RESPECTVOLLE OMGANG

Voor mij is het de eerste keer dat ik een jaarvergadering van de Gereformeerde Bond bijwoon. Op het moment dat ik preses werd, was het spannend hoe het zou gaan in de samenwerking. Ik heb het zeer gewaardeerd dat, direct nadat ik gekozen was, het hoofdbestuur aangaf dit moment niet te willen gebruiken om de discussie over de vrouw in het ambt te heropenen.
Op mijn beurt heb ik tijdens de eerste kennismaking met het hoofdbestuur aangegeven dat ik beschikbaar zou zijn als men een beroep op mij zou doen, maar dat ik mij niet op zou dringen. Ik ben blij dat het contact met het hoofdbestuur steeds open en hartelijk is geweest en dat ik hier vandaag sta, als preses voor de gehele kerk. Biddend om Gods nabijheid en dankbaar voor een breed samengesteld moderamen.

SPANNINGEN

Die respectvolle omgang met elkaar verbeeldt voor mij de Protestantse Kerk als geheel. We zijn een brede kerk, gericht op het hele volk, waarin we weet hebben van verschillen. We komen samen omdat we ons door God geroepen weten, we hebben Schrift en belijdenis als basis voor ons samenzijn.
Op de gezamenlijke basis die we hebben, is het best spannend om het met elkaar uit te houden. De synode is gevraagd om het gesprek over het (in)zegenen van het huwelijk en van andere levensverbintenissen opnieuw te voeren. Juist als het om dit onderwerp gaat, weten we hoe groot de verschillen in onze kerk zijn en hoe ze tot spanningen leiden. Het gesprek hierover raakt aan de existentie en aan de geloofsovertuiging van mensen. Ik beschouw het als een groot goed van de huidige kerkorde dat we genoodzaakt zijn om het gesprek hierover op lokaal niveau te voeren, waar mensen elkaar ontmoeten voor het aangezicht van God.

OECUMENE

Een echte verrassing in deze jaren is voor mij geweest hoe er niet alleen binnen onze kerk bijzondere ontmoetingen tot stand komen op basis van de verbondenheid in Christus, maar hoe er ook in de oecumene veel in beweging is. De Raad van Kerken en de Wereldraad van Kerken is een omgeving die ik reeds van binnenuit kende. De verrassing kwam voor mij in de oecumene op het protestantse erf, in de Nationale Synode en in het Vijfkerkenoverleg. Juist op het protestantse erf is er in deze jaren veel in beweging en wordt er meer en meer erkenning en vertrouwen uitgesproken op basis van een gezamenlijke grond in Schrift en belijden.
Binnen de Protestantse Kerk is ook het nodige in beweging.
‘Kerk 2025’ is een proces dat we enkele jaren geleden aangegaan zijn. ‘Kerk 2025’ is erop gericht om gemeenten en de kerk als geheel toe te laten komen aan de kern van kerk-zijn. In kringen van de Gereformeerde Bond wordt wel kritiek geuit op het proces. Waar dat verwijt veralgemeniserend luidt dat het een ‘managementachtig proces is’, zou ik dit tegen willen spreken. ‘Kerk 2025’ is erop gericht om gemeenten die ‘in de overlevingsstand’ geschoten zijn te bevrijden van te veel organisatorische druk om hen toe te laten komen aan waar het in kerk-zijn wezenlijk om gaat: de bevrijdende kracht van het Evangelie, het omzien naar elkaar en het getuigen van de hoop die in ons is.

PRESBYTERIAAL-SYNODAAL

Waar de zorg het presbyteriaalsynodale karakter van onze kerk betreft, lijkt het me goed om het gesprek daarover diepgaander te voeren. Van de nieuwe structuur hopen we dat iedere gemeente zich vertegenwoordigd weet, al verloopt de afvaardiging minder direct. Tegelijkertijd zou ik ook willen waken voor een idealisering van de huidige structuur: iedere gemeente mag dan direct vertegenwoordigd zijn in de classicale vergadering, maar wat zegt dit over de werkelijke verbondenheid? Zou het ook zo kunnen zijn dat binnen de nieuw-voorgestelde structuur, waarin veel meer ingezet wordt op ontmoeting, misschien juist meer ruimte komt voor samen kerk-zijn?

NIET MAAKBAAR

Van harte wil ik u allen uitnodigen om in de breedte van de kerk met anderen in gesprek te blijven. Zeker ook op het niveau van de generale synode. De kerk is niet maakbaar. De kerk is niet ons werk, maar Gods politiek. God vraagt wel van ons dat wij ons laten inschakelen in kerk en samenleving.
Biddend om de Geest, die onze Trooster en pleitbezorger is, weten wij ons aan elkaar gegeven tot eer van God en tot heil van mensen. Moge de eenheid in Christus ons telkens opnieuw bevragen en bemoedigen.

Ds. K. van den Broeke is preses van de synode van de Protestantse Kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen