ACHTER EEN WOLK

‘En een wolk onttrok Hem aan hun ogen,’ lezen we in Handelingen 1:9. Die wolk kennen we vanuit het Oude Testament. De wolk trok met het volk mee tijdens de reis door de woestijn.
Bij de verbondssluiting op de Sinaï stond deze wolk met bliksemstralen op de top van de berg waar Mozes de wet ontving. Die wolk was enerzijds het zichtbare teken van Gods aanwezigheid onder het volk, anderzijds werd Gods aanwezigheid omhuld, verborgen gehouden. Mensen konden God niet zien. Niemand kan immers God zien en leven.
Deze wolk neemt Jezus weg.
Door deze plechtige bijeenkomst op de Olijfberg en Zijn opvaart wordt duidelijk dat Hij voorgoed van de aarde weggaat. De discipelen zijn er ooggetuigen van.
Daarmee komt een eind aan de periode van veertig dagen – na Pasen – waarin Hij telkens verscheen en verdween. Hemelvaart is de bekroning, maar ook de consequentie van Zijn opstanding.

SCHEIDING

Jezus gaat als het ware weg uit onze werkelijkheid, Hij gaat Gods werkelijkheid binnen. De discipelen kunnen Hem niet meer zien.
Een wolk kan behoorlijk scheiding maken. We merken dit als er laaghangende bewolking is. Er gebeuren dan altijd ongelukken, want we kunnen niet door die dichte nevel heen kijken. De wolk in deze geschiedenis betekent dus ook verhulling.
Jezus Christus is niet zomaar te vinden. Deze wolk duidt op de afstand. Jezus Christus is de Verhoogde, wij zijn op aarde. Die wolk maakt ons duidelijk dat wij hier op aarde, in de tijd van Gods geduld, totdat Jezus weerkomt, niet kunnen leven in aanschouwen, maar in geloof.
Er zijn mensen die zeggen dat ze Jezus Christus nooit zijn tegengekomen. Dat kan. Al kun je dan de wedervraag stellen of ze Hem ooit met ernst gezocht hebben. C.S. Lewis maakte al vele jaren geleden, in 1963, de opmerking dat het in onze tijd heel makkelijk is om God te ontlopen. Enigszins cynisch zegt hij: ‘Vermijd stilte, vermijd alleen zijn, vermijd iedere gedachtegang die de gebaande wegen verlaat. Concentreer u op geld, seks, status, gezondheid en (bovenal) uw eigen grieven. Laat de radio aan.’ Hij zou vandaag de dag waarschijnlijk ook gewezen hebben op de tv, de computer en de media die altijd aanstaan. Er zijn allerlei storende invloeden. God ontlopen kan gemakkelijk. Hem bereiken, zo zegt hij ook, is veel moeilijker. Lewis’ eigen ervaring is dat de Heere God op zijn weg kwam, voor Hem onvermijdelijk. Dat hij gevangen werd zoals een jager op een dier schiet. Hij kan de grote onbekende zijn en blijven in ons leven, als we passief blijven. Als we met ongeloof genoegen nemen.

BIDDEN

Maar er is nog meer te zeggen dan dat er afstand is. Er is ook een belofte voor mensen die oprecht op zoek gaan. ‘Zoekt en gij zult vinden.’ Het valt op dat de discipelen, wanneer ze van de Olijfberg teruggekomen zijn, in gebed gaan. Uitdrukkelijk wordt dat genoemd. ‘Ze volhardden in bidden en smeken.’ Zo breken zij als het ware door de wolk heen. Ooit ontmoette ik iemand die godsdienstles had gehad op de openbare school. Ze vertelde me iets dat me intrigeerde. Ze zei:
‘Toen ik begon te bidden, kwam Jezus Christus mij nabij. Maar toen ik dat later opgaf, verdween dat besef weer.’ Ik denk dat ze daarmee een breed gedeelde ervaring weergaf. Terwijl wij bidden, wordt als het ware de dunne wand weggehaald. Al biddend treden wij in Jezus Christus’ tegenwoordigheid.
Soms overvalt het besef ons dat Jezus Christus ver weg is. Laten we dan in gebed gaan. Betreuren we dat het in ons leven niet meer zo is als vroeger, laten we dan eens nagaan waar we het zijn kwijtgeraakt. Was dat niet in de tijd dat ik het gebed opgaf? Laten we onze handen vouwen. De wand is maar dun, dun als een wolk. We mogen vrijmoedig toegaan. ‘Wie zoekt, zal vinden.’

DUNNE WAND

Het is maar een heel dunne wand die ons van de verhoogde Christus scheidt. Hij is dan wel ‘onttrokken aan onze ogen’, maar dat betekent niet dat Hij er niet is.
Wie vanuit een bewolkt Schiphol met een vliegtuig opstijgt, ontdekt dat achter de wolken de zon schijnt. De bewolking lijkt allesbepalend te zijn. Maar het vliegtuig boort zich zonder moeite door het wolkendek heen en dan is daar de stralende zon. Zo is Christus achter die verhulling aanwezig.
Als er laaghangende bewolking is, hoeven we geen geweldige kracht uit te oefenen om er doorheen te komen. Het is een uiterst dunne wand, fragiel. Zo dichtbij is Jezus Christus. ‘Nabij u is het Woord.’

GEESTELIJKE STRIJD

Wij hebben lang in een tijd verkeerd waarin men dacht dat het materiële het een en het al was. Langzamerhand komen we erachter dat daar een geestelijke wereld achter ligt. Mensen worden op geestelijke wijze beïnvloed. Positief of negatief. Ten leven of ten dode. Door God of door de satan. Er is ook een geestelijke strijd aan de gang. Vanachter de coulissen van deze wereld doen deze machten een beroep op ons. En we horen altijd aan een van beide toe. In Afrika is dat besef sterker dan bij ons. Op dat punt zijn wij christenen in Europa niet genoeg op onze hoede. Ook aan ons wordt getrokken. Van Jezus Christus uit, vanachter de wolk, vanuit de hemel, maar ook vanuit de hel, door de boze macht satan. Het is maar een dunne wand die ons van hen scheidt. We zijn ingewonnen voor Christus of we zijn tegen Hem. Wij hebben alle reden om Jezus Christus aan te roepen in onze gebeden. Reiken onze gebeden ver genoeg? Ja, een gefluisterd gebed, een gebed in stilte opgezonden komt aan. Toen de Heere Jezus nog op aarde rondwandelde, kon Hij maar naar één nood tegelijk luisteren. Hij was beperkt door Zijn mens-zijn. Maar, opgenomen in heerlijkheid, is Hij in de hemel ten goede voor heel Zijn gemeente.

VERBINDING

Wij leven in een tussentijd. Jezus komt terug. Van deze tijd geldt: niet zien en toch zien. ‘Nu zien wij echter nog niet dat Hem alle dingen onderworpen zijn, maar wij zien Jezus, met heerlijkheid en eer gekroond.’ (Hebr.2:8,9) Het is maar een wolk die ons van Hem scheidt, geen gepantserde deur.
Hij legt contact en verbinding met Zijn gemeente. Soms kunnen we dit ook op bijzondere wijze ervaren.

1. Er is een groei in vrijmoedigheid. Iemand heeft altijd opgezien tegen de nodiging tot het heilig avondmaal en het nooit gedurfd om aan de uitnodiging gehoor te geven. En toen was er die bijzondere dienst. Er werd indringend geroepen. ‘Ik kon niet meer blijven zitten.’ Jezus Christus trekt, vanachter de wolk.
2. In een bijzondere vertroosting. Met ontroering vertellen mensen over het gemis. Maar, zo zeggen ze, we zijn wel verdrietig, maar niet verbitterd. We kunnen het ziende op Jezus Christus ook aan Hem overgeven. We weten ons op een bijzondere manier gedragen in ons verdriet.
3. In verlening van kracht. Mensen worden geroepen tot een moeilijke taak, bijvoorbeeld de verzorging van een chronisch zieke.
Soms moeten ze dat weken, maanden, zelfs jaren volhouden. En tot hun verwondering zeggen ze achteraf: ‘Hoewel ik lichamelijk noch geestelijk sterk ben geweest, heb ik het aangekund.’
Wat wonderlijk is dat toch. Het is een zegen vanachter de wolk, een zegen vanuit de hemel.
Jezus Christus is niet ver. Hij is te vinden voor wie Hem zoekt.

Ds. M.J. Middelkoop is predikant van de hervormde gemeente te Middelharnis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen