exodus. En, om nooit te vergeten, rond Pasen. Ik leer daar geloven dat ergens in de golven die over Israël gingen en gaan, God Zijn weg gaat. En zó komt Hij tot Zijn doel met Zijn Israël en Zijn wereld. En dáár leer ik dat niets en niemand ons zal kunnen scheiden van Gods liefde in Christus Jezus, onze Heere.
Ik vond Hem. Ik zeg het toch anders: Hij vond mij. Want van de Bruidegom, Die ons zo uitnemend heeft liefgehad, moeten we het echt hebben. In Hem zijn we de Koning rijk en komen we door alle verdrukkingen heen.
Ds. A. Baas is predikant van de hervormde gemeente te Amstelveen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 mei 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 mei 2017
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's