GLOBAAL BEKEKEN

‘Invloedrijke Joden over Jezus’, kopt een artikel in Israel Today. Prof. Amnon Rubinstein, van 1961 tot 1975 docent aan de rechtenfaculteit van de Universiteit van Tel Aviv en 25 jaar regeringsfunctionaris, onder andere minister van Onderwijs, zegt daarin:

‘Jeshua zei: ‘Denk niet dat Ik gekomen ben om de Tora af te schaffen.’ De historische Jeshua heeft niets afgedaan van het jodendom. Hij heeft alleen zijn visie op een hemels koninkrijk toegevoegd. Ik denk dat Hij, als Hij nu weer zou verschijnen, bij voorkeur zou bidden in kleine synagogen, en niet in die prachtige kathedralen die in zijn Naam zijn gebouwd. Jezus stierf voordat het christendom begon met de kruistochten tegen zijn eigen volk, moeder, broeders en navolgers. Maar de tijd is aangebroken dat wij vrede gaan sluiten met het christendom, zonder daarbij het anti-Joodse verleden van het christendom te vergeten. Daarnaast moeten wij het Nieuwe Testament opnemen in ons nationale schoolsysteem. Het Yigal Aloncentrum geeft een interessant voorbeeld hoe wij dat zouden kunnen doen. Dit centrum aan het meer van Galilea biedt een gezamenlijk trainingsprogramma aan voor christenen en Joden ter voorbereiding op de diensttijd in het leger. Verder moeten wij Arabische christenen in Israël zien als een gevolg van het werk van de historische Jezus. We moeten hun kerken beschermen en een christen als geestelijk verzorger aanstellen voor deze christensoldaten. Dit zijn slechts een paar aanbevelingen hoe het echte multiculturele Israël zich verder kan ontwikkelen. Maar het begint met de verzoening met Jeshua, de Jood.

***

In De Waarheidsvriend van 20 april stond de lezing afgedrukt die ondergetekende hield bij de presentatie van deel VI van het Verzameld Werk van prof. dr. A. A. van Ruler in het gebouw van de Eerste Kamer. Ook mr. Diederik van Dijk, senator voor de SGP, leverde toen een bijdrage. Deze staat nu (enigszins bewerkt) afgedrukt in Zicht (SGP), onder de titel ‘Ach, leefde Van Ruler nog maar!’ Twee fragmenten:

Ooit liep professor Van Ruler snuivend aan een roos, door de collegezaal en galmde: ‘Ik ruik het Koninkrijk van God!’ Zo’n actie toont het hart van zijn gedachtegoed. De door God geschapen wereld mogen we positief tegemoet treden. Vandaar zijn liefde voor de politiek. Theologie vond Van Ruler slechts een schoon spel. Maar politiek, dat is een heilige zaak. Daar gaat het over de door God gewilde werkelijkheid. ‘God gunt ons het plezier van er te zijn’, sprak deze theoloog, die ook leed aan depressies.

Ach, leefde Van Ruler nog maar. Wat zou hij spotten met de hysterische roep om referenda. Wat zou hij de draak steken met een overheid die werkt als de windhaan op de toren. Hoe zou hij de overheid typeren als de kegeljongen, die telkens weer de kegels opzet, opdat ze weer ondersteboven gerold kunnen worden. Of als een ezel in de dierentuin, die om beurten bereden wordt.
Hij zou ook waarschuwen. Tegen de terreur van de seculiere tolerantie. We zien wat er gebeurt als een samenleving verdraagzaamheid tot een absolute waarde uitroept. Een verdraagzaamheid die alleen zichzelf nog verdraagt. Vrijheid voor gelijkgezinden. Op dit punt is Van Ruler profetisch geweest. Het loslaten van de christelijke wortels van staat en samenleving – onder de valse dekmantel van de zogenaamde scheiding van kerk en staat – zou niet leiden tot neutraliteit, maar moest noodzakelijkerwijze uitlopen op een antichristelijke wending.

REDACTIE: J. VAN DER GRAAF

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen